Nieuws/Binnenland

Vier jaar cel geëist voor ruk aan handrem

Beeld ter illustratie.

Beeld ter illustratie.

Hollandse Hoogte / Mariette Carstens

GRONINGEN - Tegen de 47-jarige Raoul P. is donderdag voor de rechtbank in Groningen een celstraf geëist van vier jaar – waarvan zes maanden voorwaardelijk – en een rijontzegging van drie jaar. P. zou op 5 november 2016 tijdens een rit aan de handrem hebben getrokken van een busje dat reed op de Groningse ringweg. Het busje botste op de pilaar van een viaduct. Een van de inzittenden, amateurvoetballer Daniël Postema (35), overleed in het ziekenhuis aan zijn verwondingen.

Beeld ter illustratie.

Beeld ter illustratie.

Hollandse Hoogte / Mariette Carstens

Het Openbaar Ministerie verdenkt Groninger P. van doodslag en een dubbele poging tot doodslag; er zaten nog twee andere mannen in het busje van een voetbalclub. Tevens werd schadevergoeding geëist door gedupeerden.

Officier van Justitie mr. Sierd Eijzenga vindt dat verdachte een ’aanmerkelijke kans aanvaardde’ dat het zo mis zou gaan. „De handrem werd krachtig aangetrokken, de werking daarvan mag als bekend worden beschouwd. Dit was gevaarlijk.” Inzittenden droegen vermoedelijk geen gordels, wat het wat hem betreft nog gevaarlijker maakte. „Verdachte heeft het toch gedaan, omdat hij uit de auto wilde. Hij neemt daarbij zijn verantwoordelijkheid niet, terwijl levens verwoest zijn.”

Het viertal had aanvankelijk juist lol gehad tijdens het ritje, onderweg naar een benefietavond. De overleden Postema had echter een ziek kind thuis en zou op zijn adres worden afgezet. De verdachte zou eerst naar huis worden gebracht. Justitie gaat ervanuit dat er irritatie ontstond. Blijkbaar ging P. staan en trok de rem aan. Volgens hem klopt dat niet: „Ik heb het niet gedaan. Ik was gaan staan, legde mijn hand op de rem, maar trok er niet aan.” Getuigenverklaringen spreken dit tegen. Getuigen hoorden verdachte praten over de toedracht. „Wat heb ik gedaan? Dit heb ik nooit zo gewild”, hoorden ze hem roepen.

P. lijdt onder het drama, ging in therapie. Volgens zijn omgeving is de vader van drie kinderen, een man zonder strafblad, niet meer de oude. De verdachte, in het dagelijks leven klusjesman, is wel amateurvoetbaltrainer gebleven. Hem werd door nabestaanden verweten dat hij geen contact zocht. Volgens hem was dat op advies van zijn advocaat. Bovendien werd hij bedreigd, er werd zelfs een schuiladres voorgesteld.

Raadsman mr. Niek Heidanus vindt de insteek van justitie ongehoord. Hij pleitte voor vrijspraak. „Het wordt hem extreem zwaar aangezet, het is disproportioneel.” Heidanus wees erop dat de bestuurder alcohol en harddrugs (cocaïne) gebruikt had. „Waarom is daar niet naar gekeken? Waarom is de handrem niet op sporen onderzocht? Dat getuigen het hebben over praten over de handrem, wil niet zeggen dat mijn cliënt er aan getrokken heeft. Uit de jolige sfeer blijkt dat niet.” Hij hamerde erop dat er geen riemen gedragen werden. „En er waren alcohol en harddrugs in het spel. Is er pas van de baan afgeweken nadat de handrem werd aangetrokken?”

Voor betrokkenen heeft het ongeval nog altijd grote gevolgen. De bestuurder van het busje werd na 2,5 week in coma wakker: „’Waar is Daniel?’, vroeg ik. Ik was niet eens bij zijn uitvaart…” De bestuurder had ernstig hersenletsel. „Meneer de handremtrekker laat niks horen, nadat hij me bijna dood maakt! Een misdaad op zich. Stoppen met voetbal op je 26e, bedankt meneer. Je hebt mijn leven verwoest, meerdere levens.”

Vriendin Iris van de overleden Daniel worstelt eveneens. „Dat het veroorzaakt werd door trekken aan de handrem… We leven in een nachtmerrie. Nooit zal mijn zoontje voetbal leren van zijn vader.” Ook de moeder deed haar aangrijpende verhaal: „Mijn wereld stortte in. Als je dan gevraagd wordt of je erbij wilt zijn als ze de behandeling stoppen… ’Ik was er toen ik hem op de wereld zette en wil er zijn als hij overlijdt’, zei ik. Ik heb gezien hoe mijn kind dood ging, dat is een trauma.”

Uitspraak 21 juni

Bekijk meer van