Nieuws/Binnenland

P. ontkent opzet bij doden Anne Faber

Monster Michael P. van moord naar echo

ANP

UTRECHT - Slechts twee dagen nadat Michael P. de 25-jarige Anne Faber verkrachtte en vermoordde in de omgeving van Den Dolder, kreeg hij te horen dat hij en zijn vriendin een dochtertje kregen. Dat bleek maandag in Utrecht tijdens de rechtszaak tegen P., die verdacht wordt van het vermoorden en verkrachten van de 25-jarige vrouw. Tegelijkertijd wordt duidelijk wat er na de moord op Anne is omgegaan in de verknipte geest van de aan Ritalin-verslaafde zedenpleger.

ANP

Nadat P. de echo van zijn dochtertje zag, brak hij. Hij probeerde er op geheel eigen wijze mee om te gaan en zocht zijn toevlucht in drank en prostituees, zei hij.

In de rechtbank werden er maandag steeds nieuwe details bekendgemaakt over de meedogenloze wijze waarop P. heeft gehandeld op en rond de bewuste 29 september, de dag waarop voor de 25-jarige Anne Faber het noodlot toesloeg.

P. verstopte het lichaam van Faber, haar kleding en haar spullen zorgvuldig nadat hij haar had gedood. Ook maakte hij haar spullen en lichaam schoon met bleekmiddel, om zijn eigen sporen uit te wissen. Hij wilde voorkomen dat hij zou worden ontdekt, zei hij tegen de rechtbank in Utrecht.

Stoffelijk overschot verplaatst

Het stoffelijk overschot werd enkele keren verplaatst. Eerst vlakbij de plek waar ze stierf, maar omdat hij dacht dat ze daar gevonden zou worden, ging hij naar Zeewolde. Die plek kende hij goed omdat hij er woonde en zijn moeder er nog woont. Hij verkende daar een plek en groef een kuil. Hij haalde het lichaam van zijn slachtoffer op met de auto van zijn moeder.

Spullen van Faber gooide hij deels weg in een container bij de kliniek. Andere spullen, zoals een T-shirt en rugzak, verspreidde hij her en der in de omgeving.

Op de vraag van de rechtbank aan de verdachte wat het met hem deed om het lichaam een paar keer te verplaatsen, zei hij dat dat moeilijk is om uit te leggen. „Verschrikkelijk. Er gaat van alles door je heen, dat je gepakt wordt, voor de nabestaanden.”

’Hoe maak je iemand dood?’

Op computers die P. gebruikte, zijn zoektermen gevonden zoals ’hoe maak je iemand dood, verschillende manieren van executies, hoe vermoord ik mijn vriendin’. Dat gebeurde voor 29 september, de dag dat hij Faber ombracht. Na die datum is informatie opgezocht over hoe lang DNA goed blijft in de regen, seks met een lijk, en regels voor paspoorten voor andere landen. P. ontkent dat hij al die zoektermen zelf intikte.

Ook had hij zelfmoordgedachten. Die heeft hij nog steeds, vertelde hij, maar hij krijgt er medicijnen voor.

P. botste op 29 september vorig jaar met zijn scooter tegen Faber en haar fiets. Dat gebeurde in de omgeving van Den Dolder, waar P. op dat moment in een kliniek zat. P., beweert dat hij haar na de aanrijding vroeg hoe het ging. En dat hij zich realiseerde dat zijn scooter onverzekerd was. „Kunnen we het hierbij laten?”, zou hij de studente hebben gevraagd. Toen Anne de politie wilde bellen „flipte” hij naar eigen zeggen. Hij zegt dat hij het mes in zijn tas zag en het eruit trok. „Geef me die kankertelefoon”, zei hij tegen Anne. Hij dwong haar het pad in te lopen. „Ik weet niet waarom, maar het is gebeurd.”

Worsteling

Hij nam haar mee het bos in en verkrachtte haar. Na een worsteling, waarbij Faber het mes wist te bemachtigen en P. in zijn hand wist te steken, overmeesterde hij haar en nam haar onder bedreiging mee op zijn scooter. Toen ze meerdere keren om hulp schreeuwde naar onder meer een passerende fietser, doodde hij haar met het mes.

Volgens P. zelf was er geen plan en geen bedoeling. Toen zij tegenstribbelde en om hulp riep pakte hij haar van achteren beet en maakte snijbewegingen bij haar keel, volgens P. om haar af te schrikken. Uit onderzoek blijkt dat Faber stierf door steekwonden in haar keel en hals. Ook had ze zeer zware verwondingen aan haar armen en benen. P. kon niet verklaren hoe die zijn ontstaan. Hij zei tegen de rechter dat hij fouten heeft gemaakt en daar 100 procent verantwoordelijk voor is. „Anne deed niets fout.”

Ritalin

Uit een reconstructie van de politie blijkt dat het „onwaarschijnlijk is, maar niet uitgesloten” dat de twee per ongeluk op die plek tegen elkaar zijn gebotst. P. en Faber zouden elkaar enkele minuten daarvoor waarschijnlijk al zijn tegengekomen onderweg, blijkt ook uit de reconstructie. P. ontkent dat. „Ik heb niemand gezien.” Als de rechter hem vraagt of hij haar heeft opgewacht, ontkent hij.

Uit onderzoek blijkt dat de mobiele telefoon van P. op de bewuste avond enkele uren uit was. Volgens de verdachte kwam dat, omdat zijn telefoon haperde en soms vanzelf uitging. De telefoon is niet meer teruggevonden. P. zegt dat hij die heeft weggegooid. Ook het mes waarmee hij Faber heeft bedreigd en doodgestoken, is niet meer gevonden.

’Boos’

P., die in de rechtbank opnieuw verklaarde verslaafd te zijn aan Ritalin, liet weten dat hij na zijn arrestatie drie dagen heeft gezwegen. Dat deed hij naar eigen zeggen uit boosheid op de politie. „Ik was boos omdat ik was mishandeld bij mijn arrestatie.”

De Turfweg in Soest waar de eerste confrontatie tussen Anne Faber en Michael P. plaatsvond.

De Turfweg in Soest waar de eerste confrontatie tussen Anne Faber en Michael P. plaatsvond.

Caspar Huurdeman

Na drie dagen ging hij praten en wees hij de politie de plaats waar het lichaam van Anne Faber was verborgen. Hij ging praten omdat hij het niet langer kon volhouden om te zwijgen, vertelde hij maandag in de rechtbank in Utrecht. „Het was mijn geweten.” P. zei dat hij het belangrijk vond voor de ouders om te weten waar ze was. Hij liep er al twee weken mee rond en als hij naar zijn handen keek, „zag hij de handen van een moordenaar.”

Nadat hij de politie de locatie had verteld, vond een speurhond een spoor en werd het lichaam van Faber gevonden.

P. zei tegen de rechter dat hij al van plan was geweest om openheid van zaken te geven. Een gesprek met een ondervrager, die hem levenslang voorhield of een kortere straf als hij de vindplaats bekend zou maken, was hier niet van invloed op, zei P.

Na zijn zwijgen, is P. wel gaan verklaren. Ook maandag in de rechtbank geeft hij antwoord op de vragen van de rechter. Als die hem meerdere keren tegenstrijdige verklaringen voorhoudt, weet hij niet precies hoe dat kan. „Ik weet het ook niet, ik weet het niet”, zegt hij regelmatig geïrriteerd.

’Ik heb problemen’

De rechter hield P. voor dat hij het iedere keer doet voorkomen alsof hij reageerde op wat Faber deed. Zij wilde de politie bellen, daarom pakte hij haar telefoon af en maakte die kapot. Zij verzette zich, daarom mishandelde hij haar. „Nee, zij heeft helemaal niets fout gedaan. Ik heb fout gehandeld”, antwoordde P., die zei dat hij er 100 procent verantwoordelijk voor is.

Fietstocht

Het lichaam van Anne werd na een vermissing van bijna twee weken op 12 oktober in Zeewolde gevonden. P. zat op dat moment vast in een kliniek in Den Dolder voor verschillende zeden- en geweldsdelicten in 2010. Omdat hij aan het einde van zijn straf zat, mocht hij onder voorwaarden naar buiten.

P. kwam in beeld nadat zijn dna op de jas van Faber was aangetroffen. Die jas was gevonden tijdens een door familie en vrienden van Faber georganiseerde zoektocht in de omgeving waar ze verdween. Ook zijn bloedsporen van Anne gevonden in de auto die P. tot zijn beschikking had.

P. heeft zijn daden eerder al bekend. Tot nu toe verscheen hij niet tijdens niet-inhoudelijke zittingen in de rechtbank. De rechtbank in Utrecht heeft twee dagen uitgetrokken voor de zaak.

Sieraden Anne spoorloos

De sieraden van Anne Faber blijven spoorloos. Michael P., de man die verdacht wordt van het doden, verkrachten en ontvoeren van de 25-jarige studente, zegt dat hij niet weet waar de ketting en oorbellen zijn. ,,Ik heb ze niet gezien, ik weet het niet”, aldus P. tegen de officier van justitie.

De officier vroeg P. tijdens de rechtszaak nadrukkelijk naar de sieraden. Met name de ketting, goud met een groeidiamantje erin, heeft veel emotionele waarde voor de familie. Ze had de ketting van haar vader gekregen. ,,Heeft u de ketting verkocht voor drugs? Of voor Ritalin?”, vroeg ze P. Hij blijft ontkennen dat hij de sieraden heeft gezien.

Ritalin

P. had eerder al toegegeven dat hij het medicijn Ritalin had gesnoven op de fatale dag. Ritalin kan geslikt worden door mensen die ADHD hebben. Als het gesnoven wordt, kan het eenzelfde effect als cocaïne hebben.

Faber droeg de sieraden op de dag dat ze verdween september vorig jaar.

Michael P. staat nu wel open voor tbs

Michael P., verdacht van het doden, verkrachten en ontvoeren van Anne Faber, staat open voor tbs. Dat zei hij maandag tegen de rechter. Deskundigen die de man hebben onderzocht, komen niet tot een eenduidig oordeel over de geestelijke gesteldheid van de 28-jarige, maar een van de adviezen aan de rechtbank is tbs met dwangverpleging.

Bij een eerdere veroordeling van P. verzette hij zich nog hevig tegen tbs, hij weigerde toen mee te werken aan psychisch onderzoek. De man uit Zeewolde werd destijds veroordeeld voor de brute verkrachting van twee meisjes uit Nijkerk in 2010.

Strafeis dinsdag

Dinsdag gaat het proces verder en komt het OM met de strafeis. De uitspraak is gepland op 17 juli.

Lees meer over