Nieuws/Binnenland

Nog één dag feest op Pinkpop

LANDGRAAF - Jonge Pinkpop-meisjes die urenlang wachten op hun grote favoriet. Vorig jaar was het Justin Bieber, dit jaar Bruno Mars. Terwijl zij al vroeg op de dag hun plekje bewaken vooraan, komen de andere Pinkpopgangers langzamer op gang. Drie dagen feest en kamperen eisen zo hun tol.

Tegen één van de hekken die het vooruitgeschoven publiek scheidt, zitten moeder Marja en dochter Nienke Sap te leunen. Hun rug tegen het metaal, klaar voor een lange dag. Want – Nienke draagt een shirt van Bruno Mars – het is wel duidelijk waarvoor ze hier zijn.

Het is de eerste keer op zo’n groot festival voor Nienke (14). „Ik ben wel eens op Bevrijdingspop geweest, maar nooit zoiets”, vertelt ze. Ze is onder de indruk en kijkt enorm uit naar de show van wereldster Bruno Mars. „Ik ben al acht jaar fan. Sinds The lazy song. Maar ik heb hem nog nooit live gezien. Vorig jaar wilde ik naar zijn concert, maar dat was toen al uitverkocht.”

Marja en Nienke.

Marja en Nienke.

Telegraaf

Dus toen Pinkpop de komst van de veelzijdige zanger aankondigde, moest Nienke erheen. En moeder Marja moest mee. Ze lacht: „Ze mag niet alleen. Ik ben geen fan, maar ik ken de liedjes wel. Ja, zij draait ze de hele dag, ik ontkom er niet aan.”

Marja is meer fan van de Editors, die voor Bruno Mars het hoofdpodium betreden. En ook de andere acts op de Mainstage kunnen de dames best bekoren. Dat blijkt ook als Ronnie Flex en zijn Deuxperience opkomen en de dames opstaan om het feestje mee te vieren.

Waar het voor Nienke de eerste keer is in Landgraaf, is André Evers een onvervalste veteraan. Zijn eerste keer Pinkpop? In 1976. „Toen speelde Uriah Heep. En The Outlaws. Dat was nog in Geleen”, herinnert hij zich feilloos. Al die keren dat hij is geweest, ontdekte hij weer nieuwe muziek die hij geweldig vond. Jewel? Op Pinkpop ontdekt. Faithless? „Heerlijk springen.” System of a Down? „Hadden we nog nooit van gehoord, maar wat was dat goed.”

Hij is samen met vrienden Ko Groot en Rob Reerink op de festivalweide en zit vol met anekdotes. Over het apocalyptische onweer van 2014, over vreselijke regendagen, over bands die al lang en breed begraven zijn, maar die in hun geheugen gegrift staan. „We komen voor de sfeer. Die is uniek hier. En we gaan altijd met elkaar, zonder vrouwen. Die mogen niet mee. Ja, wel op het terrein, maar wij zijn met de mannen”, lacht Ko.

Dancetent

Die sfeer zit deze editie van Pinkpop wel goed, en niet alleen op de weide. Op camping B vermaken de in tenten verblijvende feestgangers zich prima in de dancetent, die de deuren opent na middernacht en tot half 4 beukende beats en meezingers produceert. Luidkeels wordt meegezongen met bekende hits, of dat nu Avicii of Queen betreft. En wie daarna nog niet met een stuk in zijn kraag in slaap valt, kan in zijn bedje luisteren naar medekampeerders die tot het ochtendgloren dierengeluiden maken.

„Er is in ieder geval genoeg te eten hier”, lachen twee mannen uit Limburg die hun kamp hebben opgeslagen in het droge gras, onder een eik waar de eikenprocessierups met vuur is verdreven. De brandvlekken op de grond en bij verschillende takken zijn stille getuigen. Hun buurvrouw heeft zelf ontbijt mee en brouwt een soepje op een vuurtje. „Ik heb wel anderhalf uur in de rij gestaan voor de douche. Maar die was wel mooi schoon”, relativeert ze de wachttijd.

50e editie

Vanaf morgen begint het nog veel grotere wachten, maar dan op de 50ste editie van Pinkpop. Volgend jaar ziet het festival Abraham en de plannen zijn er om dan maar liefst vier dagen feest te vieren. Iets waar Rock Werchter in 2003 voor een jubileum mee begon en nooit meer op terug kwam.

„Ik ben wel bang dat het dan heel duur wordt”, zegt studente Renske Pelsma. Samen met vriendin Femke van Woudenberg ziet ze het prima zitten om vier dagen te feesten. „Voor studenten is Pinkpop best wel duur, maar ze kunnen wel doorhalen natuurlijk.”

Renske Pelsma samen met vriendin Femke van Woudenberg.

Renske Pelsma samen met vriendin Femke van Woudenberg.

Telegraaf

Ook anderen zien het wel zitten. Doseren, een beetje op je tellen passen, geen drugs gebruiken en dan komt het allemaal goed, klinkt het. En om ideeën voor headliners die de jubileum-editie onvergetelijk moeten maken, zitten ze evenmin verlegen. Coldplay, Neil Young, U2, Ed Sheeran, Beyoncé, Metallica, The Police, Skunk Anansie, The Red Hot Chili Peppers. Het is een verlanglijstje waar mister Pinkpop Jan Smeets mee aan de slag kan.

„Ze mogen wel iets meer voor jongeren programmeren dan dit jaar”, vinden Claire Franssen en Myrthe Bremen. Want op Bruno Mars na kwamen ze er dit jaar een beetje bekaaid vanaf, vinden de meiden. En nog een keer Justin Bieber, zoals vorig jaar? Nee, dat hoeft niet van hen. En vele anderen met hen hoeven de Amerikaanse zanger niet weer te zien. Die verjonging is leuk, maar het moet niet al te ver gaan. „Zo’n Bruno Mars is prima.”

Claire Franssen en Myrthe Bremen.

Claire Franssen en Myrthe Bremen.

Telegraaf

Bekijk meer van