Nieuws/Binnenland

Steeds minder hoop voor ’doodstille’ potvis voor kust Den Helder

INTER VISUAL STUDIO

DEN HELDER - Het befaamde (en beruchte) ’walvisprotocol’ is in werking nu de potvis in de buurt van Den Helder nog steeds niet in staat lijkt zichzelf te redden. Sterker nog: het begint er naar uit te zien dat het enorme zeezoogdier een dezer dagen aan gaat spoelen. „En dan is het waarschijnlijk einde oefening.”

INTER VISUAL STUDIO

Dat vertelt Jolanda Meerbeek van SOS Dolfijn aan De Telegraaf. „Vanmorgen is de potvis nog gespot”, zegt ze. „En hij vertoont nog steeds hetzelfde gedrag. Hij is gedesoriënteerd en beweegt niet. Wel ademt hij nog: dat is redelijk makkelijk te zien door het spuitgat.” De woordvoerder van de Kustwacht vertelt dat het Kustwacht-vliegtuig, bij het dagelijkse rondje langs de Nederlandse stranden, in het bijzonder uit heeft gekeken naar de potvis. „Op zo’n manier houden we de situatie in de gaten”, vertelt de zegsman.

De potvis zit zwaar in de problemen omdat hij (of zij) in de Noordzee zwemt. Daar is het eigenlijk veel te ondiep en is er veel te weinig voedsel voor het dier. „Daarnaast ligt hij doodstil”, vertelt Meerbeek. „Als een slappe vaatdoek. Hij lijkt verdwaald en ondervoed. Voor de potvis is rust en ruimte geboden. Dat heeft hij gekregen omdat de Kustwacht de schepen op afstand houdt. Hij is echter nog niet opgeknapt, en nu begint de situatie weer nijpend te worden.”

De potvis terugduwen naar een plek waar het dier wel kan leven, is geen optie. „Hij weegt 30.000 tot 50.000 kilo”, vertelt Meerbeek. „Dat duw je niet zomaar even om Schotland heen, want daar moet hij heen. En al zou dat kunnen: als hij daar nog steeds niet zwemt, heb je er niets aan.”

Wild dier

Het dier uit het lijden te verlossen vóórdat hij eventueel strandt, is ook niet mogelijk. „Het heeft geen zin om hem te schieten, en een spuitje geef je ook niet even aan een dier dat meer weegt dan meerdere olifanten bij elkaar. Het is een wild dier: zoeken naar een bloedvat is veel te gevaarlijk.” Het dier ligt ondertussen zo’n anderhalve mijl uit de kust, en komt steeds iets dichterbij.

Het walvisprotocol, dat is ingevoerd na de stranding en dood van bultrug Johannes (die later een Johanna bleek te zijn) treedt gelijk in werking als er een ’grote walvisachtige’ in de problemen is. SOS Dolfijn heeft een rol, de Kustwacht heeft een rol en zelfs defensie heeft een rol: bij het eventueel euthanaseren van het dier door middel van explosieven. Alles staat onder toeziend oog van de strandingscoördinator van het ministerie van Economische Zaken.