Nieuws/Vrouw

De vakantieliefde die nooit overging...

Mariel Kolmschot / Vrouw Magazine

Die leuke jongen op de camping, die knappe zuiderling… Meestal zijn ze thuis snel weer vergeten. Dat geldt niet voor alle stellen: sommige zijn nog steeds dolgelukkig met hun vakantieliefde! Zoals Annemarie en Sander, die elkaar in Oostenrijk ontmoetten.

Mariel Kolmschot / Vrouw Magazine

Annemarie van de Loo (44, activiteitenbegeleidster) werd als 16-jarige verliefd op Sander (41, vrachtwagenchauffeur) tijdens een vakantie in Oostenrijk. 23 jaar later vonden ze elkaar weer. Nu zijn ze getrouwd en hebben ze samen zoon Dex (4). Annemarie had al een dochter (Imke 17, niet op de foto) en zoon (Jörn 15). En Sander zoon Dani (7).

Gescheiden

,,Bij het zwembad van het hotel ontmoetten we elkaar en ik dacht: 'Wat is-ie stoer!' We hebben samen gezwommen. En hij leerde me biljarten. Leunden we samen over die tafel… superspannend. Onze ouders dachten dat het wel snel over zou zijn, maar we bleven elkaar elke woensdagavond bellen."

,,Het op en neer reizen brak me op. Hij woonde in Hazerswoude, ik vlakbij Den Bosch. Na een jaar heb ik het uitgemaakt. Ik was wel verdrietig; hij was toch mijn eerste liefde. Uiteindelijk ben ik getrouwd met een man die ik grappig genoeg in hetzelfde vakantieoord heb ontmoet. We kregen twee kinderen. Maar Sander zat nog ergens in mijn hoofd.

Toen ik was gescheiden, vond ik hem via Hyves. Hij bleek getrouwd te zijn en net een kind te hebben. Het was leuk om even nieuwtjes uit te wisselen, maar daar bleef het bij. Totdat hij na een paar maanden een berichtje stuurde dat zijn vrouw bij hem wegging. Ik had met hem te doen, wist waar hij doorheen ging en nodigde hem uit voor koffie."

Verbindende factor

,,Hij stond op de stoep met zijn armen vol rozen. Ik dacht meteen: 'O ja, dit was 'm.' Ik vond hem weer zo leuk! Toen hij me de bloemen in handen drukte, zei ik: 'In Brabant doen we eerst drie zoenen.' Hij dacht aan het echte werk… het ijs was meteen gebroken. Hij is een paar dagen gebleven. Ik heb hem ook voorgesteld aan de kinderen, die op een gegeven moment terugkwamen van hun vader. Dat was niet de bedoeling, maar het voelde gewoon zo goed.

Gelukkig klikte het ook tussen Sander en hen. Onze ouders, die elkaar altijd kerstkaarten waren blijven sturen, vonden het heel grappig dat we weer bij elkaar waren. Ze zochten foto’s van vroeger op, de vakantieverhalen kwamen boven. Sanders zoon was toen nog klein, die weet niet anders dan dat ik in hun leven ben. Samen nog een kind krijgen was heel belangrijk voor ons. Dex is de verbindende factor tussen ons allemaal."

Scheidingsellende

Sander: ,,Ik vond het heel erg dat Annemarie het uitmaakte. Maar achteraf denk ik dat het juist goed is geweest. In de jaren erna was ik vooral bezig met voetbal en housefeesten. Natuurlijk denken we nu weleens: 'Jammer dat we al die jaren zonder elkaar hebben doorgebracht.'

Er was ons veel scheidingsellende bespaard als we bij elkaar waren gebleven. Toch is het goed zo, ik moest eerst mijn wilde haren kwijtraken. Maar als Annemarie zegt: 'Wat hebben we het toch leuk hè, samen' roep ik altijd: 'Zie je, je had het nooit uit moeten maken!'"