Nieuws/Vrouw

Dagboek van een Minnares: ’Ik ben klaar met Mark’

Elke zaterdagavond verschijnt een nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares bij VROUW. Op maandag lees je het nieuwste deel ook hier.

’’Weet je wat ik niet snap? Dat je een tijdje geleden nog iets heel anders beweerde,” zei ik tegen Josien. “We hebben een open relatie, kippetje,” bouwde ik haar na. “Mark mag doen wat hij wil. Hij komt toch altijd bij me terug!”

Mark staarde naar mij en toen naar Josien. Vervolgens pakte hij zwijgend zijn sleutels, stapte in zijn auto en reed met gierende banden weg. Josien rende naar haar eigen auto en ging hem achterna.

Lees ook: The Polyamorie Files

“Wauw,” zei Frank. “Ik wou dat twee vrouwen om míj ruzie maakten!”

“Dit was de laatste keer,” zei ik stoer. “Ik ben klaar met Mark. Josien mag hem houden. En die baan… die hoef ik eigenlijk ook niet meer. Ik wil helemaal niets meer met jullie familie te maken hebben.”

Frank staarde me met opgetrokken wenkbrauwen aan. “Neem je nu ontslag? Je weet dat je geen recht hebt op wat voor vergoeding dan ook hè?” “Prima,” zei ik en keek hem uitdagend aan. “Ontsla mij dan maar.”

“Helemaal niet,” zei Frank. “Maar ik denk wel dat het goed is dat je een maandje verlof neemt. Volgens mij zit je tegen een burn-out aan. Ik wil je de komende vier weken niet meer terugzien. Dan kijken we tegen die tijd of en hoe we verder met elkaar willen. Het lijkt me niet handig om nu een overhaaste beslissing te nemen.”

Lees ook: De vakantieliefde die niet overging

“Krijg ik vrij? Betaald?” “Betaald verlof, ja. Om te voorkomen dat je straks in de ziektewet belandt en ik nog veel meer geld aan je kwijt ben. Ik voel me verantwoordelijk voor je en dat betekent dat ik je ontslag nu niet accepteer. Maar ik verwacht wel dat je de komende tijd aan jezelf gaat werken. Ga mediteren, in therapie, of weet ik veel wat. Maar kom in hemelsnaam tot rust. En o ja. Ik wil dat je zowel uit de buurt van Mark als van Leroy blijft.”

Lees ook: Ingrid werd twee keer weduwe

Hij liep weg en ik bleef verbouwereerd achter. Ik kon toch niet zomaar een maand vrij nemen? “Wacht,” riep ik. “Moet ik mijn werk niet overdragen dan?” “Oké, je krijgt een uur om een overdracht te schrijven. Ik huur een uitzendkracht in om jou te vervangen. Maar vanavond moet je er echt vandoor zijn.”

In het lege kantoor schreef ik een duidelijke overdrachtsmail, leegde mijn mailbox én prullenbak - er zaten allerlei suggestieve foto’s, filmpjes en mailtjes van Mark en Leroy in -, schakelde een afwezigheidsbericht in en fietste naar huis. Het was warm. De terrassen zaten vol met vrolijke, lachende en drinkende mensen. Ik zag een stelletje innig zoenen. En voelde me ontzettend alleen.

Lees ook: Een date met Ruben Nicolai

Bij de supermarkt kocht ik een salade en terwijl ik die gedachteloos at, googelde ik naar verschijnselen van een burn-out. ‘Nachtenlang wakker liggen. Hartkloppingen. Geen eetlust. Moe. Je niet kunnen concentreren. Vergeetachtigheid. Snel geïrriteerd zijn. Geen zin hebben in sociale contacten.’

Alle symptomen herkende ik. Ik voelde me zó gestrest. Natuurlijk vanwege de spanningen door mijn relatie met een getrouwde man, daarnaast door een tweede relatie met een gestoorde man, door het overlijden van mijn vader, door mijn angst om eeuwig kinderloos te blijven... Al die dingen. Als ik heel eerlijk was, vond ik mijn leven op dit moment helemaal niet leuk. Maar ik realiseerde me ook dat ik de enige was die daar iets aan kon veranderen.

Lees ook: ’Opeens voelde ik Maria’s hand onder mijn hemdje’

Ik belde Fleur en vertelde haar alles. “Ik denk dat ik een burn-out heb.”

“Ik denk het ook,” zei Fleur. "En wat ga je er aan doen?”

“Geen idee. Google zegt dat ik me met behulp van yoga, meditatie en mindfulness moet ontspannen. En in therapie. Maar daar heb ik helemaal geen zin in.”

“Wat wil je dan?”

“Mark.”

“Schat, het enige wat je kunt doen om over een man heen te komen, is onder een andere man te gaan liggen. Waarom ga je niet op een datingsite? Of Tinder, daar hoor ik ook goede verhalen over.”

“Bleh.”

“Ga op vakantie! Dat leidt af.”

“Geen geld. En met wie dan? Ik wil niet in mijn eentje.”

Lees ook: Vakantieliefde net zo snel gedoofd als barbecue met deksel erop

Op dat moment kreeg ik een idee. Mijn moeder! Die vloog ook van eenzaamheid tegen de muren op. En het voordeel van een vakantie met mijn moeder was dat zij die waarschijnlijk ook zou gaan betalen. Dat ik me heel snel aan haar ergerde, vergat ik maar even.

In no time had ik mijn moeder overgehaald om samen last minute een week naar Spanje te gaan. Ik moest mijn eigen ticket betalen en dan zou zij de overige kosten voor haar rekening nemen.

“En je werk dan?”

“O het is heel rustig op de zaak,” loog ik, gemakshalve expres verzwijgend dat ik vrij had gekregen om aan mezelf te gaan werken. Op het strand kon ik toch ook tot rust komen?

Ik was zo opgewonden van het idee dat ik naar Spanje zou gaan, dat ik me meteen een stuk beter voelde. Ik bracht de dagen daarna door met shoppen en op mijn balkon liggen om mijn benen alvast wat voor te laten bruinen.

Ik had zowel de telefoonnummers van Mark als Leroy geblokkeerd zodat zij mij niet konden lastig vallen. Ik was benieuwd wat voor reisje mijn moeder had geboekt, want ze had als voorwaarde gesteld dat zij alles zou regelen. Haar kennende zou het vast heel luxe worden.

Lees ook: Dagboek van een Minnares Deel 138

Ik schrok toen de avond voor mijn vertrek de bel ging en Mark ineens voor de deur stond.

“Je neemt de telefoon niet op en je beantwoordt mijn berichten niet,” zei hij. “Zo gaan we toch niet met elkaar om? Mag ik naar boven komen? Op de stoep kunnen we niet echt lekker een gesprek voeren.”

Koortsachtig dacht ik na en toen voelde ik iets. Volgens mij was ik ongesteld geworden. Ook dat nog. Pfff. Zou ik hem nou binnelaten of niet?

Lees ook: Gedurende die hete zomer kreeg ik gevoelens voor een ander

Bekijk meer van