Nieuws/Binnenland

Noodweer bij doden Roberto Campagne bewezen

Zoon vrijuit na doodschieten agressieve vader

De politie deed uitgebreid onderzoek in de Amsterdamse woning.

De politie deed uitgebreid onderzoek in de Amsterdamse woning.

Lorenze Derksen

Amsterdam - De zoon en vrouw van Roberto Campagne worden niet gestraft voor diens dood. Tijdens een agressieve bui van de 51-jarige Amsterdammer zou de 23-jarige F. zijn vader hebben doodgeschoten. De rechters oordelen dat er sprake was van noodweer.

De politie deed uitgebreid onderzoek in de Amsterdamse woning.

De politie deed uitgebreid onderzoek in de Amsterdamse woning.

Lorenze Derksen

Onze verslaggever Mascha de Jong was erbij in de rechtbank. Volg haar tweets onderaan dit artikel.

Rond 16 augustus vorig jaar bleef het na waarschijnlijk zes schoten in de Nova Zemblastraat in West muisstil. Er verscheen na de schietpartij geen politie of ambulance. De zoon en zijn moeder Trijn R. besloten het doden van de 51-jarige Campagne met niemand te delen.

Ze werkten in de dagen erna zoveel mogelijk sporen weg. Het vuurwapen, de kleren van F., delen van het matras waarop Campagne zou zijn overleden; alles werd weggegooid of verbrand. Ook pakten ze het levenloze lichaam in met zeil en tape. Na vijf dagen hielden ze het niet meer en riepen ze de hulp van een neef in. Hij zou het lichaam voor veel geld kunnen laten verdwijnen.

"Was als het daadwerkelijk was gelukt om het lichaam te laten verdwijnen?"

Bij de uitspraak van de rechtbank, die zes weken op zich liet wachten, bleek vooral de obstructie van het onderzoek en het willen laten verdwijnen van het lichaam zwaar te wegen bij de strafmaat. De rechter: „Wat als het daadwerkelijk was gelukt om het lichaam te laten verdwijnen? Dan waren de gevolgen niet te overzien voor de familie van Campagne. Zij hadden moeten rouwen zonder lichaam.” Uiteindelijk deed de neef niet wat hij het tweetal beloofde. Hij ging in plaats daarvan naar de politie.

De rechters veroordeelden de moeder en zoon uiteindelijk voor het pogen wegwerken van het lichaam en het tegenwerken van het onderzoek. Van de eis van tien jaar gevangenisstraf voor F. bleef slechts 11 maanden over. Zijn moeder werd veroordeeld tot 240 uur taakstraf. Volgens de advocaat van de F. ging het om een ’Salomonsoordeel’. „Want voor een dergelijk vergrijp is 11 maanden wel heel zwaar gestraft.” Maar omdat de twintiger al 10,5 maanden in hechtenis is en dus over twee weken vrijkomt, kon de strafpleiter goed leven met het vonnis.

Consistent

Uit forensisch en technisch onderzoek kwam niet duidelijk naar voren welke schoten eventueel dodelijk zouden zijn geweest. De verklaringen van F. en zijn moeder waren zo consistent dat de rechter erop vertrouwde dat zij de waarheid spraken. „Zij zouden het hebben kunnen afstemmen in de dagen dat zij met het lichaam in huis wachtten, maar in de maanden erna bleken hun verhalen iedere keer overeen te komen.”

Roberto Campagne zou zijn vrouw hebben verplicht tot seks en bij de ruzie die daar ontstond, greep F. in. Het vuurwapen van zijn vader lag op de grond. Toen Campagne hem te lijf ging met een mes, besloot F. het op te pakken en te schieten. Zowel F. als R. hebben dit scenario altijd met de opsporingsdiensten gedeeld.