Nieuws/Vrouw

Dagboek van een Minnares: ’Ik ben er echt helemaal klaar mee’

Hollandse Hoogte

In de nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares vertrekt de minnares naar Spanje met haar moeder.

Hollandse Hoogte

“Nee,” zei ik tegen Mark, stoerder dan ik me voelde. “Nee, ik ben er echt helemaal klaar mee. Ik ga niet weer een hele zomer in het snikhete Amsterdam zitten, terwijl jij met je gezin vakantie viert. Ik neem tenminste niet aan dat je me dit jaar weer meeneemt naar dat all-inclusive resort?”

De afgelopen twee jaar was ik tegelijkertijd met Mark, Josien en hun kinderen op vakantie gegaan, zodat Mark zogenaamd ging hardlopen en dan een uurtje in mijn bed doorbracht.

Het eerste jaar kenden Josien en ik elkaar nog niet, dus toen ging dat nog vrij eenvoudig, al was Mark niet blij dat ik ook nogal gecharmeerd was van Manuel, een van de entertainers van het hotel. Hoe zou het trouwens met hem zijn?

Lees ook: ’Ik wil niet meer met mijn schoonzus op vakantie’

“Ik ga morgen met mijn moeder een week naar Spanje,” zei ik. “In die week kunnen we allebei mooi nadenken over hoe we nu verder willen met elkaar. Op dit moment ben ik deze situatie een beetje zat. Ik word er gek van om alsmaar in de wachtstand te zitten. En momenteel ben ik er niet van overtuigd dat jij voor mij gaat kiezen.”

Mark wilde iets zeggen, maar ik onderbrak hem door hem op zijn wang te kussen. “Tot over een week!” En met die woorden ging ik weer naar binnen.

Eenmaal in bed had ik een beetje spijt. Had ik toch niet nog één lekkere afscheidswip met hem moeten maken? Zou ik hem nog een foto van mezelf sturen? Ik maakte een foto van mijn borsten en appte die naar hem. Tegen de regels in buiten kantooruren om. Jammer dan.

Lees ook: The Polyamorie Files

Een appje terug. Helaas van mijn moeder. ‘Neem je wandelschoenen, een regenjas en makkelijk zittende kleding mee?’

‘Hoezo? We gaan toch alleen shoppen en op terrasjes zitten?’

‘Zeker niet! Het wordt een lekkere actieve vakantie!’

Ik kreunde. Ik was vergeten dat mijn moeder niet van het strand hield en altijd heel actief was. Zeker nu mijn vader er niet meer was, ging ze ieder weekend de paden op en de lanen in.

Ik belde haar. “Mam, ik heb een burn-out, weet je nog?”

“O ja? Ben je daarmee naar de dokter gegaan dan?”

“Nee, maar volgens Google heb ik alle symptomen,” zei ik zielig.

“De universiteit van Google,” zei ze sarcastisch. “Mensen geloven tegenwoordig meer wat er op Internet staat dan de medische wetenschap. Ouders laten hun kinderen niet eens meer vaccineren door die belachelijke onzin.”

Lees ook: Zo maak je een lange autorit met kinderen zo leuk mogelijk

Ze tierde nog even door. “Ik denk helemaal niet dat jij een burn-out hebt, maar wel dat je een rottijd hebt gehad, ook door het overlijden van pappa. En ik weet niet hoeveel je eet, maar ik vind je wel erg mager. De komende week gaan we lekker bewegen en ga ik jou eens goed volstoppen. En nu gaan we slapen. Tot morgen!”

Verbluft keek ik naar mijn telefoon. Nou, dat zou me een weekje worden. Ineens kreeg ik het benauwd. Waarom had ik de hele vakantie in hemelsnaam door haar laten regelen? Wat zou ze allemaal van plan zijn? Ik wilde cocktails drinken en in de zon liggen. Ik wilde helemaal geen Spaanse binnensteden bezoeken of de bergen in gaan. Ik wilde helemaal niks! Ik belde haar nog een keer, maar ze nam niet op. Die lag vast al op één oor.

Lees ook: Gaby werd moeder op haar veertiende

Met een overvolle koffer, waar ik voor de zekerheid toch ook maar mijn wandelschoenen en een spijkerbroek in had gestopt, arriveerde ik de volgende dag op Schiphol. We hadden bij de balie van Transavia afgesproken. Maar tot mijn verbazing stond mijn moeder daar niet alleen, ze was omringd door een heel grote groep mensen. Ze zagen er eigenlijk allemaal akelig sportief uit.

“Dit is mijn jongste dochter Laura,” zei mijn moeder. “Ze heeft een moeilijke periode achter de rug. Dus ze kan deze vakantie goed gebruiken!”

Ik keek om me heen. Ik zag vooral vrouwen, met kort-pittige kapsels en een enkele man. Vrijwel niemand was onder de 50 jaar. En de mannen die er stonden waren niet alleen oud, maar ook behoorlijk nerdy.

“Mam, wie zijn dit allemaal?”

“Dit zijn onze reisgenoten de komende week,” zei ze vrolijk. “Ik heb namelijk een gezellige wandelvakantie geboekt. Speciaal voor singles. Want dat zijn we natuurlijk allebei!”

Ze lachte hard en ik schudde benauwd de ene hand na de andere. Ik was echt de baby van de groep. En toen bevroor de glimlach op mijn gezicht. Want leek één van mijn reisgenoten niet sprekend op… die akelige moeder van Josien?”

Elke zaterdagavond verschijnt een nieuw aflevering van Dagboek van een Minnares op VROUW.nl.