Nieuws/Buitenland

Wat maakt nou het grotverhaal zo onweerstaanbaar?

Het onweerstaanbare grottenverhaal.

Het onweerstaanbare grottenverhaal.

Getty Images

CHIANG RAI - Dagelijks raken wereldwijd kinderen betrokken bij ongelukken, rampen en oorlogsgeweld. Het haalt vaak niet eens het nieuws. Maar met de twaalf jochies in de Thaise grot was alles anders. De wereld keek en leefde dik twee weken intens mee.

Het onweerstaanbare grottenverhaal.

Het onweerstaanbare grottenverhaal.

Getty Images

Volgens de Groningse massapsycholoog Hans van de Sande komt dat door de unieke omstandigheden van dit verhaal en zijn hoofdrolspelers. Ten eerste is er de grot. Een plek die mensen volgens Van de Sande associëren met bijna dood zijn, met een graf. „Wanneer je in een grot vast komt te zitten, is het zoiets als levend begraven worden. Een van de grootste angsten die mensen hebben”, zegt de wetenschapper.

„Het lijkt veel op een mijnramp. Die roept ook altijd hele sterke gevoelens op. Als je dan merkt dat het lukt om met alle inzet van middelen de al bijna doden weer tot leven te wekken, spreekt dat heel erg aan. Dat is zo wanneer het om mijnwerkers gaat en helemaal, zoals in dit geval, om schattige Thaise jongetjes waarvan er ook nog heel veel beelden en foto’s vrijkomen.”

De hoofdrolspelers zijn volgens Van de Sande de tweede doorslaggevende factor die het grottenverhaal zo onweerstaanbaar maakt. Het zijn jongetjes die voetballen, net als onze zoontjes, buurjongens of neefjes. „We kunnen ons daardoor met ze identificeren”, weet de psycholoog. „Kinderen doen een beroep op onze behoefte tot zorg. Het maakt daarbij niet uit van wie de kinderen zijn. Niemand is immuun voor dat gevoel. Ik heb veel gewerkt met brandweer- en politiemensen. Zij kunnen heel veel hebben, maar als bij een ongeluk of incident kinderen zijn betrokken, houden zij het ook niet droog.”