Nieuws/Vrouw

Dagboek van een Minnares: ’Mark had een verhouding met een heel jong meisje’

Hollandse Hoogte

Iedere zaterdagavond verschijnt er een nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares op VROUW.nl. Nu lees je deel 141 ook hier.

Hollandse Hoogte

Ja, het was ongetwijfeld de moeder van Josien. Ik herkende haar toen ik ooit in de slaapkamer van Mark en Josien seks met Mark had. Josien en de kinderen waren niet thuis. Helaas kwam die moeder toen onverwacht langs. Zij zag mij toen niet, maar ik haar wel…

Lees ook op VROUW.nl: Ik werd ontslagen om een sexy foto

Mijn moeder en Elise, de moeder van Josien, werden dikke maatjes. Allebei weduwe, allebei ongeveer even oud, allebei verstokte wandelaars. Ik zei niets, want ik was benieuwd hoe ze over haar dochter en haar gezin zou praten. Ons reisgezelschap bestond uit 16 vrouwen en 10 mannen, plus een mannelijke reisleider. De oudste is 64 jaar en ik was met mijn 31 jaar de allerjongste.

"Ik had niet verwacht dat er zulke lekkere meiden aan een singlereis zouden meedoen," zei Diederik, een corpulente veertiger met een rood hoofd en hij gaf me een tikje op mijn arm.

"Wat je lekker noemt," antwoordde Josje, een wiskundelerares uit Breda. Ze heeft een scherpe neus en een samengeknepen mondje. "Alles is nep aan haar!"

"Nep? Wat bedoel je?"

"Nou dat zie je toch meteen! Je tieten zijn hartstikke nep, je hebt flink onder de zonnebank gelegen en van een beetje Botox ben je zo te zien ook niet vies."

Lees ook op VROUW.nl: Ik word gek van mijn bemoeizieke moeder

Mijn mond viel open. Hoe kwam ze erbij! Ik had zin om haar eens goed van repliek te dienen, maar toen bedacht ik dat mijn moeder deze hele vakantie had betaald, dus ik zei niets. Bovendien gingen we weer wandelen. Het was onze derde dag en ik vond er nu al niks meer aan. Hoewel het achterland van Catalonië prachtig was, had ik me deze vakantie heel anders voorgesteld. Veel mensen uit de groep liepen te steunen en te zuchten over de hitte. Sorry, maar wie ging er dan ook in juli door Spanje lopen?

Vooraan de groep liep de Nederlandse reisleider Jorg, terwijl achteraan de Spaanse Laetitia liep. Mijn moeder liep naast Elise dus ik ging naar voren, zodat ik een beetje meer tempo kon maken.

"Jij wandelt vast vaker," zei Jorg en lachte naar me.

"Ik? Ik wandel nooit. Ik ben behoorlijk sportief, maar wandelen vind ik stom. Ik ga liever hardlopen."

"Wat jammer," zei Jorg. "Als je wandelt, zie je veel meer van de omgeving. Bovendien maak je je hoofd leeg. Wandelen is voor mij hét middel tegen stress. Maar morgen blijven we de hele dag in Barcelona. Dan kun je doen waar je zin in hebt. Misschien kunnen we wel samen een terrasje pakken?"

Lees ook op VROUW.nl: Hoe zit het nu echt met je uitvaartverzekering?

Verrast keek ik opzij. Ik had tot nu toe totaal geen acht op onze gids geslagen maar deze Jorg zag er eigenlijk wel leuk uit met zijn blonde krullen en blauwe pretoogjes.

"Dat is goed," zei ik. "Maar worden de andere dames dan niet jaloers? Volgens mij zitten er een paar behoorlijk achter je aan!"

Hij lachte: "Dat valt reuze mee. Jij hebt anders ook niet te klagen over aandacht van de aanwezige heren. Al merk je daar dan niet zoveel van."

Ik zuchtte. "Ik heb een kloteperiode achter de rug. Maar ik zal me wat meer gaan mengen." En ik voegde de daad bij het woord door te gaan kletsen met het stelletje dat achter ons liep. Zij hadden elkaar op deze reis overduidelijk gevonden.

Ik keek op mijn telefoon. Geen berichtjes van Mark. Natuurlijk was ik vrij duidelijk geweest dat ik een einde aan onze relatie wilde maken, maar hij had zelfs niet eens op mijn blote borsten-foto gereageerd. Zou hij niet willen weten wat ik aan het doen was en vooral met wie?

Ik keek naar Jorg. "Zullen we een selfie maken?"

"Tuurlijk. Als je hem maar niet op Facebook zet."

"Want?"

"Gewoon. Daar houd ik niet zo van."

Ik maakte de selfie en zette hem op Instagram. Daar had Jorg tenslotte niets over gezegd. Helaas had Mark geen Instagram, dus stuurde ik de foto ook toch maar naar hem. 'Hoe gaat het? Met mij prima. Heerlijk hier in Spanje,' zette ik erbij.

Bij het avondeten schoof ik aan bij mijn moeder en Elise. Ik had me voorgenomen om haar een beetje uit te horen over Josien, dus ik vroeg haar naar haar kinderen en kleinkinderen. Josien bleek haar enige dochter te zijn.

"Ze heeft een culinaire blog en is bezig met haar eerste kookboek. Zó enig," blaatte ze.

"En heeft u ook een leuke schoonzoon?"

"Oh ja. Wel altijd aan het werk, maar dat heb je met die moderne mannen. Die willen veel geld verdienen. Trouwens, mijn Leo werkte ook altijd zo hard."

Lees ook op VROUW.nl: The Polyamorie Files

"Zijn ze gelukkig getrouwd?" Mijn moeder trok haar wenkbrauwen op. Die was helemaal niet gewend dat ik zo geïnteresseerd was in andere mensen.

"Ja, ze hebben wel problemen gehad, maar die zijn nu gelukkig opgelost." Elise liet haar stem wat zakken. "Mark had een verhouding met een heel jong meisje. Voor hem was het spielerei, maar zij liet hem maar niet los. Afschuwelijk."

"Dus het lag alleen aan dat meisje?" Ik trilde van boosheid.

"Nou ja, veel mannen zijn nu eenmaal erg gevoelig voor de aandacht van andere vrouwen, zeker als ze zelf van middelbare leeftijd zijn. Ik zei altijd tegen Leo: 'Je mag wel kijken, maar niet aankomen.' Helaas kon Mark zijn handen niet thuishouden. Maar goed, hij heeft nu spijt en gelukkig ziet hij dat meisje niet meer. Sterker nog: ze gaan nu voor een derde kindje."

"Derde kindje? Hoezo? Josien heeft toch een abortus gehad? Ze wilde helemaal geen kinderen meer!" Ik begon te schreeuwen en de hele eetzaal viel stil. "Het was helemaal geen spielerei, zoals u dat noemt. Mark en ik houden van elkaar!"

Josiens moeder was niet dom. "Dus jíj bent dat hoertje," zei ze zacht. "Ik vroeg me al af waarom je zo nieuwsgierig was. Maar je hebt pech, Mark en Josien zijn inderdaad weer heel gelukkig samen. Dus ja, ik denk dat ik volgend jaar voor de derde keer oma ben." Ze stond op. "En jouw buikje is dan helaas nog steeds leeg. Zo jammer. Want nu ik goed kijk, zie ik dat je eigenlijk helemaal niet zo jong meer bent!"

De andere afleveringen van Dagboek van een Minnares lees je op VROUW.nl.