Nieuws/Vrouw

Dagboek van een Minnares

’Ineens stond hij poedelnaakt voor me’

Hollandse Hoogte

Elke zaterdag verschijnt de nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares. Deze week in eindt de minnares in deel 142 in een hotelkamer met gids Jorg.

Hollandse Hoogte

Mijn moeder werd woedend. “Hoe haal je het in je hoofd om mijn dochter een hoer te noemen,” zei ze tegen Elise, de moeder van Josien. De gesprekken om ons heen verstomden en de hele groep keek nieuwsgierig toe hoe dit toneelstukje zich verder zou voltrekken.

Elise krabbelde terug. “Zo bedoel ik het niet. Je hebt gelijk, ik mag Laura geen hoer noemen. Ik vind het alleen zo moeilijk om toe te kijken hoeveel verdriet mijn dochter ervan heeft dat haar man er al bijna twee jaar een buitenechtelijke relatie op nahoudt. Josien accepteert het omdat ze zoveel van hem houdt en omdat ze de kinderen niet het verdriet van een scheiding wil aandoen.”

Ze haalde diep adem en ging verder: “Ik zie dat het haar verscheurt en ik ben ongelooflijk boos op hem omdat hij haar zoveel pijn doet. Hij zegt dat hij niet kan kiezen en dat hij van allebei houdt, maar als ik Josien moet geloven, heeft hij er nu definitief een punt achter gezet. Dus Laura, ik vraag je, nee ik smeek je zelfs: laat hem los.”

Meer dan alleen seks

Inwendig moest ik lachen. Mark en ik hadden niet al bijna twee, maar zelfs ruim drie jaar een relatie. En het deed me goed dat hij dus zelfs tegen zijn schoonmoeder had gezegd dat hij van me hield. Het was voor hem dus zeker meer dan alleen seks.

Aan de andere kant: zouden ze echt weer een kind samen willen? En ik was degene die had gezegd er een punt achter te zetten, maar dat meende ik niet echt. Desalniettemin hoorde ik niets meer van hem, dus misschien meende híj het wel.

Toen begon de rest zich er ook mee te bemoeien. “Ik heb ook vaak getrouwde mannen achter me aan,” snerpte Josje, de wiskundelerares. “Maar daar ga ik nooit op in. Van gebonden mannen blijf je af, vind ik.”

Tuurlijk. Ik kon me niet voorstellen dat er maar één man was die aandacht aan deze chagrijn zou willen besteden. Ik had zin om een ongelooflijke rotopmerking te maken, maar ik wilde mijn moeders vakantie niet bederven.

“Zullen we ergens anders heengaan, mam?” Ik was het hele single reisgezelschap helemaal beu. “Ik zag in het dorpje een paar leuke terrasjes. Misschien kunnen we daar even heengaan?” En nadat mijn moeder instemmend knikte, zaten we even later aan de sangria en de tapas.

Ik wreef over mijn maag. Ondanks het feit dat we elke dag minstens vier uur wandelden, was ik volgens mij wel een beetje aangekomen deze week. Ik lette normaal altijd heel goed op mijn gewicht, maar nu was het vakantie en at ik waar ik zin in had.

Hotelletje opzoeken?

“Mam,” zei ik aarzelend. “Ik heb echt zo genoeg van deze groep. Morgen zijn we in Barcelona. Zullen we daar een hotelletje zoeken? Misschien kunnen we wel samen op Tinder, op zoek naar leuke Spanjaarden voor ons allebei.”

Mijn moeder twijfelde. “Kunnen we dat wel maken?”

“Tuurlijk. Ik praat met de gids. Jorg snapt het heus wel. Zullen we een leuk appartementje in de stad zoeken?”

Mijn moeder ging akkoord en nadat we hadden geboekt ging ik in het hotel op zoek naar Jorg. De blikken van de singles brandden in mijn rug toen ik vroeg of ik hem even apart kon spreken.

“Zeker. Zullen we een wijntje gaan drinken op mijn balkon?”

O, dat was leuk. Dat zou in elk geval geroddel opleveren. Ik legde mijn hand op zijn arm toen we samen wegliepen en keek vervolgens om. Ik zag heel wat jaloerse blikken. Fijn. Maar toen we eenmaal op zijn kamer waren, deed hij zijn slippers en T-shirt uit en kwam in zijn boxershort heel dichtbij me zitten. Ik schoof een stukje opzij. “We gingen toch een drankje doen?”

Waarom dacht elke man toch dat ik altijd wel in zou zijn voor een potje seks? Ik moest eerst maar eens over Mark heenkomen. Die miste ik nog steeds enorm. Jorg probeerde me te zoenen maar ik draaide me behendig weg. “Ben je eigenlijk single?”

“Nee, maar dat maakt jou toch niets uit?”

“Toch wel,” zei ik koel. “Relaties met gebonden mannen bevallen me eigenlijk niet zo goed. Probeer Josje maar te versieren. Die valt nogal op je.”

Lees ook: Dagboek van een Minnares deel 141

Poedelnaakt

Toen trok Jorg zijn onderbroek uit en stond poedelnaakt voor me. Hij wees naar zijn kruis. “Kijk, hij heeft er zin in.”

“Ik zie het. Trek alsjeblieft iets aan.”

“Hoezo? Schrikt mijn enorme mannelijkheid je af?” Hij zei het echt: zijn enorme mannelijkheid. En op dat moment ging de bel. Ik deed open. Daar stond de moeder van Josien. Ze zou wel komen klagen over buikpijn van de olijfolie of een slecht bed of zo. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om de deur uit te stappen terwijl ik die wijd voor haar openhield. Jorg moest zelf maar zien hoe hij zich hier uit ging redden.

Elke zaterdagavond verschijnt een nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares op VROUW.nl.

Bekijk meer van