Nieuws

Column: Ik accepteer geen homo-ondernemers

Jur Engelchor

Met name komende zaterdag vragen de homo- en lesbo-ondernemers van Nederland zich wéér vertwijfeld af of ze in de kast moeten blijven. Hoewel de aanstaande Amsterdam Gay Pride op kleurrijke wijze predikt, dat je jezelf moet kunnen zijn in Nederland, is het credo toch: een homo of lesbo die onderneemt, kan dat maar beter voor zich houden. Blijf voor je eigen bestwil zo lang mogelijk in de kast.

Jur Engelchor

Eigenlijk was dat de belangrijkste boodschap die werd afgegeven door Kim Putters, de invloedrijke directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau. Anderhalve week geleden schreef hij in een opiniestuk in het Financieel Dagblad dat er in Nederland nog steeds voorbeelden zijn van gebrekkige acceptatie van homoseksualiteit. Maar, dat hijzelf in zijn geboortedorp in de Alblasserwaard, gelukkig wel altijd is geaccepteerd om wie hij is.

Precies in die specifieke uitspraak (‘geaccepteerd om wie hij is’) zit het argument voor homo’s en lesbo’s om ín de kast te blijven. Of, als je er toch al een beetje uit was, om dat dan in ieder geval niet te delen met klanten. Of met zakelijke relaties. Of, met je medewerkers. Kim Putters was bovendien op zoek naar rolmodellen in bedrijfsleven en politiek. Dus, waar zijn de openlijke homo-ondernemers?

Gedogen

Het gaat om het door Putters gebruikte woord ‘acceptatie’. Als je zegt dat je iets ‘accepteert’, dan zeg je dus feitelijk: ‘Het is niet goed, maar ach… het is oké. Als ik maar geen last van je heb. We moeten het er maar mee doen….’

Alsof je ook zou zeggen: ‘Ik accepteer vrouwen aan de top’.

Of: ‘Ik accepteer vrouwen’.

Laat ik eens een synoniem gebruiken voor het woord ‘accepteren’. Bijvoorbeeld: gedogen. En als ik dit dan vertaal naar het stukje proza van Putters: hij is gelukkig dat hij in zijn geboortedorp in de Alblasserwaard is gedoogd.

Tweederangsburgers

Putters’ uitspraken zijn daarom klip en klaar een belediging voor homo’s en lesbo’s, die hij met het begrip ‘acceptatie’ wegzet als tweederangsburgers. Homo’s en lesbo’s willen helemaal niet ‘geaccepteerd’ of ‘gedoogd’ worden in onze samenleving.

Ze zijn vanzelfsprekend! Niets meer. En, zeker niets minder.

Als ik als ondernemende zzp’er zou merken dat ik bijvoorbeeld bij een klant ‘geaccepteerd’ of ‘gedoogd’ word en dus niet als ‘vanzelfsprekend’ wordt gezien, dan ben ik meteen vertrokken. Ik wil namelijk helemaal niet samenwerken met mensen die mij accepteren of gedogen. Zelfs als mij dat omzet kost. (Ja, ik ben homo!). Immers, als ik anderen toelaat mij te ‘accepteren’ dan doe ik mezelf schromelijk te kort. Ik ben dan de underdog. Dat ben ik vanzelfsprekend niet. Zulk gedrag kun je je ook helemaal niet permitteren als ondernemer. Juist dan moet je boven alles willen uitstijgen.

Corrigeren

Het is te hopen dat een invloedrijke man als Kim Putters op dit thema eens goed wordt gecorrigeerd door zijn medewerkers, en door zijn omgeving, maar dat hij uiteindelijk zelf óók wat weerbaarder wordt. Dus, dat hij – als homo - er géén genoegen mee moet nemen dat hij (slechts) wordt geaccepteerd. Dat geldt overigens niet alleen voor hem. Dat geldt voor iedereen. Dus ook voor ondernemers. Van zzp tot mkb. En alles wat daar tussenin zit.

Homo- en lesbo-ondernemers moet je niet accepteren. Die zijn vanzelfsprekend. Pas dán ontstaan de rolmodellen.