Nieuws/Binnenland

’Hij was stijfjes, koud. Schuim uit de mond.’

Redders van jongetjes waarschuwen voor gevaarlijke stroming bij pier

Immeke (30) en Jordan (41) krijgen de felicitaties van agenten.

Immeke (30) en Jordan (41) krijgen de felicitaties van agenten.

DICK TESKE

SCHEVENINGEN - Schuim op de mond, stijf, koud. Grauwe huid. Toen Jordan (41) en Immeke (30) twee jonge kinderen uit de zee tilden, leek het alsof ze met een dood lichaampje op de schouder liepen. De jongens overleefden het op wonderlijke wijze. Nu wil Jordan andere ouders, kinderen en strandgangers waarschuwen voor de levensgevaarlijke pier van het Noordelijk Havenhoofd bij Scheveningen. „Het lijkt ondiep, maar de onderstroom is gevaarlijk.”

Immeke (30) en Jordan (41) krijgen de felicitaties van agenten.

Immeke (30) en Jordan (41) krijgen de felicitaties van agenten.

DICK TESKE

„We waren gewoon een balletje aan het gooien, met mijn zoontje en zijn broer. Toen zag ik twee kinderen raar doen. De ene was aan het luchthappen”, begint Jordan uit Zwijndrecht. Hij dacht: spelen die jongens nu een spelletje? Zijn oudste zoon hapt ook weleens naar lucht – voor de grap.

Het was geen spelletje. Jordan en zijn schoonzus Immeke wisten dat het fout zat, toen ze in het Duits-Arabisch iets hoorden: ’Tot! Tot!’. „We sprongen erop af, renden als een speer door het water”, vertelt Jordan. Hij trok de jongen omhoog. „Op dat moment denk je: volgens mij heb ik je net op tijd.”

Toch komt de schrik. „Ik legde ’m op mijn buik, schuin, en zag de grauwige huidskleur. In zijn nek zag je dikke aderen. Ik dacht: dit is niet goed”, vertelt Jordan. Op datzelfde moment had zijn schoonzus Immeke (30) de andere jongen te pakken. Allebei rennen ze door het ondiepe water richting het strand. „Hij was stijfjes, koud. Schuim uit de mond. Ik wilde hem later op zijn zij leggen, maar die armpjes en beentjes... Het lukte niet. Hij was te stijf”, zegt Immeke. „Het was heel eng. Ik had echt het gevoel: ik heb een dood kindje in m’n armen.”

Waarschuwing

Jordan en Immeke hadden de jongens uit het water geplukt vlakbij het Noordelijk Havenhoofd, een lange pier met grote blokken. Het water is er ondiep, maar vlak bij de blokken is een levensgevaarlijke geul, vertelt Jordan.

Jordan wil waarschuwen voor deze pier: ’De onderstroming is gevaarlijk’

Jordan wil waarschuwen voor deze pier: ’De onderstroming is gevaarlijk’

Google Maps

Bij de rotsen staan geen waarschuwingen, zegt Jordan. „Kinderen vangen daar mossels en krabbetjes, maar tussen het ondiepe water en die pier, is een onderstroming. Die zorgt voor die geul. Daar is het ineens heel diep, tweeënhalve meter breed. Daar verkijk je je écht op. Een volwassen man kan daar ook in de problemen komen, sterker nog, dat gebeurde diezelfde dag nog.”

Meteen actie

Toen Jordan de jongen probeerde te redden, had hij de grootste moeite. Zodra hij het lichaam omhoog tilde, schoot hij zelf omlaag. Hij stootte zijn knieën en voeten, maar kon de jongen toch op het strand krijgen. „Onderweg liep hij helemaal leeg met water, toen ik hem schuin op mijn buik legde. Hij was heel ver heen. Er zat nauwelijks leven in”, vertelt hij. „Op het strand rende ik naar boven. Op zo’n moment schreeuw je alleen maar ’EHBO!, EHBO!’”

Jordan heeft enkel ’heel hard geroepen’, de brandweermannen ingeschakeld, anderen gepolst. „Binnen twee, drie minuten kwamen de hulpdiensten erbij en een verpleegkundige. Die verleenden eerste hulp.” En toen begon het grote wachten. Immeke, die net als Jordan direct actie had ondernomen, besefte op dat moment pas wat voor treurige situatie het was. „Die kleine van mij werd gereanimeerd. Ik hoopte dat het goed kwam.”

Een van de kinderen wordt gereanimeerd. Spanning bij omstanders.

Een van de kinderen wordt gereanimeerd. Spanning bij omstanders.

DICK TESKE

Ouders

Het kwam goed met de jongens, die Jordan schat op zo’n vijf en zeven jaar oud. Later zou een volwassen man op diezelfde plek in de problemen zijn gekomen. „Ik heb toen de reddingsbrigade op het hart gedrukt: jongens, dit kan niet meer”, aldus Jordan. Even later zou de pier bij het Noordelijk Havenhoofd - niet te verwarren met ’de’ Pier van Scheveningen - inderdaad worden ontruimd.

Uiteindelijk zou de politie Jordan die avond vertellen dat de jongens het goed maken. Wat rest, is opluchting. „Trots? Ik ben blij dat ze het hebben overleefd, anders was het een klap geweest. Je hebt zo’n kindje in je armen... Ik heb zelf ook kinderen. Die zijn gewoon je alles”, aldus Jordan.

Hij wil de ouders van de mensen niets verwijten. „Ze kwamen uit Saudi-Arabië. Wij zijn in een land met water opgegroeid, hebben zwemdiploma’s. Zij niet. Ze waren wel iets te ver weg. Maar het zou sneu zijn om ze de schuld te geven. Wij zagen het gevaar ook niet.”

Pas op

Jordan wil nog twee dingen kwijt. „Dit laat zien dat je nooit moet besparen op reddingswerkers. Dat kost geld, maar een kinderleven kun je niet uitdrukken in geld”, aldus Jordan. En: pas op met die pier. „Wij hadden het gevaar ook onderschat. Ik kom er al vijf jaar, en mijn schoonzus woont hier, maar als je niet uit Scheveningen komt, weet je niet dat het zo gevaarlijk is daar.”