Nieuws/Buitenland

Russisch koppel wilde ’half uurtje vissen’

Stel dobbert 5 dagen op zee in rubberbootje

Er kwamen schepen voorbij, maar die boden geen hulp (foto ter illustratie, niet van de Zwarte Zee)

Er kwamen schepen voorbij, maar die boden geen hulp (foto ter illustratie, niet van de Zwarte Zee)

Hollandse Hoogte

Novorossiysk - Ze gingen vissen, de twee tortelduifjes, maar toen de zeewind hun rubberbootje steeds verder weg blies, kwamen ze pas echt ’dicht bij elkaar’. Nadezhda Achapkina (35) en haar echtgenoot Mikhail Alaverdyan overleefden maar liefst vijf dagen op wilde zee. „Je ziet je man slapen, en op dat moment slaat de boot om.”

Er kwamen schepen voorbij, maar die boden geen hulp (foto ter illustratie, niet van de Zwarte Zee)

Er kwamen schepen voorbij, maar die boden geen hulp (foto ter illustratie, niet van de Zwarte Zee)

Hollandse Hoogte

Uitgeput stapte Nadezhda op het land, ondersteund door reddingswerkers (zie foto onder). Na vijf bange dagen eindelijk terug op het land. Een half uurtje vissen, dat was het idee, maar rukwinden bliezen haar met liefje Mikhail verder de zee op.

Al die tijd hebben ze overleefd op zonnebloempitjes. „De zee was net een meer, zonder één golf”, verklaart Nadezhda de slechte voorbereiding. „We waren niet ver, konden de gezichten van mensen nog zien. Maar de wind blies ons steeds verder.”

Toen de twee schreeuwden om hulp, en signalen maakten, verloren ze tot overmaat van ramp een van de peddels. Echt ’gezellig’ was het niet meer. „We zeiden niets tegen elkaar, want er was niets te zeggen.”

Hallucineren

Het ging van kwaad naar erger. „’s Nachts was het koud, dus we wachtten tot de zon ons zou opwarmen, maar die verbrandde alleen”, aldus Nadezhda. „Het was eng. De derde dag waren de golven meters hoog. Je ziet je man slapen, en op dat moment slaat de boot om.”

Mickhail verdween onder water, maar keerde terug. Later kwamen schepen langs, net als een onderzeeër. Die boden geen hulp. Op dag vijf begonnen ze stemmen te horen, te schreeuwen tegen het water, te hallucineren. En uiteindelijk was daar een olietanker die het tweetal oppikte.

Wijze les

De schipper van de tanker is diep religieus, en bidt iedere middag voor lange tijd. Alleen deze keer voelde hij dat hij niet moest bidden. Daardoor kon hij het koppel zien, vertelde hij achteraf.

God heeft het koppel gered, misschien, maar ook de juiste strategie. „Blijf kalm, geen paniek, niet over slechte dingen denken”, zegt Nadezhda. „Als we dat wel hadden gedaan, waren we er geweest. Die les kan misschien meer levens redden.”

Bekijk meer van