Nieuws/Vrouw

De zoon van Pascalle (48) is al drie jaar vermist

Eigen foto

27 januari 2015. Er gaat geen dag voorbij dat Pascalle (48) niet aan die datum denkt. Haar zoon Henry (toen 24) was bij haar thuis maar ging even de deur uit. "Ik zie je straks, mama", zei hij nog. Ze heeft hem nooit meer teruggezien. Donderdag, op de Internationale Dag van de Vermisten, blikte ze terug.

Eigen foto

Pascalle:"Het is 3,5 jaar geleden, maar ik weet het nog als de dag van gisteren. Ik sta ermee op en ik ga ermee naar bed. Het is alsof ik een deel van mezelf mis."

Aanknopingspunt

Wat er met Henry is gebeurd, blijft een groot raadsel. "Hij vertrok zonder jas en telefoon bij mij thuis. De politie heeft geen enkel aanknopingspunt. De hele omgeving is uitgekamd, iedereen die iets zou kunnen weten is ondervraagd, maar het heeft niets opgeleverd.

Ze zeggen dat je de hoop nooit moet opgeven, maar inmiddels ga ik er toch vanuit dat Henry niet meer leeft. Ik kreeg Henry toen ik zelf nog maar 18 jaar was. Hij is m’n oudste kind en we hadden altijd een goede band, waren twee handen op één buik.

Bekijk ook op VROUW TV: Melisa & Andy zijn terug - Ik wil graag dat Andy ook botox doet

Afscheid

Het duurt al veel te lang. Als hij nog zou leven, had hij inmiddels echt wel iets van zich laten horen. Hij zou me nooit zo lang in onzekerheid laten zitten." Ook al houdt Pascalle rekening met het ergste, afscheid nemen van Henry kan niet.

"Het lukt me niet om dat af te sluiten. Ik denk weleens dat ik liever zou hebben dat ze hem hier op straat dood had hadden gevonden. Als het dan toch zo moet zijn, dat ik dan in ieder geval weet waaraan ik toe ben.

Lees ook op VROUW.nl: Odette kreeg in het ziekenhuis te maken met fatshaming

Muurschildering

Vrienden van Henry hebben een muurschildering van hem gemaakt hier in de buurt, op zijn favoriete hangplek. Daar gaan we weleens naartoe, maar het is niet hetzelfde.

We hebben daar ook weleens foto’s en kaarsjes gezet, maar iemand heeft dat in de prullenbak gegooid. Gelukkig kwam een kennis erachter. Hij heeft de spullen uit de prullenbak gehaald en bij ons teruggebracht. Nu zetten we er maar niets meer neer.

Criminele circuit

Het wordt in mijn hoofd nooit rustig. Ik blijf me afvragen waarom Henry moest verdwijnen, waarom hij blijkbaar niet gevonden mag worden. Wat kan zo belangrijk zijn? Telkens als ik op het nieuws hoor dat ergens een lichaam is gevonden, schiet het weer door mijn hoofd: 'Zou het Henry zijn?'"

In verschillende media wordt gespeculeerd dat Henry veel vrienden had in het criminele circuit. Voor Pascalle is dat heel moeilijk om te lezen. "Het maakt me boos en verdrietig. Zo heb ik hem niet opgevoed. Maar hoe goed je ook je best doet, je kunt niet voorkomen dat je kinderen soms ergens in verstrikt raken.

Vermoedens

Ik denk dat hij ergens in verzeild is geraakt. Misschien heeft hij iets gezien of iets geweten dat niet mocht uitkomen. Ik heb het gevoel dat het zeker iets te maken heeft met de mensen waarmee hij omging, maar ik kan niets bewijzen.

De politie is inmiddels niet meer actief met de vermissing bezig, maar ik zou graag willen dat de zaak heropend wordt. Misschien hebben ze iets over het hoofd gezien. Maar ze doen dat pas weer, als er nieuwe tips zijn.

Lees ook op VROUW.nl: Zoon Sidney is al 1,5 jaar zoek

Impact

Als ik op het nieuws hoor dat iemand vermist is, moet ik ook altijd aan de ouders denken. Ik weet precies hoe het voelt. Mijn man, de vader van Henry, is in 1995 verongelukt. Dat verlies was vreselijk om te verwerken, maar hoe dit voelt is nog erger.

De vermissing heeft zo’n impact dat mijn hele leven op zijn kop staat. De relatie met mijn nieuwe vriend ging eraan kapot en ook in ons gezin laat het sporen achter.

Henry’s broers en zussen gaan er ieder op hun eigen manier mee om, maar we hebben het er niet graag over thuis. We zeggen het wel tegen elkaar als we aan hem moeten denken. Zo van: 'Weet je nog, dat deed Henry ook altijd.'

Paragnosten

Ik probeer mezelf constant bezig te houden, ben de hele week druk met vrijwilligerswerk en het helpen van anderen. Afgelopen zomer ging ik met vrienden mee op vakantie, want ze vonden dat ik echt even moest uitrusten. Maar als je daar dan op het strand ligt, dan komt al het gepieker en verdriet weer naar boven."

Eerder zei de familie dat ze 10.000 euro uitloven voor de gouden tip. "Ik ben al naar tien paragnosten geweest. Ik hoopte misschien toch ergens een aanknopingspunt te vinden. Maar het heeft niets opgeleverd. Ik hoop nog steeds dat als iemand iets weet, diegene het wil zeggen. Al is het maar een anoniem briefje onder de ruitenwisser."

Lees ook op VROUW.nl: De tv-thermometer over Expeditie Robinson