Nieuws/Binnenland

Holleeder: ’Mijn zussen nemen de boel in de maling’

PETRA URBAN

AMSTERDAM - Op de eenendertigste dag van zijn proces, na een zomerstop van enkele maanden, haalde Willem Holleeder maandagochtend in de gerechtsbunker in Amsterdam weer fel uit naar zijn zus Astrid en naar Peter R. de Vries. Volgens Holleeder zoeken beiden steeds de publiciteit met het doel de rechtbank te manipuleren. ,,En voor het geld.”

PETRA URBAN

En niet alleen de rechtbank wordt gemanipuleerd. Ook zijn 83-jarige moeder Stien. Daarvan zegt Holleeder overtuigd te zijn. De brief die zijn moeder schreef aan de directeur van de Extra Beveiligde Inrichting in Vught met het dringend verzoek om haar zoon geen toestemming te geven haar toekomstige begrafenis bij te wonen omdat de rest van de familie gevaar loopt, heeft ze niet zelf geschreven, zegt Holleeder.

Kleinkinderen

Hij heeft geen moeite gedaan om contact met haar op te nemen om een en ander op te helderen, zegt hij. ,,Dat wil ik het arme mens niet aandoen. Stel dat ik dat doe, dan mag ze haar kleinkinderen niet meer zien.”

Zijn bewering dat zus Astrid hun moeder heeft gemanipuleerd, wordt onderschreven door een voormalig vriendin van Holleeder, Monique. Zij verklaarde dat ze helemaal niet bang was voor Holleeder. ,,Eerst raakte ik wel wat geïntimideerd door zijn geschreeuw en gescheld, maar later moest ik erom lachen.” Volgens haar stond familie op nummer 1 bij Holleeder. Hij overlegde alles met zijn familie. Ze had het gevoel er nooit bij te horen.

’Zij verklaren steeds commercieel’

Willem Holleeder ergert zich mateloos aan alle publiciteit rond zijn proces, waarvan hij Astrid de schuld geeft. Hij noemde het boek Judas - ,,een roman gebaseerd op leugens” - dat inmiddels in 12 landen wordt uitgegeven, de film die over het boek in de maak is, de theaterproductie die deze maand in première gaat en het uitgebreide interview met zijn zus in de New Yorker.

,,Ik heb er steeds voor gekozen om te verklaren in de rechtbank, maar zij verklaren steeds commercieel”, aldus Holleeder. Met zij bedoelt hij zus Astrid en Peter R. de Vries. ,,Ze lachen er gewoon om, meneer de voorzitter. Ze nemen de boel in de maling met hun zogenaamde angststrategie. Ik heb vertrouwen in de professionaliteit van uw rechtbank, maar het is hun doel om u te beïnvloeden. En hun tweede doel is geld.”

Ook beschuldigde hij Astrid weer van knip- en plakwerk met de opnamen die ze maakte van hun gesprekken. Hij vroeg de rechter-commissaris om een huiszoeking te bevelen bij Astrid om dat te kunnen bewijzen, maar dat verzoek werd afgewezen.