Nieuws/Wat U Zegt

Deelnemers: procedures migranten fors bekorten

Uitslag stelling: ’Asielkinderen moeten weg’

„Hoe moeilijk en verdrietig ook: wanneer er een pardon komt voor deze kinderen, dan wordt de moeder ’beloond’ voor het jarenlang traineren en saboteren, terwijl het duidelijk was dat de kans op asiel nagenoeg nihil was.”

Een ruime meerderheid van de stellingdeelnemers (70 procent) wil geen pardon voor de Armeense asielkinderen Lili (12) en Howick (13) omdat anders een precedent wordt geschapen, dat de deur wagenwijd zou openzetten. „Regels zijn regels. Als je dit toelaat komen er honderden anderen”, klinkt het. En: „Een uitspraak van de Raad van State is bindend. Punt uit!”, roept een respondent fel die erop wijst dat het hoogste rechtsorgaan heeft geoordeeld dat de kinderen uitgewezen mogen worden.

Velen zijn ook boos op moeder Armina die telkens doorzette in haar jarenlange strijd op asiel terwijl de kans daarop nihil was. Zij werd vorig jaar al uitgezet naar Armenië, maar zij hield de strijd op afstand toch vol. „Er is meer dan tien jaar geprobeerd de regels en uitspraken te omzeilen. De moeder is de kwade genus.” Toch toont een enkeling wel begrip voor de moeder die ’je moeilijk kan verwijten dat zij een betere toekomst voor haar kinderen wil’. Overigens liet de moeder gisteren weten dat zij haar verzet staakte en dat zij meewerkt aan de uitwijzing van haar kinderen naar Armenië.

De rol van de ’asielindustrie’ wordt door veel deelnemers als kwalijker aangeduid. Asieladvocaten en organisaties als Defence for Children rekken procedures op, in het geval van Lili en Howick zelfs circa tien jaar. De meesten willen dat de asielindustrie op de schop gaat en dat in ieder geval de asielprocedures flink bekort worden zodat jarenlang getouwtrek om een verblijfsvergunning niet meer mogelijk zal zijn. Zo stelt iemand voor: „Bij afwijzing maximaal twee keer beroep aantekenen en deze moeten bij afwijzing binnen één maand herzien worden. Bij de derde afwijzing direct wegwezen!”

De meesten zijn het eens met premier Rutte die ons asielsysteem ’fair’ noemt, maar sommigen leggen wel de vinger op de zere plek. Zo vinden zij het bizar dat de goed geïntegreerde asielkinderen Lili en Howick wel worden uitgezet, terwijl in Amsterdam de rondtrekkende migrantengroep ’We are Here’ schijnbaar ongemoeid wordt gelaten en telkens nieuwe onderkomens kraakt. Deze ’ongerijmdheid’ van het systeem is voor hen eigenlijk onaanvaardbaar.

Ruim een kwart van de deelnemers (28 procent) is het oneens met de uitzetting van Lili en Howick. „In bepaalde gevallen moet een uitzondering mogelijk zijn”, schrijft een voorstander van een pardon. Deze respondent heeft veel medestanders, waarvan de meesten stellen dat de kinderen ’na tien jaar te verwesterd zijn’ om nog uit te zetten naar een oosters land. Zij wijzen er nadrukkelijk op dat de asielkinderen alleen Nederlands spreken en nog nooit in Armenië zijn geweest. „Hoe kunnen ze kinderen uitzetten die al tien jaar in Nederland wonen en eigenlijk Nederlands zijn?” Verder betogen velen ook dat de kinderen de dupe zijn geworden van de procedures. „Het Nederlandse systeem heeft dit mogelijk gemaakt. Dus wij moeten het ook oplossen. Je kan het die kinderen niet aanrekenen en niet aandoen.”

Ondanks dit maatschappelijk verzet gaat de uitzetting van Lili en Howick aanstaande zaterdag door.