Nieuws/Binnenland
ExtraHet beste van De Telegraaf

’Ik heb het gevoel dat ik steeds de pijn die ik voel moet verklaren’

Verdriet niet-verwanten misdaadslachtoffers niet erkend

De hartsvriendinnen Chantal Putter (links) en Milica van Doorn tijdens een trip naar het Sauerland in hun jeugd. Ruim 26 jaar na de dood van haar vriendin worstelt Chantal nog steeds met haar emoties. „Omdat ik geen bloedverwant ben, heb ik het gevoel dat ik steeds moet uitleggen hoe belangrijk ze voor me was, om de pijn die ik voel te verklaren.”

De hartsvriendinnen Chantal Putter (links) en Milica van Doorn tijdens een trip naar het Sauerland in hun jeugd. Ruim 26 jaar na de dood van haar vriendin worstelt Chantal nog steeds met haar emoties. „Omdat ik geen bloedverwant ben, heb ik het gevoel dat ik steeds moet uitleggen hoe belangrijk ze voor me was, om de pijn die ik voel te verklaren.”

Lucien Kroon

Dat ouders hun leven lang verdrietig blijven over de gewelddadige dood van een kind snapt iedereen. Ook voor broers en zussen is er alle begrip. Maar daar houdt de erkenning van het leed voor veel mensen wel op.

De hartsvriendinnen Chantal Putter (links) en Milica van Doorn tijdens een trip naar het Sauerland in hun jeugd. Ruim 26 jaar na de dood van haar vriendin worstelt Chantal nog steeds met haar emoties. „Omdat ik geen bloedverwant ben, heb ik het gevoel dat ik steeds moet uitleggen hoe belangrijk ze voor me was, om de pijn die ik voel te verklaren.”

De hartsvriendinnen Chantal Putter (links) en Milica van Doorn tijdens een trip naar het Sauerland in hun jeugd. Ruim 26 jaar na de dood van haar vriendin worstelt Chantal nog steeds met haar emoties. „Omdat ik geen bloedverwant ben, heb ik het gevoel dat ik steeds moet uitleggen hoe belangrijk ze voor me was, om de pijn die ik voel te verklaren.”

Lucien Kroon

Bekijk meer van