25419
Binnenland

Succes Estavana zorgt voor opleving van het handballen

Oma Annie is supertrots

Oma Annie (midden) begrijpt niet dat de ploeg van haar ’Es’ kon verliezen.

Oma Annie (midden) begrijpt niet dat de ploeg van haar ’Es’ kon verliezen.

Arnhem - In een stampvolle kroeg in het hart van Arnhem zagen hartstochtelijke handbalfans zondagavond de Oranjevrouwen een bloedstollende finale tegen Noorwegen spelen. Intens werd er meegeleefd met het succes waarin de Arnhemse Estavana Polman zo’n cruciale rol vervult. „Dit is echt heel jammer, maar die lach krijgen ze niet van mijn gezicht hoor”, glundert Polmans oma na de nipt verloren finale.

Oma Annie (midden) begrijpt niet dat de ploeg van haar ’Es’ kon verliezen.

Oma Annie (midden) begrijpt niet dat de ploeg van haar ’Es’ kon verliezen.

Zoals alle grote wedstrijden was oma Annie (77) gisteren ook in dé handbalkroeg van de Gelderse hoofdstad om op een groot scherm de finale van het EK handbal te volgen. „Supertrots ben ik”, glundert ze na afloop met gebalde vuisten. „En niet alleen op mijn Es, maar op het hele team. Dit zijn echt goede meiden!”

Voor cafébaas Paul is de verloren pot een deceptie. „Als het ooit had gekund, dan was het wel vanavond”, zucht hij. „Vorig jaar verloren we ook al van de Noren en in Rio ook al. Als wij maar geen eeuwige tweede worden..” Toch zit de stemming er kort na de wedstrijd in café Heeren van Aemstel nog goed in. „We hoeven ons nergens voor te schamen en hebben het weer geweldig gedaan”, zegt Patricia Tel, de tante van Polman.

In Arnhem, van oudsher een handbalbolwerk, was het geloof in een goede afloop vooraf groot.„Ze weten wat er moet gebeuren”, zegt Irma Teunissen van handbalvereniging AAC 1899, de club waar sterspeelster Estavana Polman de stap naar het hoogste niveau maakte. Teunissen ziet het aantal jeugdspelers toenemen. „Dat komt ongetwijfeld door het succes van de vrouwen. Handbal is weer stoer.”

Exceptioneel talent

Handbaltrainer Arthur Langedijk keek de finale thuis. Hij liet Estavana Polman op haar dertiende bij de AAC 1899 debuteren in de eredivisie.

Van professionele handballers tot de voormalig bondscoach van Denemarken: iedereen verklaarde de jeugdtrainer destijds voor gek. „Maar daar zijn ze op teruggekomen. Ze was toen al een exceptioneel talent”, blikt Langedijk terug. Hij weet nog goed hoe de jonge Estavana bij het Arnhemse AAC1899 al met kop en schouders boven haar leeftijdgenootjes uitstak. „Ze was klein en licht (net vijftig kilo), maar ze had nergens angst voor. Dat heeft ze nu ook nog.”

Langedijk baalt van het verlies, maar ziet ook lichtpuntjes. „Ze verloren op details. Vorig jaar was dat met dik tien punten verschil. Komt bij dat veel meiden pas 24 zijn, die kunnen nog vijf, zes jaar mee.”

In Heeren van Aemstel zijn ze het daar grondig mee eens. Het bier vloeit rijkelijk en de stemming is opperbest. „Het was een fantastische wedstrijd, dat het zo eindigt is zuur”, zegt een supporter van achter zijn glas bier. „Maar de volgende keer pakken we ze!”