Nieuws/Wat U Zegt

Deelnemers: Geweldpleger veel strenger bestraffen

Uitslag stelling: Hulp voor de hulpverlener

Agenten, ambulancebroeders en brandweerlieden staan onder zware druk en worden steeds vaker (fysiek) belaagd op straat. Deze ’beschermers’ hebben steun nodig. Het is tijd voor ’eerste hulp voor de hulpverleners’, vinden de stellingdeelnemers.

Strenger straffen is de beste oplossing om het geweld tegen hulpverleners te keren, denken de meesten (96 procent). „De hulpverleners worden uitgelachen door tuig op straat. En de overheid wordt ook uitgelachen door softe straffen”, schrijft een voorstander van zwaardere sancties.

Velen vinden het überhaupt moeilijk voor te stellen dat hulpverleners worden gehinderd in hun werk in het publieke domein, laat staan dat zij verbaal en fysiek worden belaagd. „Ze komen om te helpen. Dat is hun werk. En niet om tegengewerkt te worden”, laat een boze respondent weten. „Verschrikkelijk dat een politieagent of ambulancebroeder wordt aangevallen. Dit kan echt niet”, reageert een ander ontzet.

Velen keren zich tegen de ’lichte bestraffing’ van geweldplegers. „Dat gepamper met taakstrafjes heeft totaal geen zin” en „ik denk dat een celstraf (inclusief een strafblad) het beste werkt”, klinkt het.

Over welke straf en strafmaat voor mishandelaars van hulpverleners dan wel geschikt is, heersen verschillende opvattingen. „Misschien dat een heel hoge boete helpt of het in beslag nemen van dure bezittingen. Een tijdje in een middeleeuwse dwangbuis is misschien ook een idee”, stelt iemand voor. Een ander pleit voor een crossmediale schandpaal-aanpak: „Zet ze maar met foto in de kranten en nagel ze via social media aan de schandpaal.” Toch wordt vaak gevangenisstraf genoemd als afschrikwekkend en preventief middel om geweld tegen hulpverleners in te dammen. Acht op de tien deelnemers is voorstander hiervan.

Over de publiekscampagnes wordt heel verschillend gedacht en geoordeeld. Die zetten geen zoden aan de dijk, denkt 40 procent van de deelnemers. Zo schrijft een criticaster: „Zo lang overheid en media nog niet eens de oorzaken van het geweld durven te benoemen moeten ze ver weg blijven van zogenaamde oplossingen.” Maar 49% is wel degelijk voorstander van mediale acties die het geweld tegen hulpverleners voor het voetlicht brengen.

De oorzaken van het toenemende geweld tegen hulpverleners is lastig te bepalen. Sommigen denken niet dat de hulpverlener heeft ingeboet aan gezag op straat, maar keren het om: „Het ’publiek’ is totaal verhufterd en heeft geen enkel respect voor degenen die hulp nodig heeft of hulp verleent.” Meerderen klagen over het gebrek aan waarden en normen in de maatschappij en wijzen soms met een beschuldigende vinger naar nieuwkomers die niet goed geïntegreerd zijn. Hoe het ook zij, het moet niet zover komen dat agenten, ambulancebroeders en brandweerlieden bepaalde wijken en buurten in steden gaan mijden omdat zij er veel tegenwerking krijgen. Wijken uitsluiten van hulp, is in strijd met de taakopvatting van hulpverleners, vinden de meesten.

Slechts drie procent is het oneens met het zwaarder bestraffen van geweld tegen hulpverleners. Maar de meeste opposanten zijn niet zozeer tegen strengere sancties op zich, maar zijn tegen het onderscheid hulpverlener en burger. Zij willen dat geweld tegen burgers ook veel strenger wordt bestraft.