Nieuws/Binnenland

Overleden chansonnier (94) een van ’s werelds charmantste mannen

Adieu, Charles Aznavour

Uit het archief: Wilma Nanninga met Charles Aznavour.

Uit het archief: Wilma Nanninga met Charles Aznavour.

De Telegraaf

Charles Aznavour was de Frank Sinatra van Frankrijk. Maar behalve haar grootste chansonnier, die meer dan 1200 onvergetelijke nummers schreef, verliest de wereld met zijn dood ook een van haar charmantste mannen. Of zoals zijn derde, twintig jaar jongere, Zweedse vrouw Ulla het ooit omschreef: „Hij zorgt dat ik me altijd een prinses voel.”

Uit het archief: Wilma Nanninga met Charles Aznavour.

Uit het archief: Wilma Nanninga met Charles Aznavour.

De Telegraaf

Zijn ogen twinkelden, de begroeting ging met een charmante handkus. Comme il faut, zoals het moet. Niet met de lippen ferm op de hand gedrukt, maar als de streling van een vlinder vlak erboven. Charles Aznavour begon op zijn tachtigste aan de eerste afscheidstournee van zijn carrière. Zijn laatste afscheidstournee zou hij in 2015 starten en bijna tot op de laatste dag van zijn 94 jaar durende leven was er altijd uitzicht op een optreden. Hij kon simpelweg niet leven zonder het podium. En het publiek kon zijn nog altijd imposante warme timbre ook niet missen.

Aznavour genoot van de daaraan voorafgaande spaarzame interviews. De in Parijs geboren zoon van Armeense ouders voerde daarin beminnelijk de regie en was zo openhartig dat je je na afloop als interviewster verbaasd afvroeg of je nu werkelijk verliefd was geworden op een 80-plusser.

Klein menselijk leed

Over de inhoud van zijn teksten, die hem multimiljonair maakten, legde hij uit: „Ik schrijf over klein menselijk leed, dat biedt ontsnapping. De wereldproblemen zijn zo groot, die kunnen we simpelweg niet aan. Ach, ik heb eigenlijk mijn roeping gemist. Ik had psychiater moeten worden. Het is misschien mijn oriëntaalse achtergrond, maar mijn vrienden en kennissen vertrouwen me graag hun relatieproblemen toe. Ik geef advies uit het hart. De geschiedenis van het dagelijks leven, wat er tussen geliefden gebeurt, de angsten, de passie. Ik was de eerste die daar teksten over schreef. Edith Piaf deed het een beetje, maar in haar chansons liep het altijd slecht af. Mijn andere geestverwant, Charles Trenet ,was weer te luchtig. Bij hem was het altijd feest, waren er altijd ballonnen.”

Liefdesgeheim

Aznavour ontkende dat hij putte uit zijn eigen leven. Ook niet bij het nummer She of Dance the Oldfashioned way? „Ik leef in een film van Bergman. In rust, vrede en liefde met mijn echtgenote Ulla. Sterker, Ulla interesseert het helemaal niet wat ik doe. Ze vindt het allemaal onbelangrijk. Kun je je voorstellen dat ik daar de eerste keer aan moest wennen. Charles, grote artiest, kwam thuis en Ulla vroeg niet eens of het goed ging of dat ik was toegejuicht. Ze kuste me en zei dat ik lekker rook. Ze heeft zich nooit als een fan gedragen en dat is misschien wel haar grote geheim. Ze houdt van me omdat ik, ik ben, niet omdat ik beroemd ben. Ulla is Zweeds en protestant, ik ben Armeens en katholiek. Zij is in alles mijn tegenovergestelde. Thuis maken we ons nergens druk om. We laten elkaar vrij en geen enkele discussie ontaardt in een ruzie. Alleen al omdat ik de vrouw van wie ik hou geen pijn wil doen en zij mij niet.”

Hij voegde er aan toe: „Als ik zing ben ik een acteur en dan leef ik me in. Ook in verdriet. Maar in feite ben ik een gewoon gelukkig. Ik heb het eerste chanson ooit geschreven over de homoseksuele liefde, maar ik ben niet homoseksueel. Ik heb geschreven over een man die getrouwd is met een zwaarlijvige vrouw, maar dat kun je van Ulla niet zeggen.”

Voor Ulla was Aznavour twee keer eerder kort getrouwd. Ook daar was hij openhartig over: „Mijn tweede vrouw, dat was erg. Zij bemoeide zich met mijn carrière, over hoe ik mijn chansons moest zingen. Terwijl ik dat natuurlijk het beste weet. Van beide echtgenotes merk ik niks. Ik betaal de alimentatie en dat is het.”

De chansonnier heeft vijf kinderen bij drie vrouwen. Tijdens het interview grapte hij nog: „Je kunt me dus geen playboy noemen.”

Voor de dood was hij niet bang: „Je moet nooit te veel vooruitkijken in het leven. Gewoon het leven leven zoals het komt. In ons huis in Zwitserland hebben Ulla en ik ook geen spiegels hangen. Je moet niet te veel spiegelen als je leeft. Als je dood bent kun je met God overleggen wat goed en fout was. En wat hij vindt, zien we dan wel. Ik heb alles wat ik heb gedaan in elk geval uit mijn hart gedaan.”

Bekijk meer van