Nieuws/Buitenland

Forse kritiek op waarschuwingssysteem Indonesië

Alarmboeien bleven stil

De metershoge vloedgolf heeft een schip op het land gedeponeerd nabij Wani in het district Donggala op Sulawesi.

De metershoge vloedgolf heeft een schip op het land gedeponeerd nabij Wani in het district Donggala op Sulawesi.

FOTO REUTERS

AMSTERDAM - Terwijl in het rampgebied van Sulawesi het aantal slachtoffers met het uur toeneemt, klinkt er kritiek op het waarschuwingssysteem voor tsunami’s van de Indonesische overheid. Dat heeft niet goed gewerkt toen afgelopen vrijdag een zware aardbeving een verwoestende vloedgolf ontketende.

De metershoge vloedgolf heeft een schip op het land gedeponeerd nabij Wani in het district Donggala op Sulawesi.

De metershoge vloedgolf heeft een schip op het land gedeponeerd nabij Wani in het district Donggala op Sulawesi.

FOTO REUTERS

In de havenstad Palu groeven militairen maandag een massagraf met plaats voor zeker duizend personen. De meesten van de bevestigde doden, maandag stond de teller op 844, komen uit de kustplaats. Maar langzamerhand wordt steeds duidelijker dat ook in de omliggende regio’s het onheil niet te overzien is.

Reddingswerker Lian Gogali slaagde er per motor in om het district Donggala te bereiken. Ze spreekt van vele honderden mensen die zonder voedsel en medicijnen zitten. Hulpteams die kunnen assisteren bij evacuatie zijn er nog niet. „Het is schokkend”, aldus Gogali.

Het schudden van de aarde slokte vlakbij Palu niet alleen zeventienhonderd huizen op, ook in een kerk in Sigi, ten zuiden van de kuststad, vond een waar drama plaats. Tientallen kinderen die daar bij elkaar waren voor een bijbelkamp, werden bedolven onder modder en puin en overleefden het natuurgeweld niet.

Derde keer

„Onze vrijwilligers vonden er 34 lichamen”, zegt woordvoerster Aulia Arriani van het Indonesische Rode Kruis. Het kan haast niet anders dat de komende dagen meer van dergelijke tragedies bekend worden en dat het aantal doden sterk zal stijgen. In de regio rond het zwaar getroffen Palu wonen circa 1,4 miljoen mensen.

Hoewel de inwoners van Sulawesi werden overvallen door de aardbeving en de tsunami is het niet de eerste vloedgolf die er huis houdt. Sinds 1900 zijn de steden Palu en Donggala drie keer geraakt door dergelijk natuurgeweld. Toch werden aanbevelingen van wetenschappers over betere waarschuwingssystemen onvoldoende uitgevoerd door de regering in Jakarta.

In de kustplaats Palu bereikte de tsunami voldoende hoogte om auto’s bovenop gebouwen achter te laten.

In de kustplaats Palu bereikte de tsunami voldoende hoogte om auto’s bovenop gebouwen achter te laten.

FOTO AFP

„We weten nu dat er 250 breuklijnen liggen in het land”, zegt tsunami-onderzoeker Widjo Kongko tegen de Deutsche Welle. „Vroeger hadden we er slechts tachtig geïdentificeerd.” Elk van die breuken kan bevingen en vloedgolven in gang zetten.

Maar Indonesië lijkt ziende blind als het gaat om tijdige registratie van en het waarschuwen voor aardbevingen. Op Sulawesi bestaat alleen een aardschoksensor in Mamuju, op ruim honderd kilometer van Palu. „We moeten onze waarschuwingssystemen voor rampen sterk verbeteren”, meent Kongko.

Louise Comfort, expert in rampenmanagement, klaagt op haar beurt dat een netwerk van 22 zeeboeien dat tsunami’s in Indonesië zou kunnen voorspellen, zo goed als buiten werking is. De boeien doen het niet meer door vandalisme en gebrek aan onderhoud. Ook werd er nooit geld uitgetrokken voor sensoren op de zeebodem die eerder alarm hadden kunnen slaan voor een ramp als afgelopen vrijdag.

„Ik vind dat een tragedie voor de wetenschap, en vooral een tragedie voor het Indonesische volk, zoals de inwoners van Sulawesi nu ontdekken”, verklaart Comfort, verbonden aan de Universiteit van Pittsburgh, in de Canadese krant National Post.

Rennen en rennen

Afgelopen vrijdag sloeg het Indonesische agentschap voor meteorologie BMKG wel alarm voor een tsunami na de aardbeving, maar trok dat al snel weer in. Daarop veroorzaakte een aardverschuiving onder water alsnog de verwoestende vloedgolf. „De waarschuwing werd te snel ingetrokken”, aldus Kongko.

In Palu proberen overlevenden tussen de slachtoffers hun geliefden terug te vinden. De 38-jarige moeder Lisa zoekt haar veertienjarige dochter en haar moeder. Ze raakten beiden kwijt toen ze vanaf het strand voor de tsunami op de vlucht gingen. „We renden en renden maar de golven haalden ons in”, vertelt ze. „Ik kan niet onder woorden brengen hoe ik me voel.”

Bekijk meer van