Nieuws/Binnenland

Ducati domineert in overvolle huiskamer Sjaak Weel (72)

Motorpassie in het bloed

Jan van Eijndhoven

TILBURG - ’You don’t have to be mad to live here but it helps.’ De tekst op een plakkaat dat achter het raam van Sjaak Weel in de Veestraat in Tilburg staat, is een welkome waarschuwing. Want wie eenmaal binnentreedt, loopt een waar Ducati-museum in. Of zoals Weel het zelf noemt: een veredelde schuur.

Jan van Eijndhoven

De 72-jarige Tilburger is dol op Ducati’s en dat is te merken ook. Hij staat er mee op en gaat er mee naar bed. Dat kan haast ook niet anders, aangezien de huiskamer bomvol staat met spullen van het bekende Italiaanse motormerk. Zo staan er zeven exemplaren opgesteld, pal naast de eettafel. Op rekken aan de muur staan tal van motorblokken, waaronder de tweede die Ducati ooit ontwikkelde. „Dit zijn echt mijn oogappels”, vertelt Weel rustig op z’n Brabants.

Amper ruimte

Bewegingsruimte is er amper in de knusse woonkamer van Weel. Terwijl zijn zoon Michel koffie zet, gaat de zeventiger voorzichtig in zijn fauteuil zitten. „Meer hebben we ook niet nodig hoor”, klinkt het.

De passie voor motoren zit de Weeltjes in het bloed, zegt pa Sjaak. „Vroeger al voerden we brommers op en probeerden we achtervolgende agenten af te schudden. Ik had altijd al veel oog voor het merk Ducati. In mijn ogen is dat gewoon ’puur karakter’. Stonden we vroeger te kijken bij een showroom met vooraan de ware diva’s... Daar kun je mee thuis komen.”

Weel bezoekt jaarlijks tal van beurzen en speurt het internet af op de uniekste en leukste items. Van sjaals tot helmen en van uitlaten tot boeken: alles moet hij hebben. Of beter gezegd: moest.

Pronkstuk

„Na 2001 (toen stierf Sjaaks vrouw, red.) is de verzameling een beetje geëxplodeerd. Maar sinds een paar jaar verkoop ik ook een en ander. Van de 27 motoren die ik ooit had, heb ik er nu nog acht.”

Een echt pronkstuk heeft Weel naar eigen zeggen niet. „Alles heeft zo zijn verhaal. Zo kocht ik ooit een 60cc Ducati van een oud Italiaans mannetje. Dan zie ik voor me hoe hij daar dagelijks mee naar zijn werk en weer naar huis reed. Er veel aan sleutelen deed ik nooit. Als ze het doen, laat ik ze het liefste zo: de persoonlijke historie van zo’n motor probeer ik dan te behouden.”

Hoewel Weel zijn verzameling langzaam afbouwt, geeft hij die nog lang niet op. „Het moet leuk blijven. Wat ik écht nog heel graag zou willen hebben is het allereerste motorblok dat Ducati ooit maakte. Ik ben ze weleens tegengekomen, maar die zijn zeer zeldzaam. De prijs was toen 1500 euro en dat vond ik te gortig. Soms heb ik er wel spijt van dat ik ’m niet gekocht heb. Maar aan de andere kant denk ik: er moet ook nog wat te wensen blijven...”

Bekijk meer van