Nieuws/Columns

Misdaad gedijt het beste bij anonimiteit

Wanneer valt het doek voor Taghi?

Er zijn weken dat ik iedere dag een column over misdaad kan schrijven. Het begon afgelopen zondag met de tip dat Dino Soerel en Donald G. de volgende dag zouden worden gearresteerd voor de moord op Willem Endstra. Zo’n bericht geeft altijd een ongemakkelijk gevoel.

Je zou zo’n tip natuurlijk het liefst direct naar buiten brengen omdat het nieuws op dat moment al opzienbarend was. Maar het bekend worden van de op handen zijnde arrestaties zou vervelende gevolgen hebben voor het politieonderzoek. Soerel kon niet vluchten, want die zit een levenslange gevangenisstraf uit. Maar Donald G. verbleef in Spanje en zou waarschijnlijk niet lijdzaam afwachten tot het arrestatieteam voor de deur stond. Enfin, op maandag kwam het verlossende telefoontje dat beide heren waren aangehouden en toen kon het nieuws wél naar buiten.

De tip bleek niet helemaal volledig, want Soerel is óók gearresteerd op verdenking van de moord op John Mieremet. Toen ik dat hoorde gingen mijn gedachten terug naar dertien jaar geleden, toen ik in dezelfde periode als nu werkte aan mijn eerste eigen televisieprogramma Bureau Misdaad. De eerste aflevering zou geheel zijn gewijd aan advocaat Evert Hingst, die op dat moment bekend stond als de advocaat en raadgever van de onderwereld. Ik had een afspraak hem te interviewen en te confronteren met belastende informatie, maar een dag voor het vraaggesprek werd Hingst voor de deur van zijn appartement geliquideerd.

De man met een mogelijk motief was crimineel John Mieremet, die drie jaar daarvoor voor de deur van Hingst was neergeschoten. Toen ik hem belde voor een reactie was Mieremet opgetogen over de moord op Hingst. Maar twee dagen later lag ook Mieremet op de sectietafel van de pathaloog-anatoom. Hij was in Thailand door een huurmoordenaar verrast.

Hoofdpersonen dood

Twee dagen voor mijn eerste uitzending waren mijn hoofdpersonen in het programma dus al dood. Het kostte daarna best moeite nieuwe gasten te vinden voor het programma. De moord op Mieremet leek lang onoplosbaar, maar na dertien jaar zitten de vermoedelijke opdrachtgevers Holleeder en Dino Soerel achter de tralies. De moord een jaar eerder op Willem Endstra is volgens justitie ook door dit duo besteld. Tussenpersoon Donald G. en drie Alkmaarse Turken onder wie Ali N. zitten eveneens in het verdachtenbankje. Het zoveelste bewijs dat volharding en doorzettingsvermogen in moordonderzoeken cruciaal zijn.

Van de oude polderpenoze naar de Mocro-maffia.

Ook bij de aanpak van het geweld door deze criminele groepen heeft justitie een lange adem nodig. Ridouan Taghi, de grote schaduw boven de Mocro-maffia, denkt als een soort god te kunnen beschikken over leven en dood. Iedereen die hem een strobreed in de weg legt, ruimt het veld. Dat is althans het beeld dat rijst uit de verklaringen van mensen uit zijn omgeving. Media die over hem berichten, krijgen te maken met intimidaties en bedreigingen of erger. Misdaadblogger Martin Kok was de eerste die artikelen over hem publiceerde en overleefde dit niet.

Publiciteit

Wie de carrière van Taghi volgt, ziet parallellen met de populaire Netflix-series El Chapo en Narcos over megalomane drugshandelaren die menen dat de wereld aan hun voeten ligt. Met geld is in de onderwereld veel te koop, maar niet alles. Het gevaar komt bij drugshandelaren vaak eerder van concurrenten dan van politie en justitie. Bij Taghi komt de dreiging uit de hoek van zijn vroegere partners in crime en vrienden en nabestaanden van geliquideerde slachtoffers.

Tót het moment dat de criminelen door hun gewelddadige werkwijze zoveel aandacht krijgen, dat ook maatschappelijke onrust ontstaat en media over zo iemand gaan berichten. Dat is meestal het begin van het einde. Iedere grote drugsbaron kwam ten val nadat zijn naam prominent in de publiciteit was opgedoken. Misdaad gedijt namelijk het beste bij anonimiteit.

Toen Klaas Bruinsma, Johan Verhoek, Charles Zwolsman, Kobus Lorsé, Willem Holleeder en Willem Endstra - om maar eens wat illustere figuren uit de misdaadhistorie te noemen- in de schijnwerpers kwamen, was het snel met ze gedaan. Deze heren merkten niet alleen dat de recherche er een schepje bovenop deed, maar ook dat hun hele sociale omgeving in de verdachtenhoek kwam. Ze voelden dat banken zich terugtrokken en de verbinding met de zogenaamde bovenwereld wegviel.

In dat stadium is Taghi nu beland. Zijn naam prijkt met stip op de nationale opsporingslijst van meest gezochte criminelen. De door justitie uitgeloofde beloning van vijfentwintigduizend euro is meer van symbolische waarde. Zo’n bedrag maakt in het criminele milieu niet veel indruk. Maar de status van anonieme boef is Taghi voorbij. Zeker nu de politie dinsdag bij veel van zijn vrienden en familie invallen deed en arrestaties verrichtte.

De tactiek is duidelijk; er moet zand in de misdaadmachine van Ridouan Taghi. Of hij nou in Dubai, Colombia, Suriname of de Dominicaanse republiek verblijft, het moment dat het doek valt komt steeds dichterbij. Dat gold in het verleden voor oude penoze als Frans Meijer, maar ook nu voor de kopstukken van de Mocro-maffia zoals Ridouan Taghi.

Reacties of tips? Mail naar: jvdheuvel@telegraaf.nl

Bekijk meer van