Nieuws/Binnenland
2652210
Binnenland

Ouders tegen begeleidster: zijn echt niet boos

Emotionele herdenking Oss

OSS - De ouders van een overleden meisje uit Oss hebben hun steun betuigd aan de begeleidster die nog in het ziekenhuis ligt. „De moeder van Fleur wil haar laten weten dat, hoewel Fleur een enorme leegte achterlaat en gemist wordt, ze ook met heel haar moederhart hoopt dat het goed met de leidster gaat. Ze wil laten weten dat ze echt niet boos op haar is. Ze wenst haar en haar naasten alle goeds.”

Fleur, Kris, Dana en Liva, de vier kinderen die om het leven kwamen bij het bakfietsongeval op het spoor, werden maandagmiddag in Theater De Lievekamp herdacht met liedjes als Somewhere over the rainbow en emotionele toespraken. Zeker vijfhonderd Ossenaren, hulpverleners en lokale politici waren aanwezig.

Persoonlijke verhalen, gezang en anekdotes over het verdriet, de ontreddering, maar ook de steun en de kracht van het medeleven wisselden elkaar af.

Spreekster Gemma van Baasbank stond stil bij de unieke karaktertrekken van de kinderen, hun dromen en gedachtes. „Kris gaf altijd driehonderd procent van zijn energie.” En: „Fleur was een meisje met vele vriendinnetjes, kon soms onzeker zijn, maar was bovenal een lief meisje. En Fleur was dol op de maan. Daar wilde ze graag een keertje heen.”

Over de begeleidster werd gemeld dat ze nog steeds in het ziekenhuis ligt. „Lichamelijk is ze met sprongen vooruit gegaan. Geestelijk heeft ze nog een lange weg te gaan.” Ook het meisje dat zwaargewond raakte, ligt nog in het ziekenhuis. Haar ouders bedankten de hulpverleners. „Die hebben levensreddend werk gedaan.”

’Peter, missen jullie kinderen?’

De directeur van basisschool De Korenaer blikte terug op een onheilspellend telefoontje dat hij die ochtend kreeg. „’Peter, missen jullie kinderen? Er is een ernstig ongeluk gebeurd’, hoor ik. Binnen enkele minuten weten we dat we vijf kinderen missen zonder afzegging. De schrik slaat toe: het zal toch niet. Daarna komt de boodschap van de politie. In een flits besef ik, dat ik net op een van de lege stoeltjes zat”, vertelde de directeur tijdens zijn betoog.

Zangeres Vajèn van den Bosch zong samen met het koor ’Somewhere over The Rainbow’.

Zangeres Vajèn van den Bosch zong samen met het koor ’Somewhere over The Rainbow’.

Hij schetst, even later, het verdriet op de school. „In vier klassen blijven stoeltjes voor altijd leeg. Gymschoentjes en tekeningen blijven achter. Kindervriendschappen die plotseling eindigen. Leraren willen helpen, maar worstelen ook met hun eigen verdriet. Het gemis is in de hele school voelbaar.”

De Telegraaf zond de bijeenkomst live uit op Facebook (met dank aan Omroep Brabant). Bekijk de bijeenkomst hieronder terug. Is de uitzending niet te zien op de app? Klik hier.

Burgemeester

Burgemeester Wobine Buijs-Glaudemans blikte in haar speech terug op het optreden van hulpdiensten. Ze beschrijft het moment dat hulpdiensten beseffen dat het om kinderen gaat. „Politiemensen komen bij elkaar. Ze kijken elkaar diep in de ogen. Kunnen we dit? Iedereen denkt aan thuis. Dan schakelen ze, zoals ze het noemen, hun professionele brein in en herpakken ze zich”, aldus Buijs-Glaudemans.

De burgemeester roemde ook de brandweer- en ambulancemedewerkers. „Al deze professionals doen hun werk. Dat vinden we vanzelfsprekend. Op de moeilijkste momenten van ons leven zijn hulpverleners er. Ze zijn er voor ons. Pas als het voorbij is, gaan ze naar huis, en is er tijd voor hun eigen verdriet.”

De spreekster tijdens de herdenking kon op sociale media op veel lof rekenen: ’Wat doet zij het mooi.’

De spreekster tijdens de herdenking kon op sociale media op veel lof rekenen: ’Wat doet zij het mooi.’

Halfstok

De straat voor het theater was van tevoren afgezet. Vlaggen hingen halfstok. Agenten hielden beide kanten in de gaten en stuurden verdwaalde automobilisten subiet terug. Ondertussen stroomden betrokken Ossenaren, veelal met bedrukte gezichten, gestaag toe. Onder hen opvallend veel kinderen. Ook een delegatie van de NS arriveerde in felgele jassen, niet veel later gevolgd door een afvaardiging van de politie en brandweer in uniform.

Buijs-Glaudemans verwelkomde bij de entree van het theater de Commissaris van de Koning Wim van de Donk en later ProRail-baas Pier Eringa. Ook Sandra Beuving van scholenkoepel SAAM woont evenals uiteraard de nabestaanden de herdenking bij.

TOP Oss

Veel Ossenaren kwamen samen in het Frans Heesenstadion van voetbalclub TOP Oss. Daar volgden ruim zeshonderd geïnteresseerden de herdenking, soms zichtbaar geëmotioneerd. Op een spandoek stond ’Bedankt Nederland’. Daarmee wilden Ossenaren laten zien hoe belangrijk het voor de gemeenschap is geweest dat het hele land zo intens met de getroffen families heeft meegeleefd.

Ook de burgemeester bedankte, aan het einde van de dienst, voor de massale steun. „Samen met de hand voor de mond en een traan op het gezicht. De tijd stond even stil.”