Nieuws/Columns

Kringen

Driewerf hoezee voor Mona Keijzer

Hoera voor Mona! Hoera voor Mona van het CDA! Hoera voor Mona van het CDA en haar Consumentenagenda! Dit driewerf hoezee is voor Mona Keijzer, staatssecretaris van Economische Zaken. Eindelijk kan de vlag uit bij de meer dan acht miljoen Nederlanders die zich na elk telemarketing-telefoontje tevergeefs aanmelden bij het falende Bel-me-niet Register en…

En dan tóch weer worden gebeld. Moment. Even opnemen.

„Dag meneer Peereboom Voller. Wat een sjieke naam. U spreekt met Janneke Huppelding van Windeieren Energiereus. Bel ik gelegen?” Nee. Ik zit te eten. „Dat begrijp ik. Wij bellen altijd rond etenstijd, dan weten we zeker dat u thuis bent. Mag ik u toch een korte vraag stellen: heeft u weleens nagedacht over uw energie?” Zeker, die voel ik op dit moment met liters tegelijk uit mijn lijf vloeien. „En denkt u daarbij dan ook aan het milieu? Wij hebben namelijk een prachtige aanbieding voor u. U kunt mede-eigenaar worden van, echt waar: een windmolen!”

Enfin, u kent de babbeltruc wel. Maar Mona Keijzer maakt een einde aan de gebakken lucht. Deze week verstuurde zij haar Consumentenagenda naar de Tweede Kamer, waarmee zij de rechten van de consument beter wil beschermen. Een van de speerpunten is dat ongevraagde telefonische verkoop wordt verboden. Alleen consumenten die daar toestemming voor geven, kunnen in de toekomst nog worden gebeld door bedrijven.

Het lijkt klein nieuws, maar hiermee behoort een van de grootste ergernissen van veel Nederlanders tot het verleden. Het weer, daar kan niemand iets aan doen. Aan de spoorwegen evenmin, zo lijkt het. Met stip op nummer drie staan klachten over de opdringerige colportage van telemarketing-terroristen die je lastig vallen in opdracht van energieboeren, telefoongiganten of goede doelen. En dat gaat Mona aanpakken. Dat is echt een godsgesch…

Moment. Telefoon.

„Goedenavond meneer Peereboom Voller. Wat een grappige naam! U spreekt met Janneke Huppelding van Ezeltjes In Nood. Komt het gelegen? Nee? Dan houd ik het kort: denkt u weleens aan de ezeltjes?” Ezeltjes? Nee. „Ach meneer, deze ezeltjes worden op een verschrikkelijke manier afgebeuld in de kalksteengroeven van Transnistrië. Wij van Ezeltjes In Nood willen deze afgedankte Transnistrische ezeltjes een tweede leven geven. En u kunt daarbij helpen door slechts vijf euro over te maken naar...”

Maar dat wil ik niet.

„Dat wilt u niet? U wilt dus geen ezeltjes redden van een wisse dood?” Nou, zo zit het nu ook weer niet, ik eh… „Ze gaan dood hoor meneer Peereboom Voller, zonder uw hulp! U zit zeker aan het avondeten?” Ja, ik zat net… „Deze ezeltjes krijgen helemaal NIETS te eten. In Transnistrië IS geen eten voor ezeltjes. Maar dat gaat veranderen als u ons helpt. Het gaat maar om vijf euro, meneer!”

Gelukkig is dit binnenkort voltooid verleden tijd. Wat zou ik graag Mona Keijzer willen bellen om haar hartelijk te bedanken.

Nog even wachten tot het etenstijd is.