26747
Binnenland

Moderne etiquetteregels

Een selfie aan de kerstdis, mag dat?

Geef kinderen het gevoel dat hun verhalen ook belangrijk zijn.

Geef kinderen het gevoel dat hun verhalen ook belangrijk zijn.

De etiquetteregels zijn al zo oud als de weg naar Rome. Niet met volle mond praten, niet smakken, niet met je mes over het bord schrapen. Inmiddels weten we heus wel hoe het ’heurt’ aan de kerstdis. Maar hoe kies is het eigenlijk om je gerecht te fotograferen om mee te pronken op Instagram? En moet je de kalkoen inruilen voor quinoa voor je veganistische nichtje?

Geef kinderen het gevoel dat hun verhalen ook belangrijk zijn.

Geef kinderen het gevoel dat hun verhalen ook belangrijk zijn.

We vroegen imago- en etiquettedeskundige Gonnie Klein Rouweler naar de moderne do’s en dont’s aan de kerstdis. Les 1: smartphones horen echt niet aan tafel. „Ook niet als je er niet op kijkt”, zegt ze. „Want de kans is groot dat je de verleiding uiteindelijk toch niet kunt weerstaan. Uit respect voor je gezelschap leg je hem weg. Er is immers geen duidelijkere manier om te laten zien dat je je gesprekspartners niet interessant vindt dan door op je mobiel te kijken.”

En nee, ook een foto voor social media is geen uitzondering op die regel. Hoe prachtig die chocoladesoufflé met frambozengelei er ook uitziet. „Je kunt beter de kok persoonlijk complimenteren dan dit via Facebook te doen, want dan is het meer een compliment aan jezelf. Social media zijn in feite helemaal niet sociaal, maar eerder aso.”

Het valt Klein Rouweler op dat mensen het steeds lastiger lijken te vinden om oprechte interesse in hun gezelschap te tonen. „Ook dat komt voort uit social media, waar mensen constant bezig zijn om meer duimpjes te krijgen dan een ander. Als iemand iets vertelt, probeer dat dan niet te overtreffen of over te nemen met je eigen verhaal. Stel liever vragen, luister oprecht naar het antwoord en vraag door. Weet je echt geen onderwerp? Een complimentje breekt vaak het ijs. Maar vermijd politiek, godsdienst, voetbal of roddels. Zo houd je het gezellig.”

Maar gelden die regels over ouderwetse één op één conversaties eigenlijk ook voor de leeftijdsgroep die geen idee heeft hoe ze twee uur zonder digitale middelen kunnen overleven? Ja, vindt Klein Rouweler. „Dat een kind zich aan tafel niet gedraagt zonder iPad is wel een heel makkelijk excuus. Zelfs een kleuter kun je bij het gesprek betrekken, bijvoorbeeld door te vragen naar zijn favoriete kerstliedje of de mooie boom thuis. Geef ze het gevoel dat ze belangrijk zijn.”

„Als er heel uitgebreid getafeld wordt, kun je best afspreken dat de kinderen eerder van tafel mogen. Maar geef van tevoren aan wanneer, dan voorkom je dat ze de hele tijd blijven zeuren.” Ouders die al halverwege het dessert afhaken omdat de kinderen echt naar bed moeten, vindt de imagodeskundige ook niet erg hoffelijk. „Kinderen zijn geen watjes en kunnen best een keer wat langer opblijven. Zijn ze echt heel moe, dan mogen ze vast wel even op de bank slapen tot iedereen klaar is met eten.”

En wat te doen met dat ene nichtje dat na de uitnodiging voor het kerstmaal doorgeeft alleen veganistisch, gluten- en suikervrij te eten? „Als gastvrouw hoor je eigenlijk zelf te vragen of je gasten dieetwensen hebben en daar dan ook rekening mee te houden. Wordt het echt te ingewikkeld, dan kun je vragen of iemand zelf ideeën heeft of iets meeneemt. Of maak een buffet.”

Voor mensen die weinig lusten, gloort er gelukkig licht aan de horizon. Volgens Klein Rouweler hoef je namelijk helemaal niet per se je bord leeg te eten. „Lust je iets niet, neem dan een klein hapje en laat de rest liggen. Breng de kok niet in verlegenheid door dat uit te spreken, maar zeg dat het heerlijk was en dat je voldoende hebt gegeten.” Heb je het zelf opgeschept? Dan moet je toch echt even doorbijten. „De kunst is om kleine beetjes op te scheppen”, zegt ze.

Klein Rouweler heeft nog een laatste advies. „Als je zegt dat je naar huis gaat, gá dan ook ook. Stop met dat eeuwige geplak bij de deur.”