Nieuws/Binnenland

Dutch Don’t Dance Division betovert het oog in nieuwe kerstproductie

Alice in de wondere wereld van Escher

— Lewis Carolls meesterlijke fantasieverhaal, Tsjaikovski’s wonderschone muziek én de surrealistische kunst van M.C. Escher komen samen in Alice in WinterWonderland. De nieuwe kerstproductie van De Dutch Don’t Dance Division zou visueel gezien weleens een van de mooiste voorstellingen van 2016 kunnen worden.

Corinne Celia en Youri Jongenelen als respectievelijk Alice en het konijn in het Escher-decor.

Corinne Celia en Youri Jongenelen als respectievelijk Alice en het konijn in het Escher-decor.

FOTO STUDIO OOSTRUM

Corinne Celia en Youri Jongenelen als respectievelijk Alice en het konijn in het Escher-decor.

Corinne Celia en Youri Jongenelen als respectievelijk Alice en het konijn in het Escher-decor.

FOTO STUDIO OOSTRUM

Jaren terug, toen er nog volop cd-winkels in New York waren, stuitte choreograaf Thom Stuart in een van die winkels bij toeval op een cd van een Alice in Wonderland-ballet op muziek van Tsjaikovski. ,,Ik dacht: hè, wat is dit? Het bleek om een avondvullende productie van het English National Ballet te gaan, waarvoor de Amerikaanse dirigent en componist Carl Davis een partituur had samengesteld van uiteenlopende Tsjaikovski-composities. Ik kocht de cd, raakte erdoor betoverd en dacht meteen: hier wil ik iets mee! Davis heeft de muziek zo georkestreerd en gearrangeerd dat het hele Alice-verhaal erin tot leven komt. Je hóórt de rups, je hóórt de kat én het konijn. Alsof Tsjaikovski het zo bedoeld had.”

Maar er was één probleem: ,,Want wat doe je als je een echtgenoot en artistieke partner (Rinus Sprong – red.) hebt, die een enorme hekel heeft aan Lewis Carolls sprookje?” En dus lag Stuarts idee jarenlang op de plank, maar, zoals zijn moeder vroeger altijd al zei: ,,Wat bij mij in m’n kop zit, zit niet in m’n kont. Ofwel: ik geef nooit zomaar op!”

Toen duidelijk werd dat De Dutch Don’t Dance Division – na het succes van Notenkraker, Abdallah en De Gazelle van Basra en Dancing in a WinterWonderland – een vierde kerstproductie zou uitbrengen én daarvoor het complete Residentie Orkest tot haar beschikking had, zag Stuart zijn kans schoon. ,,Ik dacht: nu of nooit! Geen beter moment om een nieuw Tsjaikovski-ballet uit te uitbrengen.”

Maar pas toen Stuart met het idee kwam om Alices surrealistische wonderland te combineren met een andere surrealistische wereld – die van de ‘onmogelijke’ tekeningen van graficus M.C. Escher – ging Sprong schoorvoetend om. Stuart: ,,Als klein kind stond ik in het Haagse postkantoor altijd al te kijken naar Eschers panorama Metamorphose II, waarop grafische patronen veranderen in reptielen, bijen, vogels en vissen, en vervolgens in gebouwen, een schaakbord en uiteindelijk weer in dezelfde grafische patronen als bij aanvang. Vooral dat schaakbord bleek voor mij een sleutel: in het eerste deel van Alice wordt veelvuldig gerefereerd aan het kaartspel, maar ik had helemaal geen zin in dansende kaarten. Met een schaakspel kun je, vanwege de ruimtelijke patronen, als choreograaf veel meer.”

In grote lijnen blijft Stuart echter trouw aan het Alice-verhaal. ,,Alice speelt met haar zusje langs het water, ziet een konijn voorbijkomen en volgt dat, waarna ze in een droomwereld belandt waar ze de ene in de andere wonderlijke gebeurtenis meemaakt en het ene na het andere wonderlijke karakter ontmoet.” Alleen is die wonderwereld nu verweven met de wereld van Escher. Twee van zijn werken – Relativiteit en Metamorphose II – zijn, met toestemming van de M.C. Escher Stichting, als decor in de voorstelling te zien, maar bijvoorbeeld Eschers Ontmoeting is volledig in dans verbeeld. Daarnaast hebben zijn werken als inspiratiebron gediend voor de geniale kostuumontwerpen van Ben Voorhaar en Sabrina Zyla van Karisma Costumes, die zichzelf met elke nieuwe productie van De Dutch Don’t Dance Division wéér lijken te overtreffen. ,,En tot slot duikt Escher ook zelf diverse keren op in de voorstelling, geportretteerd door Rinus.”

Het is niet de enige rol die Sprong op zich nam. Stuart, enigszins schuldbewust: ,,Tegen de tijd dat we begonnen met de repetities had ik de choreografie al zó in mijn hoofd zitten, dat hij er eigenlijk amper meer aan te pas kwam. Maar waar ik erg van de passen ben, is Rinus als repetitor en dramaturg de man van de goede ideeën. De opening van de tweede akte bijvoorbeeld is een heel statige, heel koninklijke entree. Het is Rinus die me dan uitdaagt om op de laatste noten de boel even compleet om te gooien en heel brutaal en ‘swag’ te eindigen.”

De Dutch Don’t Division met Alice in WinterWonderland: 24 t/m 28 december in het Zuiderstrandtheater in Den Haag. Er zijn alleen nog kaarten verkrijgbaar voor de generale repetitie op 24 december. Info: www.zuiderstrandtheater.nl en www.ddddd.nu.