Nieuws/Binnenland
2727337
Binnenland

De Kwestie

’Vliegpersoneel dupe van dubbele moraal’

Luchtvaartpersoneel lijdt onder spotgoedkope ticketprijzen, betoogt Arthur van den Hudding.

Luchtvaartpersoneel lijdt onder spotgoedkope ticketprijzen, betoogt Arthur van den Hudding.

Waar vliegen vroeger stond voor het ’Peter Stuyvesant-gevoel’, voor vrijheid en succes, wordt de samenleving zich steeds bewuster van negatieve gevolgen en werd zelfs het nieuwe werkwoord ’Schiphollen’ aan onze taal toegevoegd. De politieke gevolgen zijn er. Schiphol gaat drie jaar op slot en er wordt een vliegtaks ingevoerd, een effectloze maatregel die vooral gezien moet worden als een instrument waarmee de reiziger verplicht wordt zijn zonden mee af te kopen.

Luchtvaartpersoneel lijdt onder spotgoedkope ticketprijzen, betoogt Arthur van den Hudding.

Luchtvaartpersoneel lijdt onder spotgoedkope ticketprijzen, betoogt Arthur van den Hudding.

De bewustwording lijkt compleet. Ik zeg lijkt, want dat is nog niet het geval. Luchtvaartcritici klagen over belachelijk lage prijzen, over luchtvaartmaatschappijen als Ryanair die één miljoen stoelen voor 9,99 euro in de ’mega sale’ doen en dat dergelijke aanbiedingen de vraag naar nog meer vliegen aanwakkert.

Wanneer start er een bewustwordingsproces bij politiek en consument dat vergelijkbaar is aan de kledingindustrie? Dat wanneer je een niet-reële prijs betaalt, iemand anders de rekening gepresenteerd krijgt voor het product of zoals hier de dienst die je afneemt. In deze situatie zijn dat de personen die vliegen mogelijk maken, van het beveiligingspersoneel en de bagagesjouwer tot aan de piloot en stewardess.

De kosten voor vliegtuigen en brandstof zijn voor de meeste maatschappijen ongeveer gelijk en dan zie je maar één grote besparingsmogelijkheid overblijven, namelijk de mens die vliegen mogelijk maakt. De ’race to the bottom’ in de luchtvaart lijkt steeds bizardere vormen aan te nemen. Ryanair-cabinepersoneel dat door een storm de nacht op een stoel of op de vloer moet slapen omdat een hotel te duur is, waarbij tegelijk de werkgever wel van je verwacht dat je de volgende ochtend gewoon ’fit to fly’ bent. Piloten die zich bij deze Ierse prijsvechter niet ziek durven te melden, want dat heeft persoonlijke consequenties.

Arthur van den Hudding

Arthur van den Hudding

Steeds meer maatschappijen volgen de voorbeelden uit de maritieme sector, namelijk het uitvlaggen van de vloot. Je vliegtuigen daar registreren waar de overheid de andere kant op kijkt en geen vragen stelt over sociale misstanden. De Nederlandse overheid is allesbehalve gemotiveerd om zelfs in eigen land misstanden als schijnzelfstandigheid, betaling van het minimumloon of de angstcultuur aan te pakken die alle de vliegveiligheid niet ten goede komen. De vliegtuigen staan immers geregistreerd in Ierland, dus niet ons probleem aldus de Rijksoverheid. Ze wijst naar Europa voor een oplossing, terwijl ze de instrumenten heeft om uitbuiting van luchtvaartpersoneel aan te pakken.

In onze samenleving leiden misstanden en de eventuele risico’s die daaruit voortkomen nog niet tot maatschappelijk verzet. Het is allemaal heel vervelend voor de luchtvaartwerknemers, maar de gemiddelde Nederlander schaamt zich er niet voor om lekker voor minder dan 100 euro op het strand in Zuid-Europa te zitten. Die dubbele moraal zorgt ervoor dat Ryanair kon uitgroeien tot de grootste luchtvaartmaatschappij in Europa.

"Risico’s door goedkope tickets"

Een trend die de nette luchtvaartmaatschappijen qua concurrentie op achterstand zet en hen bijna dwingt het slechte voorbeeld te volgen. Laten we de ’race to the bottom’ steeds verder gaan of komen we als samenleving en als politiek eindelijk een keer in verzet voordat er echt iets serieus verkeerd gaat?

Arthur van den Hudding, Voorzitter Vereniging Nederlandse Verkeersvliegers