Nieuws/Vrouw

'Ik heb geen zin in deze bagger en schraap mijn keel...'

Vrouw Magazine / Stef Nagel

Maaike Olde Olthof is gescheiden en moeder van Puck (9) en Charlie (6). Deze keer heeft ze het over iemand voor wie ze liever een blokje om gaat.

Vrouw Magazine / Stef Nagel

,,Nou ja zeg, jíj hier?" Ik herken de priemende kraalogen achter het vierkante montuur. Ze heeft haar grijze haren in een knot, de nonchalante slordigheid is met precisie opgestoken. Op de randen van haar lippen zitten restjes lippenstift. Het colbert is oversized, het accentueert de knokige zwemschouders.

Lees ook op VROUW.nl: Bestaat die ene wel?

Ontwijken

,,Jeetje wat leuk!" schreeuwt ze op het moment dat ik gedag wil zeggen. Ze draait haar hoofd om en zegt: ,,We hadden het afgelopen week nog over haar, hè Gerard? Grappig dat je nu columns schrijft." Haar echtgenoot is een kop kleiner en staat verdekt opgesteld: een stap schuin achter haar, de enige plek die ze hem laat.

Marlies is een kennis die ik het liefst ontwijk. Ze is in elk geval de laatste die ik op deze boekpresentatie tegen het megalomane lijf wens te lopen. De avond is in een ongeremd feest ontaard, dat wil ik graag zo houden.

Glashard liegen

,,Hoi", zeg ik met een geforceerde glimlach. Ze kijkt vragend naar de man aan mijn zijde, Hani, een Libanese vriend. Hij oogt excentriek en draagt, behalve opvallend kleurrijke kleding, een spottende glimlach. "Dit is Hani, hij komt uit Libanon en spreekt slecht Engels."

Genoeg informatie om het gesprek mee te doven, lijkt me. Hij geeft het stel een hand en lacht van oor tot oor, want hij weet dat ik glashard sta te liegen: Hani schrijft Engelse proza en woont al jaren in Nederland. Maar dat hoeven zij niet te weten.

Lees ook op VROUW.nl: Binnen 3 jaar kregen zowel Zillah als haar man hersenletsel...

Exotische date

,,Ik snap dat je met een exotische date bent maar ik moet even iets aan je kwijt…" Haar hand ligt dwingend op mijn bovenarm, ze buigt voorover, alsof ze een geheim wil fluisteren. ,,Vertel", zeg ik verveeld. Het is gek maar ik herken je HELEMAAL niet in de verhalen die je schrijft."

Ze zegt het onverwacht luid, natuurlijk hoopt ze dat iedereen het hoort. Aan positieve en negatieve reacties doorgaans geen gebrek, maar dit verwijt krijg ik voor het eerst. Ze merkt mijn verwondering. ,,Ik vind je bedeesd en rustig. Intelligent dat wel, maar een spontaan type? Nee, dat niet." Ze geniet. Ik heb geen zin in deze bagger en schraap mijn keel...

Slap

,,Dat is omdat ik je nooit heb gemogen, Marlies. Waarom weet ik niet. Misschien omdat je Gerard kleineert waar anderen bij zijn? En je anderen niet laat uitpraten? Je mist een sociale antenne. Je bent een zuiger en dringt je op."

Het ligt allemaal op het puntje van mijn tong. Toch slik ik alle woorden in. In plaats van een vlammend, vilein betoog zeg ik onverschillig: ,,Ach, iedereen heeft recht op een indruk." De weg van de minste weerstand, hoe slap.

Lees ook op VROUW.nl: 'Twee keer werd gevraagd of we de zwangerschap wilden afbreken'

Dwingend

Hani maakt ineens dwingend oogcontact, zet de pupillen groot op en rolt zijn hoofd naar rechts. ,,Wij gaan dansen", zeg ik, als Hani na de hint mijn hand stevig vastpakt. Met de andere hand zwaai ik naar Marlies. Ze beantwoordt het gebaar niet, Gerard wel, die knikt gelaten.

De rest van de avond beweeg ik moeiteloos door de ruimte, al dansend en nippend aan een cocktail. En Marlies? Die staat, met Gerard in haar kielzog, het volgende slachtoffer met een vermoeiend gesprek in een hoek te duwen.

Lees ook op VROUW.nl: Ik hoop dat ik mijn kinderen nog puber zie worden