2875526
Binnenland

Philip Freriks kreeg nog een bosje bloemen

’Met gepaste bitterheid’

Philip Freriks in zijn woning in Parijs.

Philip Freriks in zijn woning in Parijs.

„Gelukkig had ik al besloten om te stoppen met mijn column”, zegt Philip Freriks, daags nadat hij in de talkshow van Jeroen Pauw opnieuw werd geconfronteerd met nieuws over zijn onverwachte ontslag bij OVT, het radioprogramma over geschiedenis van de VPRO op NPO Radio 1. Bij Pauw verklaarde mede-columnist John Jansen van Galen dat hij, in tegenstelling tot Freriks zélf, wel vooraf op de hoogte was van het aanstaande ontslag van Freriks.

Philip Freriks in zijn woning in Parijs.

Philip Freriks in zijn woning in Parijs.

„Ze waren ’vergeten’ om dat aan mij mede te delen”, zegt Freriks nu, cynisch: „Dat geeft wel aan hoezeer ik werd gewaardeerd! Ik heb ook nog een bosje bloemen gehad.” De excuses van de VPRO, na de ’miscommunicatie’ van afgelopen zondag, neemt hij nu met een korreltje zout. „Dat ze me hadden willen houden, en spijt betuigden, dat komt nu wel in een ander daglicht te staan.”

’Opgeruimd staat netjes’

Hoewel hij monter klinkt – „ik heb gelukkig nog genoeg leuke dingen te doen” – geeft de 74-jarige presentator toe dat hij danig in zijn eer is aangetast. „Ze hebben me op mijn ziel getrapt”, constateert hij. „Ik heb er een vervelende smaak van in mijn mond. Al hun excuses, en dat ze me toch zó op prijs hebben gesteld, en dit, en dat: het wordt nu ongeloofwaardig. Het is meer ’opgeruimd staat netjes’. Daarmee wordt alles wat je gedaan hebt nu toch een beetje tenietgedaan.”

De presentator/columnist vindt het nu wel mooi geweest. „Het is een afscheid in gepaste bitterheid”, sneert hij. Ter illustratie: „Ik deed die column voor mijn plezier hè. Ik kreeg er nauwelijks geld voor, want dat hebben ze niet. En een column schrijven is een van de moeilijkste journalistieke genres, dat kostte me heel veel tijd, om daaraan te schaven tot het goed was. Maar daar heb je als pensionado de tijd voor. Het was ook een leuk programma, daar bestaan er niet zo veel van.”

Freriks laat het er verder bij zitten. Verzucht: „Zo gaan de dingen nu eenmaal. Ik hoef geen medelijden.”