Nieuws/Buitenland
2963459
Buitenland

’Wij zijn er niet om genomen te worden’

Verkrachte Andrea spreekt: ’Er moet iets veranderen’

MADRID - Ze werd geslagen, mishandeld, zag door het bloed in de ogen niets meer en deed - als ultieme poging - alsof ze dood was. Toen ze haar ogen opende, was ze verkracht. Nu heeft de 27-jarige Andrea een missie.

De Amerikaanse studente was 6 maanden in Madrid toen ze op een avond ging drinken met een vriend. Het was gezellig, ze danste de flamenco en werd dronken. Op de terugweg raakte ze haar metgezel kwijt.

Ze kwam in een bus terecht en stapte, net als de enige andere passagier, bij de laatste halte uit. In een bushokje zocht ze de weg. Een man kwam bij haar. Hij wilde helpen, zo leek het. Al snel bleek van niet. Toen ze weg wilde, mishandelde hij haar. „Ik schreeuwde en vocht uit alle macht”, zo begint ze.

De man schreeuwde in het Spaans naar haar: ’Ik heb je telefoon, je kunt niets meer doen!’. Hij sloeg haar in het gezicht. „Keer op keer, totdat ik niets meer kon doen. Niet vechten, niet schreeuwen. Ik kon niet eens zien door het bloed in mijn ogen. Ik wist zeker: hij gaat me vermoorden.”

In de hoop dat hij zou stoppen met slaan, sloot ze haar ogen. „Ik deed alsof ik dood was. Toen ik mijn ogen weer opende, was hij weg, en had me verkracht.”

Ze greep haar leggings die om de enkels zaten gewikkeld. Bebloed frummelde ze die omhoog. Daarna begon ze te rennen. Hard te rennen, op blote voeten. Ze schreeuwde tegen auto’s. Drie, vier reden er voorbij. De vijfde automobilist stopte, belde 112 en wachtte tot de ambulance kwam.

’Het kan iedereen overkomen’

Later wees ze bij de politie de juiste dader uit een rijtje verdachten. „Hij liet me achter in een plasje bloed. Voor zover hij wist, was ik dood. Maar ik leefde. Ik ben er nog”, zo schrijft ze in een openbaar bericht op Facebook.

Ze wil waarschuwen. „Alle vrouwen, en mannen die een dochter, zus of moeder hebben: knuffel ze en laat ze weten, dat dit gebeurt. Ik had nooit gedacht dat zoiets kon gebeuren. Ik ben sterk, intelligent en onafhankelijk, reis veel, ben op alle continenten geweest. Maar het telt niet als je bent overgeleverd aan een man die je pijn wilt doen.”

„Dit gebeurt. Het is echt. En helaas, het kan opnieuw gebeuren, ook bij jou. Ik ben omringd door prachtige mensen die me liefhebben. Dit zal mijn ziel niet breken. Deze nacht zal mij niet definiëren als persoon. Ik weiger me te laten ontdoen van mijn onafhankelijkheid. Maar er zijn wel dingen veranderd.”

’Niet hier om gebruikt te worden’

Vrouwen kunnen verkracht worden op allerlei manieren, wil Andrea benadrukken: als ze dronken zijn, maar ook als ze nuchter zijn, lopend, of ’veilig’ in een Uber, of zelfs in een hotel. Ze wil waarschuwen. En terugvechten, met de pen in de hand. „Hoe gaan we dit tegenhouden? Wij vrouwen kunnen dat niet. Het is aan de mannen om ons te respecteren. ’Kleedkamerpraat’, een meisje betasten op de dansvloer; weet dat dit soort dingen kunnen leiden tot iets groters, ergers.”

„Vrouwen zijn geen objecten. Wij bestaan niet om genomen te worden, gebruikt te worden. Wij kunnen niet leven in angst. We kunnen het duivelse niet laten winnen. Laat deze boodschap je sterker maken, je niet ontmoedigen. Ik heb zó veel geluk dat ik dit nog kan schrijven. Tegelijkertijd voel ik nu de verantwoordelijkheid om dit te delen. Ik spreek namens alle vrouwen die deze hel hebben gekend - en namens vrouwen die moeten zwijgen. Dit had anders kunnen aflopen. We moeten dingen gaan veranderen.”

Andrea hoopt via GoFundMe geld in te zamelen tegen seksueel geweld.