Nieuws/Buitenland
2990703
Buitenland

Dokter: ’Laat me iets vertellen...’

Miljonair met drie ’zonen’ blijkt onvruchtbaar

Archieffoto ter illustratie. Niet de vader uit het verhaal.

Archieffoto ter illustratie. Niet de vader uit het verhaal.

LONDEN - De Britse zakenman Richard Mason heeft ontdekt dat zijn drie zonen helemaal niet door hem verwekt zijn: hij blijkt aan taaislijmziekte te lijden. Daardoor is hij praktisch onvruchtbaar. Mason moest het zijn inmiddels 21-jarige oudste zoon uitleggen.

Archieffoto ter illustratie. Niet de vader uit het verhaal.

Archieffoto ter illustratie. Niet de vader uit het verhaal.

Masons oudste zus overleed aan taaislijmziekte en ook zijn jongste zus lijdt eraan. Dat ook hij het heeft, was al een teleurstelling. Toch werd de klap veel groter toen de dokter nog iets anders vertelde aan Mason, die inmiddels al hertrouwd was en moeite had met kinderen krijgen met zijn nieuwe vrouw.

„De dokter vertelde me dat mannen met taaislijmziekte alleen met ivf een kind kunnen verwekken”, vertelt Mason aan Daily Mail. Vreemd, dacht de miljonair: met zijn vorige vrouw had hij nochtans drie kinderen.

„Ik was eigenlijk blij dat ik hem kon vertellen over mijn zoons, want in mijn gedachten bewees dat zijn ongelijk. Ik dacht: het klopt dus niet. Ik heb niet de ziekte die mijn zus heeft gedood.”

De dokter moest een pijnlijke anekdote vertellen om de waarheid tot Mason te laten doordringen. „Laat me je iets vertellen Richard. In Liverpool alleen verzorgen we 2.000 mannen met taaislijmziekte en niet één heeft een kind verwekt. Behalve die ene waarbij het dna suggereerde dat hij de vader was, en waarbij we later leerden dat zijn broer al jarenlang een affaire had met zijn vrouw en dat die haar zwanger gemaakt had.”

’Je bent niet mijn papa?’

Mason verliet de dokterspraktijk in een waas. Hij kon niet geloven dat zijn drie zonen niet de zijne waren. Eenmaal bekomen was van de schok, stuurde hij zijn ex een bericht, of ze hem alsjeblieft de waarheid wilde vertellen. Anders zou hij een sperma-analyse en een scan van zijn scrotum moeten ondergaan. „Ik hoop dat je me deze verdere vernederingen kan besparen”, schreef hij.

De vrouw ontkende het meteen. „Natuurlijk ben jij de vader van onze jongens, het maakt niet uit wat de wetenschap mag suggereren.”

Mason was toch niet overtuigd en praatte er met zijn oudste zoon, op dat moment 21, over. „Ik vertelde hem over de diagnose en dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat ik een kind verwerkt zou kunnen hebben.” De jongeman begreep meteen wat er aan de hand was. „Ik snap het al, pa. Je zegt dat je waarschijnlijk mijn vader niet bent?”

„Het zou de moeilijkste zin geweest zijn voor mij om uit te spreken”, ging Mason verder. „Maar hij deed het voor mij. Ik heb gezegd: ’Nou, ik ben je vader, natuurlijk, maar ik denk niet dat ik je verwekt heb.’ Het was heel emotioneel en ik was ook heel kwaad. Ik begon te huilen en het heeft een paar dagen geduurd voor de schok voorbij was.”

Waarheid boven tafel

De oudste zoon van Mason schoot nadien ook meteen in actie en vroeg zijn moeder de waarheid op te biechten. Die belde Mason daarna op om te zeggen dat ze tijdens hun huwelijk van 20 jaar een af-en-aan verhouding had met een man die ze weigerde te noemen. Ze was er echter van overtuigd dat hij niet de vader kon zijn want ze gebruikten volgens haar altijd condooms.

Mason wist genoeg. Hij was gebroken. „Het enige positieve uit dat huwelijk waren net die drie jongens. En dan zegt iemand plots dat die realiteit nooit bestaan heeft.”

Mason had zijn ex-vrouw bijna vier miljoen pond betaald bij de echtscheiding, en wilde een deel daarvan terug, door haar voor de rechter te slepen voor vaderschapsfraude. De rechter oordeelde dat ze hem 250.000 pond verschuldigd is.

Geen contact meer met zoons

Toch heeft die uitspraak een zwart randje voor Mason: hoewel de oudste hem op het hart gedrukt had dat hij Mason altijd zou beschouwen als zijn vader, beloofde hij hem ook dat hij niet meer met hem zou spreken als Mason zijn moeder een rechtszaak zou aandoen.

Een belofte die hij hardnekkig volhoudt. Ook met een van de twee jongere zonen is het contact volledig weggevallen. „Via Facebook zie ik nog altijd wat mijn oogappels uitspoken. De oudste is intussen afgestudeerd, maar ik werd niet uitgenodigd op dat feestje. En al die berichten van trotse ouders die ik zie passeren via sociale media... Dat is allemaal van me afgenomen.”

Lief berichtje

Toch is er ook goed nieuws: onlangs kreeg Mason wél nog een berichtje van zijn andere zoon.

„Papa, zoals ik van in het begin gezegd heb, je zal nooit niet mijn vader zijn, wat er ook gebeurt. Natuurlijk zal ik contact blijven houden, dat zal nooit veranderen. Ik ben er altijd voor je en jij zal altijd mijn vader zijn. Ik hou van je.”