Nieuws/Binnenland
29964
Binnenland

Afscheid van kameraad in hart en nieren

Ted Meines met Prins Bernhard.

Ted Meines met Prins Bernhard.

Leidschendam - De beschermheer van Nederlandse veteranen Ted Meines is niet meer. De generaal b.d. overleed zaterdag op 95-jarige leeftijd. Tot op het laatst toe zette hij zich met hart en ziel in voor zijn kameraden.

Ted Meines met Prins Bernhard.

Ted Meines met Prins Bernhard.

Klein van stuk, met een scherp gezicht waarop een typisch militaire snor prijkte en een volumineuze stem die een leven vol spreken in het openbaar verried. Ted Meines was een bekende figuur bij veel militaire gelegenheden van het jaarlijkse defilé in Wageningen tot Veteranendag en bijeenkomsten zoals de uitreiking van de versierselen aan nieuwe ridders Militaire Willemsorde.

Hij verscheen er steevast in onberispelijk uniform en werd door een vaste chauffeur van defensie per dienstauto overal heen gereden. Het zegt veel over de status die de generaal b.d. decennia na zijn pensioen nog genoot.

Eerst was er de verzetsstrijder. Meines groeide op in Friese dorp Huisum. In 1940 zou hij in militaire dienst gaan. Het kwam er niet van omdat ons land onder de voet was gelopen door de Duitsers. Meines ging in het verzet. Hij hielp bij het onderbrengen van Joodse kinderen en wist vele jonge levens te sparen. De staat Israël kende de latere officier er de prestigieuze Yad Vashem-onderscheiding voor toe.

Via de Binnenlandse Strijdkrachten stroomde Meines in bij Defensie. Hij meldde zich als oorlogsvrijwilliger voor Indonesië. Als commandant van een batterij geschut ging hij in 1948 richting de kolonie die zich met geweld aan het losmaken was van het voormalige moederland. De tijd op Java zou de topmilitair voorgoed vormen.

Kort na terugkomst richtte hij naar Brits voorbeeld het Veteraan Legioen Nederland (VLN) op. Het doel van deze organisatie: een plek bieden voor de oud-strijders waar in Nederland eigenlijk niemand op zat te wachten. Daarnaast maakte Meines zich hard voor goede veteranenzorg.

Terwijl Meines de carrièreladder bij de krijgsmacht besteeg, werd zijn inzet voor de kameraden er niet minder om. Nadat hij eind 1974 met pensioen ging als luitenant-generaal kon hij zich volledig richten op veteranenzorg. Daarbij had hij machtige bondgenoten. Oud-minister Wim van Eekelen (Defensie) gaf hij nog les als jonge militair. Persoonlijke vrienden stootten door naar de militaire top. .van de krijgsmacht. Maar niemand had zoveel invloed als zijn goede vriend prins Bernhard. Het was de echtgenoot van koningin Juliana die hem op zijn sterfbed een opdracht gaf. „Ted, ik kan niet meer, maar jij wel.”

En dat deed Meines. Niet op een technocratische manier, maar volgens mensen die met hem te maken kregen warm en betrokken. Het werd tot in de hoogste kringen erkend. Toen koning Willem-Alexander en koningin Máxima in mei 2013 een bezoek brachten aan Wageningen en in het publiek de generaal Meines zagen staan, liet de koning zijn koets stilzetten om de oude vriend van zijn opa en ook zijn goede bekende te begroeten. Zijn favoriete uitspraken vatten Meines wellicht het beste samen. ,,We blijven elkaar vasthouden.” En zijn vaste afsluiting na een toespraak: ,,Ik hou van jullie kameraden!”