Nieuws
3090153
Nieuws

Symbolische aanklacht

Filmrecensie: ’Capharnaüm’ ✭✭✭

— Wat: film, drama

— Regie: Nadine Labaki

— Met: Zain Al Rafeea, Yordanos Shiferaw, Boluwatife Treasure Bankole

Zain past op de kleine Yonas, in het ellendige Beiroet.

Zain past op de kleine Yonas, in het ellendige Beiroet.

Geen leed schrijnender dan kinderleed. En dat stort de Libanese regisseur Nadine Labaki met bakken over ons uit in Capharnaüm. Haar doorvoelde drama, genomineerd voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film, is één lange aanklacht. Met de 12-jarige Zain als kapstok.

Zain past op de kleine Yonas, in het ellendige Beiroet.

Zain past op de kleine Yonas, in het ellendige Beiroet.

Geboeid wordt hij binnengebracht. Zain (Zain Al Rafeea), die na het neersteken van een man een jarenlange straf uitzit, is terug in de rechtszaal. Al staat nu niet hijzelf terecht, maar zijn ouders. Hij heeft ze aangeklaagd omdat ze hem op de wereld hebben gezet en daarmee in het ongeluk hebben gestort. Deze nogal symbolische rechtszaak vormt de springplank voor een reeks flashbacks waarin de camera het jongetje op de huid zit terwijl hij zijn hoofd boven water probeert te houden in een keiharde wereld.

Afgewisseld door dronebeelden die Beiroet neerzetten als een wankel kaartenhuis, zijn we er getuige van dat Zains 11-jarige zusje wordt uitgehuwelijkt door zijn straatarme ouders. Woedend loopt hij weg en vindt uiteindelijk onderdak bij de Ethiopische Rahil (Yordanos Shiferaw), die illegaal in Libanon verblijft en zelf een zoontje van twee heeft. Terwijl zij werkt en geld probeert te verdienen voor nieuwe valse papieren, past Zain op de kleine Yonas. Waarbij hij meer verantwoordelijkheid en liefde toont dan hij zelf ooit ervaren heeft. Tot Rahil op een avond niet meer thuiskomt.

De regisseur verzamelde een sterke, niet-professionele cast en gaf hen rollen die niet ver van hun belevingswereld afliggen. Hun oprechtheid houdt Capharnaüm boeiend, ook als de sentimentsknop op tien gaat. Want Nadine Labaki doceert wel, maar doseert niet. Welbewust veegt ze een heleboel thema’s op één hoop: van armoede, verwaarlozing en mishandeling tot kindhuwelijken, seksueel misbruik en uitbuiting. Dat haar verhaal daarbij alle kanten opschiet en nergens echt tot een punt komt, zou je te midden van zoveel ellende bijna vergeten.