3154650
Binnenland

’Op praten met de politie staat de doodstraf’

Stap van Astrid en Sonja naar justitie was „ultiem verraad”

AMSTERDAM - Dat de twee zussen van Willem Holleeder naar justitie zijn gestapt om tegen hem te gaan verklaren, moet hij hebben ervaren als „het ultieme verraad.” Holleeder „dacht op de eeuwige loyaliteit van zijn zusters te kunnen rekenen, maar dat is een misrekening geweest”, aldus officier van justitie Sabine Tammes in het requisitoir in de zaak-Holleeder.

LIVE – Verslaggever Saskia Belleman is bij de rechtszaak aanwezig. Haar tweets lees je onderaan dit artikel (vanaf circa 10.00 uur).

„Zijn eigen gedrag, zijn egocentrisme, is voor die loyaliteit de nekslag geweest”, aldus de officier. De zussen Astrid en Sonja vonden dat hun broer moest worden gestopt. Zij wilden voorkomen dat er nog meer slachtoffers zouden vallen. Na het uitzitten van zijn celstraf in een vorige strafzaak, was Holleeder volgens de zussen weer volop bezig met het herstellen van zijn macht, het plannen van liquidaties en het intimideren van tal van mensen. De stap naar justitie werd onontkoombaar vanwege de toenemende doodsbedreigingen van Holleeder aan het adres van zus Sonja.

Tammes schetste de angst waarmee de gang naar justitie gepaard ging. Omdat Holleeder had gezegd dat hij informatie kon krijgen van corrupte contacten had bij de politie, waren de zussen doodsbenauwd dat hun rol als getuige zou uitlekken. „Op praten met de politie staat de doodstraf”, zo heeft de broer van Holleeder, Gerard, verklaard. Hij durfde daarom niet dezelfde stap als de beide zussen te zetten.

Tammes benadrukte dat geld voor Astrid Holleeder geen drijfveer was om naar de politie te stappen, zoals haar broer beweert. Volgens Willem Holleeder heeft zijn zus zo’n 1,4 miljoen euro in contanten van hem achterover gedrukt.

Maar volgens Tammes heeft haar beslissing om met verklaringen en stiekem gemaakte opnamen van gesprekken met haar broer naar de politie te stappen „alles op z’n kop heeft gezet. Het leven dat ze had, is ze kwijt. Ze haar daarover gezegd: mijn broer zit tussen vier muren, maar ik ook. We hebben allebei levenslang.”

Haar betrouwbaarheid als getuige staat buiten kijf, aldus Tammes. „Ze was zijn absolute vertrouwenspersoon. Ze gaf hem advies, deed betalingen voor hem en legde mappen met publicaties over haar broer aan om te kunnen aantonen dat dingen die over hem werden gezegd uit de media kwamen.”

Sonja en Astrid ’oprecht en authentiek’

De verklaringen van Astrid en Sonja Holleeder in het strafproces tegen hun broer Willem zijn „oprecht, authentiek en niet op elkaar afgestemd.” Beide zussen zijn „niet gedreven door persoonlijk gewin.” Dat zei officier van justitie Sabine Tammes in het requisitoir in de strafzaak.

„Willem Holleeder heeft zichzelf neergezet als een echt familiemens, dat altijd alles voor zijn familie heeft gedaan”, aldus Tammes. „Sonja Holleeder ziet die relatie anders. Voor haar is haar broer een terroriserende tiran, die haar het leven voortdurend zuur maakte.”

Tammes zei dat Sonja net als haar zus Astrid leefde in grote angst. „Juist daardoor heeft ze veel dingen kunnen terughalen. Zelf zegt ze dat ze met haar broer zulke heftige dingen heeft meegemaakt, dat ze die niet snel vergeet.”

Volgens Tammes is Sonja Holleeder uiteindelijk gaan verklaren omdat ze haar broer verantwoordelijk houdt voor de dood van haar man Cor van Hout. „Ze voelde zich aan haar kinderen verplicht ervoor te zorgen dat haar broer voor de moord op hun vader werd bestraft.”

Sonja Holleeder had op een gegeven moment serieus voor haar leven te vrezen, zei Tammes. „Haar broer wilde alles hebben wat van Van Hout was geweest. Hij zei: als ze gaat kloten met mijn geld, dan maak ik haar dood.”

Rokje

Officier van justitie Sabine Tammes bracht in herinnering dat Holleeder bij de start van zijn strafzaak aankondigde openheid van zaken te geven, maar „het waarheidsgehalte valt nogal tegen.” Zij stelde dat Holleeder telkens zijn waarheid aanpast, met name om getuigen te diskwalificeren: „Het is: zoals de wind waait, waait mijn rokje.”

Ook verweet de officier Holleeder dat hij de afgelopen maanden in zijn verklaringen „allerlei mensen laat figureren die een bepaalde rol hebben gespeeld”, zonder dat hij over de brug komt met namen. „Dat lijkt een groots gebaar om anderen buiten schot te houden, maar in onze ogen dient het maar een doel: maskeren dat zijn eigen verklaringen worden tegengesproken en zijn eigen waarheid in stand houden.”