Nieuws
3192142
Nieuws

Review: Metro Exodus

2019 lijkt bijna weer een nieuwe Koude Oorlog in te luiden, met Rusland, Amerika en de Europese Unie die dreigementen en waarschuwingen over en weer gooien. In Metro Exodus hebben we een mogelijke blik op de toekomst, met een wereld die is verwoest door een nucleaire oorlog.

In dit Metro-deel gaan we op een spannende reis door heel Rusland.,aar wat blijft er over van de unieke en sterke Metro-formule?

Wat is het?

De Metro-serie is begonnen in 2010 met Metro 2033, een first-person shooter die is gebaseerd op de gelijknamige boeken van Dmitry Glukhovsky. De boeken en games vertellen een verhaal van een depressief toekomstbeeld, waarbij Rusland is verwoest door atoombommen van het Amerikaanse leger. Het kleine overgebleven gedeelte van de Russische bevolking is ondergedoken in het metrostelsel van Moskou, want aan de oppervlakte van de stad is er niet alleen straling, maar zijn er ook mutanten.

De hoofdpersoon in de Metro-serie is de jonge Artyom, een Special Forces-soldaat die er heilig in gelooft dat er nog andere mensen leven in Rusland en in de rest van de wereld. In Metro Exodus krijgt hij eindelijk gelijk, want het blijkt dat de Russische overheid de oorlog heeft overleefd en opereert vanuit de Ark, een bunker in het oosten van Rusland. Artyom, zijn vrouw Anna en een handjevol andere Special Forces-soldaten hebben nu eindelijk hun laatste missie gevonden en reizen per trein door het diverse Russische landschap om hun land nieuw leven in te blazen en een einde te maken aan de nachtmerrie waarin ze leven.

Dat betekent niet dat Metro Exodus alleen een treinreis bevat, want onderweg moet je geregeld stoppen voor onderhoud of andere problemen en krijg je te maken met de gevaren van de wereld, zoals radioactieve gebieden, gevleugelde demonen en natuurlijk bandieten. Een mens in de wereld van Metro kan immers gevaarlijker zijn dan een uit de kluiten gewassen mutant en niemand is te vertrouwen.

Is het wat?

De vorige twee Metro-titels hebben een paar unieke gameplay-elementen die iconisch zijn voor de serie. Ten eerste spelen ze zich voornamelijk af in de Russische metrotunnels en hebben daar een heerlijk claustrofobisch sfeertje. Ten tweede zijn kogels zeer waardevol, omdat ze niet alleen dienen om af te rekenen met vijanden, het is ook de valuta die gehanteerd wordt in de metrotunnels. Metro Exodus slaat een compleet eigen weg in en je zal vrijwel geen metrotunnel meer zien na de proloog.

Dat is enerzijds jammer, maar anderzijds krijg je daar wel een ander perspectief voor terug, namelijk die van het post-apocalyptisch Russische landschap. Prachtig en angstaanjagend tegelijkertijd. Zo kom je met de trein al snel aan bij de Wolga, waar religieuze fanaten alles van technologie zien als een zonde en een enorme gemuteerde vis aanbidden. Je zal dan ook elke keer met gespannen billen zitten wanneer je met een gammel bootje de Wolga moet doorkruisen. Later kom je terecht in de Russische woestenij bij de Kaspische zee waar andere natuurelementen een rol spelen. Zo hebben alle levels, die groots zijn opgezet en die je vrij kunt verkennen, een eigen smoelwerk en thema.

Dat de levels zich niet meer focussen op de metrotunnels betekent alleen niet dat je klaar bent met overleven, integendeel. Mutanten en bandieten zijn nog steeds overal te vinden en kogels zijn schaars. Deze keer moet je materialen vinden om bij zeldzame werkbanken zelf kogels te kunnen maken, maar daar moet je ook medicatie, filters voor je gasmaskers, molotov cocktails en andere nuttige voorwerpen van maken. Net zoals in de Mad Max-films is elk nuttig voorwerp zijn gewicht in goud waard.

Bovendien moet je in de wildernis ook nog eens rekening houden met de accu van je zaklamp, hopen dat een vijand niet je gasmasker kapot schiet en is het belangrijk om je wapens schoon te houden. Je wilt immers niet dat je shotgun weigert wanneer er een enorme mutant op je af komt gerend. Daarmee zegt Metro grotendeels vaarwel tegen de claustrofobie, maar besef je al snel dat in een open wereld het gevaar van alle kanten kan komen en je nergens veilig bent.

Plus- en minpunten

Reizen door een divers en gevaarlijk Rusland

De gameplay, van schietwerk tot overleven, is ijzersterk

Je treft interessante personages aan op de route naar het oosten

De game ziet er prachtig uit en de sfeer is geweldig

Weinig metrotunnels te bekennen

Minder claustrofobisch dan zijn voorgangers

Conclusie

Het is nog maar de vraag of je Metro Exodus wel een echte Metro-game kan noemen, met de grote veranderingen die het introduceert ten opzichte van zijn voorgangers. De game is getransformeerd van een first person shooter in claustrofobische gangen naar een first person shooter in enorme open levels. Maar dat neemt niet weg dat Metro Exodus een geweldige game is. Op reis door Rusland kom je diverse, prachtige landschappen tegen die elk op een eigen manier zijn getekend en beïnvloed door de kernoorlog en dat telt ook voor de personages. Je weet nooit of je iemand kan vertrouwen, hoe betrouwbaar ze ook lijken vanaf een afstand. En ondanks dat Metro bijna volledig afscheid heeft genomen van de smalle tunnels, blijft het een game waarbij je constant met gespannen billen door de wereld zal reizen. Metro Exodus is dan ook geen game voor mensen met een zwak hart.

Deze review is in samenwerking met XGN.nl