Nieuws/Binnenland
3364887
Binnenland

’Ik wilde mensen helpen, niet schaden’

Natuurgenezer Klaus Ross handelde ’naar eer en geweten’

KREFELD - Hij vindt het vreselijk wat er is gebeurd. „Ik wilde mensen helpen, niet schaden.” Natuurgenezer Klaus Ross zegt het ook belangrijk te vinden om uit te vinden waarom drie kankerpatiënten overleden na zijn behandeling met een experimenteel middel.

LIVE – Verslaggever Saskia Belleman is bij de rechtszaak aanwezig. Haar tweets lees je onderaan dit artikel (vanaf circa 9.15 uur).

„Ik heb er zelf geen verklaring voor. Ik heb naar eer en geweten gehandeld”, vertelde Ross aan de rechtbank in het Duitse Krefeld waar vandaag zijn strafproces begon.

Het Duitse Openbaar Ministerie vervolgt Ross voor dood door schuld. Hij zou in zijn kliniek in Bracht, net over de grens bij Venlo, de 55-jarige Peter van Ouwendorp uit Elspeet, de Vlaamse Leentje Callens (55), en de 43-jarige borstkankerpatiënte Joke van der Kolk uit Wijk en Aalburg, een te hoge dosering hebben toegediend van de glucoseblokker 3-BP. Vlak na de behandeling werden ze ziek. Ze overleden in verschillende ziekenhuizen.

Hij heeft niets verkeerds gedaan, zei Klaus Ross tegen zijn rechters. Hij deed op die 26ste juni 2016 wat hij altijd deed. Maar het viel hem wel op dat zijn laatste leverantie van de glucose-remmer er anders uitzag dan normaal. „Het poeder kwam altijd in glazen flessen. Nu waren het vier zwarte plastic flessen.”

’Nooit meer dan twee lepels’

Aan zijn vaste leverancier mailde of appte Ross dat hij „er niet gelukkig mee was. Maar ik heb het nodig.” Hij gaf zijn patiënten nooit meer dan de aanbevolen dosis, zei Ross. Soms iets meer als ze er uitdrukkelijk om vroegen. In de rechtszaal hield hij de zilverkleurige doseerlepel omhoog die hij altijd gebruikte. „Nooit meer dan twee lepels”, bezwoer hij. Hij wist op basis van proeven op konijnen en muizen dat teveel schadelijk kon zijn.

Kort nadat de oplossing via infusen de lichamen van zijn patiënten binnendruppelde, werden ze ziek. Ross nam weer contact op met zijn leverancier Daniël. Kon de geleverde 3-BP bedorven zijn? De leverancier opende een fles van dezelfde partij die hij nog thuis had staan. „Niks mis mee”, meldde hij aan Ross. „Misschien komt het door het plastic van de flessen?”

De volgende dag sprak Ross weer zijn zorgen uit bij de leverancier. Inmiddels wist hij dat zijn patiënten in ziekenhuizen waren opgenomen. „Ik maak me zorgen.” Gooi die flessen dan maar weg, adviseerde Daniël hem. „Je krijgt je geld terug.”

Fatale fouten

Volgens het Openbaar Ministerie heeft Klaus Ross fouten gemaakt met de dosering. Die was veel te hoog. Of er verder nog iets mis was met de glucoseremmer kon niet meer worden onderzocht, omdat Ross de flessen had weggegooid.

Zijn patiënten wisten dat 3-BP een experimenteel middel was dat niet wetenschappelijk was onderzocht, zei Ross tegen de rechtbank. En hij vertelde ze ook dat hij „geen dokter in de klassieke zin van het woord was.” Waarmee hij maar wilde zeggen dat hij volledig open kaart speelde. „We gaan het uitproberen, zei ik tegen ze. Ik kreeg de indruk dat ze me heel goed begrepen. ”

Ook vertelde hij zijn patiënten nooit dat hij genezing garandeerde, bezwoer Ross de rechtbank. „Ik vertelde ze dat je pas na vijf tot zeven jaar kon zeggen of iemand genezen is. En zo lang werkte ik er nog niet mee.”

De rechtbank heeft tien zittingsdagen verspreid over drie maanden voor de zaak uitgetrokken. Als Ross schuldig wordt bevonden kan hem een gevangenisstraf van zeker vijf jaar boven het hoofd hangen.