Nieuws
3366955
Nieuws

Devil May Cry 5 Review

Het op een stijlvolle manier terugsturen van demonen naar de negen cirkels van de hel is waar het om draait in Devil May Cry 5. Dit doe je met behulp van de unieke speelstijl die de drie musketiers van de demonenjagerij kenmerken. Deze variatie maakt het de meest uitgebreide game in de serie, maar het verhaal weet minder te overtuigen.

Wat is het?

Devil May Cry is een serie van actiegames waarin je met verschillende slag- en vuurwapens tegen hordes demonen vecht. De spellen onderscheiden zich van hun concurrenten door de nadruk op een stijlvolle manier van spelen. Dit wil zeggen dat iemand die zijn zwaard constant horizontaal slaat, een lagere score krijgt dan iemand die horizontale, verticale en diagonale aanvallen afwisselt. Het ontdekken en aan elkaar rijgen van de verschillende bewegingen, is een van de speerpunten in Devil May Cry.

De games draaien om de avonturen van Dante. Deze witharige slachter van satanistisch gespuis is half mens en half demoon. Zijn vader is de legendarische demonenridder Sparda, die het tegen zijn broeders en zusters opnam om de mensheid te beschermen. Dante heeft dit stokje van hem overgenomen. Samen met zijn zwaard Rebellion en de M1911-pistolen Ebony & Ivory doet hij er alles aan om de wereld veilig te houden. De Amsterdamse onderwereld zou er spontaan bang van worden!

In Devil May Cry 5 is Dante uitgegroeid tot een nog sterkere zwaardvechter dan zijn vader.

Als hij hoort dat een nieuwe opperdemoon, genaamd Urizen, de stad Red Grave onveilig maakt, gaat hij meteen tot actie over. Laten we zeggen dat Capcom net als filmmaker Michael Bay is; meteen toeslaan en voor spektakel zorgen is iets waar het publiek alleen maar van kan genieten. Dante denkt dan ook dat hij het varkentje wel even kan wassen, maar niets is minder waar. Urizen is veel krachtiger dan hij dacht. Gelukkig kan hij rekenen op de hulp van de jonge demonenjager Nero en de mysterieuze man met de naam 'V' en dat zorgt voor heel wat plezier.

Is het wat?

In de game vecht je als Dante, Nero en V door eenentwintig missies die gevuld zijn met allerlei vijanden uit de krochten van de hel. De drie heren gebruiken hiervoor een divers en uiteenlopend arsenaal aan aanvallen. Nero vertrouwt op zijn zwaard Red Queen, revolver Blue Rose en de mechanische Devil Breakers. Laatstgenoemde zijn een soort Macgyver creaties die aan Nero's rechterarm zijn gemonteerd. Zo maakt Overture een elektrische hand met de grootte van een volwassen kerel en kan Gerbera objecten terugkaatsen als de muur van een squashbaan. Later in de game ontgrendel je nog meer van deze armen.

Dante is het meest veelzijdige personage en heeft, naast een scala aan zwaarden en vuurwapens, de beschikking over vier aparte stijlen. Elke stijl heeft zijn eigen voordeel en kracht. Trickster stelt je bijvoorbeeld in staat om als een soort opgevoerde kunstschaatser vijanden te ontwijken. De interessantste vechttechniek staat op naam van V. De getatoeëerde Shakespeare fanaat gebruikt namelijk demonen om voor hem te vechten. De keerzijde is dat hij kwetsbaar en compleet afhankelijk van zijn helpers is. Daarnaast kunnen de demonen hun eigen soort niet doden, dus is het aan V om ze de genadeklap te geven met zijn wandelstok.

De kracht van Devil May Cry 5 ligt vooral in de capriolen die je met de personages kan uithalen. De soundtrack, die zich schikt naar hoe je speelt, maakt het plaatje af. Helaas komt dit alles niet zo goed tot zijn recht in de gevechten tegen de demonen met de grootte van een flatgebouw. Deze confrontaties zijn eerder frustrerend dan vermakelijk, omdat de stijlvolle speelmanier grotendeels wegvalt. Voor een diepgaand verhaal hoef je ook niet bij deze game te zijn. Verwacht niet dat je opeens een literaire hoogstandje als Dante Alighieri ’s De Hel aantreft. Het plot van de game is niet heel bijzonder en door de verschillende tijdsprongen is alles soms wat lastig te volgen.

Plus- en Minpunten

+ Drie speelbare personages

+ Ijzersterk vechtsysteem

+ Veel variatie in wapens en speelstijlen

+ Dynamische soundtrack

- Gevechten tegen grote demonen vervelend

- Verhaal is warrig en voorspelbaar

Conclusie

Devil May Cry 5 is een game die haar kracht put uit het sterke vechtsysteem. De variatie tussen Dante, Nero en V houdt alles fris en geeft je genoeg reden om de game meerdere malen door te spelen. Het verhaal is niet heel boeiend en soms wat lastig te volgen. De gevechten tegen grote demonen voelen vaak vervelend aan. Ondanks deze minpunten is Devil May Cry 5 zeker de moeite waard voor iedereen die van actiegames houdt. Zie het als een blockbusterfilm uit Hollywood waar je niet altijd bediend wordt met iets nieuws, maar de entertainmentwaarde hoog is.

Deze review is in samenerking met xgn.nl