Nieuws
3461640
Nieuws

Menselijkheid zit van binnen

Filmrecensie: ’Yomeddine’ ✭✭✭

— Wat: film, roadmovie, melodrama

— Regie: A.B. Shawky

— Met: Rady Gamal, Ahmed Abdelhafiz

Beshay (Rady Gamal) op zijn ezelswagen in ’Yomeddine’, achtervolgd door weesjongen Obama (Ahmed Abdelhafiz).

Beshay (Rady Gamal) op zijn ezelswagen in ’Yomeddine’, achtervolgd door weesjongen Obama (Ahmed Abdelhafiz).

Zijn vader heeft ‘t hem nog zó beloofd. Als Beshay (Rady Gamal) niet meer ziek is, zal hij worden opgehaald uit de Egyptische lepra-kolonie waar hij werd achtergelaten. Een half leven verder is die belofte nog steeds niet ingelost. Daarom besluit de verminkte – maar al lang niet meer besmettelijke - zoon zelf maar op zoek te gaan naar zijn familie. Met z’n trouwe ezel én met een ezelkar die een verstekeling blijkt te herbergen.

Beshay (Rady Gamal) op zijn ezelswagen in ’Yomeddine’, achtervolgd door weesjongen Obama (Ahmed Abdelhafiz).

Beshay (Rady Gamal) op zijn ezelswagen in ’Yomeddine’, achtervolgd door weesjongen Obama (Ahmed Abdelhafiz).

Obama (Ahmed Abdelhafiz), die zich tussen de karige lading verstopt heeft, is ook een verschoppeling. Niet vanwege een uiterlijk dat afschuw opwekt, maar omdat hij een wees is zonder familie. Daarom koestert hij zijn vriendschap emet Beshay en ziet in hem een soort surrogaat-vader. Die laat zich dat graag aanleunen. Want hij heeft een groot hart. En: alleen is ook maar alleen. Zeker in een wereld waar mensen bij het zien van armoede en ellende liever wegkijken.

Yomeddine, wat ’dag des oordeels’ betekent, is het speelfilmdebuut van de Egyptisch-Australische regisseur A.B. Shawky. Hij maakte er een roadmovie van met twee niet-professionele acteurs en een zeer karaktervolle ezel als cast. Die laatste steelt de show, al moet de charme van de andere hoofdrolspelers niet worden uitgevlakt. In een film die soms wat al te nadrukkelijk emotionele snaren probeert te bespelen, tonen die twee dat vooral menselijkheid mensen mooi maakt. Ongeacht hoe ze eruitzien.