Nieuws/Binnenland
369656501
Binnenland

Getuige kofferbakmoord: Caroline (35) levend in brand gestoken

Politie doet onderzoek bij de uitgebrande auto waar het lichaam van de 35-jarige Caroline van Toledo in de kofferbak is gevonden.

Politie doet onderzoek bij de uitgebrande auto waar het lichaam van de 35-jarige Caroline van Toledo in de kofferbak is gevonden.

Rotterdam - Het leek een zaak die nooit opgelost zou worden: de moord op Caroline van Toledo, de Oostvoornse die in 2005 dood in de kofferbak van een uitgebrande auto werd gevonden. Maar bijna vijftien jaar na dato stond er vandaag toch een verdachte voor de rechter voor de inhoudelijke behandeling. En die verdachte, Leon van M., heeft al toegegeven dat hij haar vermoord heeft, zo betoogden getuigen tijdens de eerste zittingsdag in de Rotterdamse rechtbank.

Politie doet onderzoek bij de uitgebrande auto waar het lichaam van de 35-jarige Caroline van Toledo in de kofferbak is gevonden.

Politie doet onderzoek bij de uitgebrande auto waar het lichaam van de 35-jarige Caroline van Toledo in de kofferbak is gevonden.

In de ochtend van 3 september 2005 troffen brandweermannen in de kofferbak van een uitgebrande Opel Astra het verkoolde lichaam van Van Toledo (35) aan. De auto stond in natuurgebied Kruininger Gors. Die ochtend werd ook haar villa in de fik gestoken. Briellenaar Leon van M. (42) werd destijds opgepakt, maar moest worden vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs. Dankzij nieuwe onderzoekstechnieken, waardoor zijn dna op de stoffelijke resten van Van Toledo werd aangetroffen, en een getuige die zich ineens bij de politie meldde, is de zaak weer helemaal opgestart.

Bekend

En daardoor stond Van M. vandaag voor het eerst voor de Rotterdamse rechter voor een inhoudelijke behandeling van de zaak. Drie getuigen kwamen op de eerste dag aan het woord om te getuigen tegen Van M. Een van die getuigen, die Van M. al 27 jaar kent, stelde dat de Briellenaar zijn moord aan hem bekend heeft.

Dat zou in 2012 gebeurd zijn, in het Mildenburgbos. „We hadden toen wel aardig wat biertjes op. Toen vertelde hij me dat hij Caroline vermoord had en er spijt van had. ’Tuurlijk heb ik het gedaan. Maar laat ze het maar bewijzen’, zei hij. Daarna zag ik aan zijn gezicht dat hij schrok dat hij dit verteld had. Volgens hem werd hij in haar huis aangevallen door de hond en sloeg hij haar in alle paniek met een breekijzer.”

Portret van verdachte Leon van M.

Portret van verdachte Leon van M.

De hond zou vervolgens door Van M. opgeknoopt zijn aan een boom. „Ik kon eerst niet geloven dat hij dat vertelde, want hij profileerde zich als een echte dierenvriend”, zegt de getuige. Na die bekentenis werd de getuige bedreigd en zijn huis in de fik gestoken door Van M., stelt hij. Als Pieter Hoogendam, de advocaat van Van M., het verhaal in twijfel trekt en hem van meineed beticht, wordt de getuige boos. „Ik ga naar huis!”

Nachtmerries

Ook de andere twee opgeroepen getuigen stellen dat Van M. de moord aan hen bekend heeft „Tijdens een ruzie in maart of april 2014 zei hij tegen me dat ik ’een moordenaar in huis had’”, zegt de vrouwelijke getuige, die voor langere tijd samenwoonde met Van M. „Hij zei ook dat hij hoopte dat de ouders van Caroline zouden overlijden, omdat hij er dan vanaf zou zijn. Ik schrok toen enorm, want zo kende ik hem niet.” Volgens de getuige verklaarde Leon eveneens aan haar dat hij nachtmerries kreeg over het verkoolde lichaam. Ze doet haar verhaal voor de familieleden van Van Toledo, benadrukt ze. „Zij hebben recht op rust!”

Als laatste volgt een getuige die kickboksles heeft gegeven aan het zoontje van Van M. „Ik had eerst helemaal geen problemen met hem. Leon was echt een gezellige meneer.” Maar in oktober 2018 vond er een gesprek tussen hen plaats, bij de ex van M. „Gewoon een gesprek over onze ex-vriendinnen. En toen begon hij opeens te praten over deze zaak.”

Volgens de getuige was Van M. samen met zijn broer op zoek naar medicijnen en verdovende middelen. Ze hoopten daarbij Caroline, die voor een apotheek werkte, in te schakelen. „Maar toen liep het uit de hand en mishandelden ze haar dusdanig heftig, dat ze dachten dat ze dood was.”

Vervolgens zouden de broers hun vader gebeld hebben en met twee auto’s naar de uiteindelijke vindplaats in natuurgebied Kruininger Gors gereden zijn. „Daar overgoten ze haar met benzine en staken de auto daarna in de fik. Leon hoorde haar toen nog krijsen, vertelde hij me. ’Dat wijf leefde nog steeds’, zei hij.” Ook deze getuige beweerde tijdens de zaak bedreigd te zijn. „Zelfs mijn kinderen werden lastiggevallen. Daar moet Van M. achter zitten.” Kort na de dood van de Oostvoornse werden met haar bankpas honderden euro’s gepind in het nabijgelegen Rozenburg.

’Pinokkio’

Hoewel Van M. volgende week uitgebreid de kans krijgt om zich te verweren, liet hij vandaag tijdens de zitting ook al van zich horen. Hij ontkende alles. „Deze jongen fantaseert volledig”, zo sneerde hij naar de derde getuige. „Het is maar goed dat hij geen Pinokkio is, anders had iedereen hier in de zaal zijn hoofd tegen zijn neus gestoten.”

Er volgen hierna nog vier zittingsdagen, waarin getuigendeskundigen, Van M., de officier van justitie en Van M’s advocaat uitgebreid aan het woord komen.