37571
Binnenland

Stichting stimuleert contact tussen publiek en agenten

’Je kunt niet zonder elkaar’

— Nu de Haagse politie is overstelpt met positieve reacties na al het oudejaarsgeweld, is de weg vrij voor meer complimenten. De Stichting Waardering Erkenning Politie (WEP) treedt juist nu naar de voorgrond en wil agenten en publiek met elkaar in contact brengen. Om te laten zien dat er over en weer waardering is.

Wijkagent Rob Kokkeler en Wim Ibo, bewoner van de Amsterdamse Witte de Withstraat, kennen elkaar al jaren. Bewoners zoals Wim zien volgens Rob wat er gebeurt in de buurt.

Wijkagent Rob Kokkeler en Wim Ibo, bewoner van de Amsterdamse Witte de Withstraat, kennen elkaar al jaren. Bewoners zoals Wim zien volgens Rob wat er gebeurt in de buurt.

DEN HAAG - Nu de Haagse politie is overstelpt met positieve reacties na al het oudejaarsgeweld, is de weg vrij voor meer complimenten. De Stichting Waardering Erkenning Politie (WEP) treedt juist nu naar de voorgrond en wil agenten en publiek met elkaar in contact brengen. Om te laten zien dat er over en weer waardering is.

Wijkagent Rob Kokkeler en Wim Ibo, bewoner van de Amsterdamse Witte de Withstraat, kennen elkaar al jaren. Bewoners zoals Wim zien volgens Rob wat er gebeurt in de buurt.

Wijkagent Rob Kokkeler en Wim Ibo, bewoner van de Amsterdamse Witte de Withstraat, kennen elkaar al jaren. Bewoners zoals Wim zien volgens Rob wat er gebeurt in de buurt.

’Een tijd terug werd hier een jongen letterlijk uit zijn schoenen gereden. Maar weet je wie er het eerst bij was en al direct was begonnen met helpen?”, zegt wijkagent Rob Kokkeler, terwijl hij naar de stoel tegenover hem wijst. Daarin zit Wim Ibo, bewoner van de Witte de Withstraat in Amsterdam. De twee kennen elkaar al jaren en wie een tijdje met ze praat, komt tot een heldere conclusie: ze vertrouwen elkaar en hebben elkaar in sommige gevallen nodig.

Wim Ibo spreekt net zo lovend over ’zijn’ wijkagent: „Ik woon hier al sinds 1985, maar lang niet alle agenten zijn zoals Rob. Hij is op de hoogte van wat er speelt, onthoudt de dingen die je zegt. Hij kan de situatie inschatten en dat ontbrak bij nogal wat collega’s.” De twee kennen elkaar dankzij een groep hangjongeren, die een jaar of vier geleden de buurt terroriseerde. „Ze vielen onze homoseksuele buurman lastig. En vrouwen, dochters, hele gezinnen. Ik ging met ze in discussie.”

Praatjes

Kokkeler kreeg de groep pas goed in de smiezen dankzij de buurtbewoners en kon daarna voortvarend met de problemen aan de slag. „Zij zien het gebeuren. Je kunt niet zonder hen. Ik maak veel praatjes van vijf tot tien minuten. Tussen neus en lippen door hoor je zoveel. En vaak kan je zo ook voorkomen dat jochies echt vervelend worden.”

Lees meer: Het zijn precies de positieve verhalen die Bryan Rookhuijzen graag wil horen (premium)