397326
Binnenland

Zorgen om verpleegzorg

’Ons vak is uitgehold’

De afgelopen dagen ontvingen wij ruim 500 reacties op onze oproep om zowel positieve als negatieve ervaringen te melden uit de verpleeghuiszorg. De selectie van e-mails hierover die wij deze week dagelijks op De Telegraaf-i afdrukten, sluiten wij (voorlopig) vandaag af.

,,Het is onverteerbaar als je zorg verleent terwijl er een enorm gebrek is aan tijd, goed personeel, en onze ouderen daarvan de klos zijn. Wij willen wel, maar we staan met de rug tegen de muur”, laten Peter en Ellen weten. Zij zijn ’zorgverleners aan het bed’

Arja Vos uit Maarssen schrijft: ,,Toen ik mijn moeder meenam uit het dagverblijf bleek zij dezelfde kleding als de dag ervoor aan te hebben, die nu onder de viezigheid, een hele kop koffie eroverheen en andere troep zat.”

Uit beide reacties spreekt frustratie en verdriet. Machteloosheid, dat er geen optimale zorg kán worden geboden door tal van organisatorische belemmeringen. Boosheid, dát de zorg zwaar onvoldoende en bijna achteloos is naar het leven dat oud en kwetsbaar is geworden.

Peter en Ellen: ,,Wij hebben ontelbare keren meegemaakt, tot op de dag van vandaag, dat mensen moeten ontbijten in hun eigen uitwerpselen. En dat is nog maar het topje van de ijsberg. Bovendien worden er frequent fouten met de medicatie gemaakt, omdat deze worden verstrekt door personeel dat daarvoor niet gekwalificeerd is. Eén enkele cursus van een tweetal uurtjes moet gevolgd worden om medicijnen te mogen uittellen en ronddelen. Dat is vragen om problemen. Ons vak is door het beleid van Den Haag, gedemoraliseerd en uitgehold tot een belachelijk niveau. En dat doet ons pijn. Ook wij, de geroutineerde professionals, kunnen niet meer datgene betekenen wat wij graag zouden willen betekenen. Het lukt ons gewoonweg niet meer om fatsoenlijke en menswaardige zorg te verlenen. En dat komt hard, keihard aan. Daarom verdwijnen er heel goede werknemers naar elders, kiezen zij voor een ander vak. Dat wél voldoening geeft. En beter betaalt.”

Arja Vos: ,,Mijn moeder trof ik die zaterdagmiddag totaal verzwakt aan in haar rolstoel aan een tafel in het dagverblijf. (U moet zich voorstellen dat zij nauwelijks meer kon zitten, scheefgezakt in haar stoel zat, met haar ogen dicht en steunende geluiden maakte.) Haar voeding stond al uren vóór haar, maar zij was te zwak om zelf iets te kunnen nuttigen. Niemand die pogingen had ondernomen haar daarbij te helpen. Vreselijk om te zien. Ze gaf aan dat ze naar het toilet moest. Ze bleek doorweekt. Haar dubbele incontinentie zat helemaal vol en haar kleding en stoel waren doornat. Afschuwelijk!”

Peter en Ellen: ,,Wat wij in vier jaar hebben moeten studeren, dat doen ze nu in een jaar....én een cursusje van twee uur voor de medicatie. Nou, dan ben je toch een ’gekwalificeerd’ personeelslid geworden? Ook lekker goedkoop! De zorg holt dus achteruit. Al jaren. Wij kunnen er niet meer tegen. Het kabinet heeft geen oog voor de ouderenzorg. Het is té triest hoe het er aan toe gaat. Weinig goede zorg omdat er te veel bezuinigd is in de ouderenzorg. Daar vallen momenteel slachtoffers... Dit is moord op afstand.”

Arja Vos: ,,Mijn moeder is overleden, haar krijg ik helaas niet meer terug. Maar andere mensen die daar in het verpleeghuis zitten, lijden erg onder het mismanagement in het huis dat enkele jaren geleden nog goed bekend stond. Van de oude overbuurman van mijn moeder, wiens vrouw op de gesloten afdeling woont vanwege ernstige dementie, hoorde ik dat hij drie keer per dag naar zijn vrouw gaat om haar te voeden. Dat doet hij ook voor vijf andere bewoners daar…! Dit omdat de verzorging hiervoor geen tijd heeft. Dit is meer dan schandalig. Deze oude man heeft hier een dagtaak aan en ik vind dat men misbruik van hem maakt.”

A.C. van den Bogaard besluit: ,,Het is niet alleen in de verpleeghuizen waar een ernstig tekort is aan personeel. Hetzelfde speelt in de gehandicaptenzorg. Al jaren. Mijn zusje van 60 jaar woont in Barendrecht. Ook daar alleen maar ellende. ’Den Haag’ bezuinigt maar door, behalve voor de directeur. Voor hem is voldoende geld beschikbaar…”