398815
Nieuws

Falende politici hebben EU-monster gecreëerd

Willem Vermeend en Rick van der Ploeg

Willem Vermeend en Rick van der Ploeg

De Britse politiek heeft het afgelopen decennium de EU afgeschilderd als het monster van Frankenstein. De media hebben daar enthousiast aan meegedaan. Steeds meer mensen zijn dat gaan geloven, zodat de uitslag voor een Brexit geen verrassing kan zijn. Ook in andere landen, waaronder Nederland, gebruiken politieke partijen Brussel als zondebok voor het eigen falende beleid.

Willem Vermeend en Rick van der Ploeg

Willem Vermeend en Rick van der Ploeg

Het afgelopen decennium heeft de Britse politiek, enthousiast gesteund door de media, de EU afgeschilderd als het monster van Frankenstein. Alles wat fout gaat in het VK is de schuld van de dictators in Brussel. Steeds meer mensen zijn dat gaan geloven. Ook in andere landen, waaronder Nederland, wordt de EU als bliksemafleider gebruikt voor eigen falend beleid. Maar het VK wordt beschouwd als de uitvinder van het EU-monster. Als je dan een referendum houdt waarbij burgers mogen kiezen tegen of voor de EU, mag je niet verbaasd zijn over de uitkomst. Veel kiezers in het VK hebben deze kans benut om het EU-monster uit hun land te verjagen en anderen om de arrogante elite die de EU verdedigen een pak rammel te geven.

Vooral oudere kiezers buiten Londen en Schotland lieten zich paaien door de populaire voorman van het Brexit-kamp, Boris Johnson. Hij was hun held die van het VK weer een onafhankelijke wereldmacht zou maken, zoals vroeger toen naar hun idee alles veel beter was. Alle waarschuwingen van internationale economische denktanks dat het VK bij een Brexit forse financiële en economische schade zou oplopen, deed Johnson af als bangmakerij en de experts waren in zijn ogen handlangers van de EU. Afgelopen donderdag maakte Boris Johnson tot verrassing van iedereen bekend dat hij niet mee wil doen aan de strijd om de nieuwe premier van het VK te worden. In de Britse media wordt hij nu uitgemaakt voor verrader, lafaard en een bedrieger die met leugens over de EU en valse beloften kiezers voor Brexit heeft weten te winnen.

Puinhoop Brexit

In het VK heeft Brexit niet alleen tot een politieke chaos bij de Conservative Party en Labour Party en een verscheurde samenleving geleid, maar ook tot een aanzienlijke economische schade en stilstand. Hoewel de schade voor het Britse pond en de beurzen geleidelijk wegebt, worden de Britten nu geconfronteerd met de echte Brexit-puinhoop. Vanwege de onzekere positie van het VK buiten de EU stellen bedrijven hun investeringen uit. Daarnaast zien we ondernemingen die naar een EU-land gaan verhuizen om zo te blijven profiteren van de interne EU-markt.

Om bedrijfseconomische redenen wachten ze het onderhandelingsresultaat over een nieuwe handelsrelatie tussen de EU en het VK niet af. Dat kan jaren in beslag nemen, experts gaan uit van zeker 5 jaar. Bovendien staat nu al vast dat deze uitkomst voor de meeste bedrijven minder voordelig zal zijn. Dat is de reden dat ondernemingen uit andere landen, die zich in het VK wilden vestigen, aankondigen daarvan af te zien en op zoek gaan naar een kantoor in een EU-land. Daarbij gaat het om bedrijven uit ondermeer Azië, de VS en Canada. Deze ontwikkeling kost het VK banen en kan tot een recessie leiden.

Unieke interne markt

Voor veel ondernemingen in de wereld levert een bedrijfsvestiging binnen de EU veel voordelen op. Het belangrijkste voordeel is de zogenoemde intern markt met vier vrijheden waardoor de EU wereldwijd beroemd is: een vrij verkeer van personen, van goederen, van diensten en van kapitaal. Deze markt met ruim 500 miljoen consumenten is bij alle bedrijven in de wereld populair. Daardoor hebben vele duizenden buitenlandse bedrijven zich in de EU gevestigd en kon Londen uitgroeien tot het financiële centrum van de wereld.

Ook Nederland profiteert

Zonder deze vrije markt zouden we in ons land geen hoofdkantoren van multinationals hebben gehad en ook veel minder buitenlandse bedrijven die nu goed zijn voor 2 miljoen voltijdsbanen. Voorstanders van een Nexit, zoals PVV-leider Geert Wilders, doen dit gegeven af als EU-propaganda en wijzen op landen als Zwitserland en Noorwegen die volgens hen volledig baas zijn in eigen huis en buiten de EU het goed doen.

Wilders moet even met het Brexit-kamp bellen dat hem snel uit de droom zal helpen. De Brexiteers gaven al vóór het referendum aan dat ze geen Noorse of Zwitserse positie willen. Die positie pakt namelijk veel slechter uit dan het lidmaatschap van de EU. Noorwegen en Zwitserland hebben namelijk hun toegang tot de interne EU-markt ‘gekocht’ via (handels) verdragen.

Daardoor zijn ze met handen en voeten aan de EU gebonden en moeten ze contributie betalen zonder dat ze in Brussel mogen meepraten. Bovendien wordt een belangrijk deel van de Noorse en Zwitserse regelgeving gedicteerd door Brussel. Zo mogen ze geen burgers en bedrijven uit EU-landen weigeren. Die inperking van hun beleidsvrijheid hebben ze geaccepteerd, omdat ze zonder de toegang tot de interne Europese markt veel banen en welvaart verliezen. Dat ze goed draaien hebben deze landen voor een belangrijk deel aan de band met de EU te danken en als Wilders ook hier even de telefoon pakt, zullen ze dat zeker bevestigen.

Hoe nu verder?

Politieke partijen die voorstander zijn van de EU moeten onmiddellijk stoppen met het demoniseren van Brussel en gewoon eerlijk toegeven dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor falend beleid. Als tegenstanders van de EU onzin uitkramen dan moeten de voorstanders van de EU deze roeptoeters ontmaskeren en op de feiten wijzen. Daarnaast moeten ze snel werk maken van een EU waarbij de nadruk ligt op minder Brussel en meer nationaal ( o.m. afschaffen van directoraten die zich met nationaal beleid bemoeien).

Zonder deze hervorming valt de EU uiteen

Ook in het Brexit-kamp dringt het besef door dat het mooie vergezicht van Boris over een nieuwe Brits ( economische) wereldmacht buiten de EU een sprookje is dat slecht afloopt. Zeker nu de verteller het hazenpad heeft gekozen. We nemen aan dat de nieuwe premier van het VK zo verstandig zal zijn de voors en tegens van de Brexit nog eens af te wegen en de kiezers daarbij te betrekken. De Europese leiders kunnen daarbij zeker helpen door snel met een hervormde EU te komen die tegemoet komt aan de wensen van veel kiezers binnen de EU-landen. Daarmee nemen ze ook de wind uit de zeilen van politici die met leugens over de EU en sprookjes over gouden bergen kiezers proberen te werven.