Nieuws/Binnenland
404819
Binnenland

Verwarrend sfeertje in café Vira tijdens Turkije-Kroatië

Gastvrije argwaan

Turken in Amsterdam bekijken de verrichtingen van hun nationaal elftal op het EK.

Turken in Amsterdam bekijken de verrichtingen van hun nationaal elftal op het EK.

Amsterdam - undefined

Turken in Amsterdam bekijken de verrichtingen van hun nationaal elftal op het EK.

Turken in Amsterdam bekijken de verrichtingen van hun nationaal elftal op het EK.

Horrorscenario voor iedere voetballiefhebber. Zitten in café Vira aan de kop van de Amsterdamse Jan van Galenstraat vijftig Turken te wachten op de aftrap van ‘hun’ openingswedstrijd tegen Kroatië, valt de schotelverbinding met de Turkse zender TRP3 uit. Paniek? Geenszins. Snel wordt overgeschakeld naar de NOS, met commentaar van Jan Roelfs.

„Prima”, zegt een Turks/Nederlandse trainer, die zelf nog met Patrick Kluivert bij de A’s van Ajax zegt te hebben gespeeld. Hij wijst naar een paar jongens met zwarte Nike-petjes. „Zij gaan naar Nederlandse scholen, zitten op Nederlandse voetbalclubs, spreken meestal Nederlands en dan is het toch hartstikke goed dat ze naar Nederlands commentaar bij een EK-wedstrijd van Turkije luisteren?”

Hij biedt de verslaggever, de enige in dit lokaal zonder Turks paspoort, wat te drinken aan. „Je bent mijn gast”, zegt hij. Om er met ingehouden woede aan toe te voegen: „Maar mijn naam vertel ik je niet. De Telegraaf schrijft alleen maar leugens en de media zijn verantwoordelijk voor alle ellende met de allochtonen in dit land. De media en de VVD.”

De sfeer van twee uur lang naar voetbal kijken in een Turks café verpakt in een paar woorden. Terwijl het Turkse elftal kansloos is tegen de Kroaten, vechten in Vira gastvrijheid en argwaan hun eigen gevecht uit. „We verlangen terug naar de tijd dat Nederlanders nog warmte naar ons uitstraalden”, zegt de voetbaltrainer-zonder-naam. „Weet u dat Geert Wilders eigenlijk een Indonesiër is? Als dat land meedoet aan het wereldkampioenschap, is hij voor Indonesië! Schrijf dat maar op!’ Tegenover hem knikt Servet Aktas instemmend. Aktas heeft jarenlang profvoetbal gespeeld in de hoogste divisie van zijn geboorteland, zegt hij. Als rechtsback. Hij kwam naar Nederland om te studeren. „Maar ik viel vroegtijdig af, omdat studenten uit de Europese Unie voorrang kregen.” Nu is hij werkloos. „Mijn vrouw draagt een hoofddoek. Loop ik met haar op straat, dan kijken Nederlanders naar haar. Waarom? Ik vraag u: waarom?”

Op weg naar Vira bracht de autoradio een discussie op Radio 1, over een enquête onder Nederlanders rond de vraag: welk land wilt u het eerst zien afvallen tijdens het Europees Kampioenschap voetbal. Op de derde plek: Turkije. Schrijver Özcan Kayol betreurde dat op Radio 1 zeer. ,,Kennelijk wordt in dit land gedacht dat wie juicht voor het Turkse elftal automatisch een aanhanger is van Erdogan en een vijand van Ebru Umar”, zei Kayol. Aktas en de trainer reageren als door een wesp gestoken. ,,Wij op onze beurt vinden het waardeloos dat Nederland er niet bij is”, zegt de trainer. ,,Sterker nog, als Nederland was gegaan in plaats van Turkije, liep ik nu in een oranje shirt door Frankrijk. Dit is nou typisch weer zo’n Telegraaf-benadering.”

Ho ho, ik vraag alleen om een reactie op een onderzoek.

Aktas: „Maar Wij Turken hebben het altijd gedaan. Marokkanen ook trouwens. Van alle bekeuringen die de politie uitschrijft, gaat 70 procent naar allochtonen en 30 procent naar Nederlanders. Dat zegt genoeg.”

De trainer: „Dat pik ik dus niet langer. Ik accepteer de wet niet meer. Een Turk is niet minder dan een Nederlander, de enige die boven mij staat is Allah.”

Inmiddels staat het café blauw van de rook. ,,Heeft u er bezwaar tegen dat ik er nog één opsteek?”, vraagt Aktas drinkt thee bij. „Het is hier rustig vanmiddag, vanwege de ramadan. Veel Turken staan zo laat mogelijk op en blijven thuis tv kijken.”

Voor u geen ramadan?

„Deze keer niet”, zegt hij. ,,Ik heb last van m’n nek en daar slik ik medicijnen voor. De dokter zegt: wie medicijnen slikt, moet niet vasten.” De serveerster brengt een paar Snickers bij een tafeltje in de hoek waarop het spel oké wordt gespeeld. De jongsten drinken Red Bull.

Als Modric voor Kroatië scoort overheerst berusting in Vira. „We zijn kennelijk nog niet klaar voor dit toernooi”, zegt Aktas.

De trainer toont een bericht op Facebook, bij een fotootje van broederlijk verenigdeTurkse en Kroatische supporters, voor de wedstrijd samen feestend: ‘Zij laten de Engelsen en de Russen zien hoe het ook kan’. Trots straalt uit de ogen van de trainer. ,,Mooi hè”, zegt hij.