Nieuws
409977
Nieuws

Lezerscolumn

'Alles komt bij elkaar in een moment in Venetië'

Met de lancering van de nieuwe rubriek 'Lezerscolumns' op VROUW.nl krijgen we dagelijks pareltjes van blogs binnen. Zo ook de blog van Arno Smit: hij staat op het punt om zijn leven én dat van zijn vriendin een drastische wending te geven. Na een periode vol verdriet, gaat het roer om. En hoe!

Door de spanning kan ik mijn vermoeidheid niet meer voelen. Het ontbijt met mijn vriendin duurde een eeuwigheid. Ze bleef maar kletsen en zoeken naar huissleutels die in haar tas lagen. Nu is ze eindelijk op weg naar werk en kan ik over tot actie. Haastig loop ik station RAI in. Aan de voet van de roltrap naar het perron struikel ik met mijn lichaam over een trolley. Veel te veel mee. Ik wurm me de trein in. Het wordt donker als we de tunnel inrijden. Volgende stop: Schiphol.

Bij de douane controleert een dame met strak achterovergetrokken haar mijn vracht. Ze vindt een schroevendraaier in de handtas van mijn vriendin. Ik smoez een excuus: “ Tja, het is niet mijn tas”. Dat antwoord maakt het niet beter. Met een strenge blik neemt ze het stuk gereedschap in beslag. Ik haal mijn schouders op en herpak de spullenboel.

Selfie voor schoonmoeder

Ik voel een enorme noodzaak voor rust en koffie opkomen. Bij de Starbucks priegel ik met mijn pinpas om te betalen. Mijn laptop klem ik onder mijn arm. Moeizaam hou ik mijn blueberrymuffin en venti cappuccino vast. Met mijn voet stuur ik de rolkoffer naar de dichtstbijzijnde stoel. De koffie wankelt. Ik voel de ogen van reizigers die het beter voor elkaar hebben. Met een zucht plof ik neer en geniet van de koffie.

Ik maak een selfie en stuur deze naar mijn aanstaande schoonmoeder. Het klinkt wat soft, maar ik kan me geen betere schoonmoeder wensen. Alleen dat is ak bijna reden genoeg om mijn vriendin ten huwelijk te vragen. Ik heb slechter gehad. Veel slechter. Echt drama.

Terwijl ik terugdenk, daalt de temperatuur van de koffie. Ik kijk naar buiten en voel de warmte van de zon door het glas heen. “Shit, zonnebril vergeten”, bedenk ik.

Door de grote beker cappuccino moet ik nu toch echt naar de wc. Hoe ga ik dat doen? Met alle spullen een toilet inlopen maakt de hele situatie nog belachelijker, en mijn bagage achterlaten ga ik zeker niet doen. Het heeft me al zoveel voorbereiding gekost om het hier te krijgen. Lees het ontroerende verhaal van Arno en bekijk de foto's op VROUW.nl!

Ook jouw bijzondere verhaal delen? Laat je gegevens hier achter!