Nieuws

Praat mee

Ik doe geen oog dicht als mijn puber op stap is

Elke vrijdag- en zaterdagavond is het voor veel ouders in Nederland weer feest. Spreekwoordelijk dan. Want terwijl hun kinderen tot in de late uurtjes staan de feesten in de kroeg om de hoek lig jij wakker. Uren. Voor journaliste Hester Zitvast meer dan herkenbaar: 'Ik vind het doodeng, gaf hem tal van instructies en hield mijn moederhart vast.'

Dat loslaten, dat is voor mij nogal een dingetje. Helemaal nu hij inmiddels met vrienden op vrijdag- en/of zaterdagavond ergens gaat chillen, bij voorkeur tot na middernacht. Naar de kroeg mag hij nog niet, frisfeestjes vindt hij kansloos en hier in de omgeving is vrij weinig te beleven, dus hij hangt bij vrienden of met vrienden ergens op straat.

Ik weet dat er zo nu en dan een biertje gedronken wordt. Ik kan er pedagogisch verantwoord met al mijn principes voor gaan liggen en het verbieden, maar dat werkt bij dit kind alleen maar averechts. Ik heb met hem de deal gesloten dat het zo nu en dan mag, als hij er maar eerlijk over is. Het lijkt te werken.

Bezorgd

Steevast als hij weggaat, overlaad ik hem met bezorgdheden. "Je belt als er iets is, hè?" Of "Als je je raar voelt in je hoofd, NOOIT op de fiets stappen. Ik haal je op." Hij roept verveeld: "JAHA!" en maakt mij met rollende ogen duidelijk dat ik normaal moet doen. "Je bent mijn kind, Wout", zeg ik dan. "Dit blijf ik doen tot ik dood ben."

Ik check mijn telefoon zo’n avond duizend keer. Wat als hij belt vanuit een greppel waar hij gewond ligt? Of wat als één van zijn vrienden mij belt omdat er door baldadigheid toch iets verkeerd is gegaan? Wat als hij al mijn adviezen ten spijt zichzelf toch in een coma heeft gezopen?

Wat als…

Overbezorgd? Nee, realistisch. Ik interviewde voor VROUW Magazine van dit weekend Anja Graafsma, de moeder van de 16-jarige Dascha. Zij kreeg midden in de nacht een telefoontje van vriendinnen van Dascha, dat haar leven voorgoed genadeloos overhoop haalde. Dascha was verdween uit de discotheek en werd in de vroege ochtend dood aangetroffen na een aanrijding met een trein. Soortgelijke scenario’s schieten altijd door mijn hoofd als mijn zoon in de avonduren weg is met zijn vrienden. Wat als een automobilist hen niet ziet?  Praat mee en lees verder op VROUW.nl.

Hoe organiseren jullie de stapfestijnen van jullie kinderen? Brengen en halen jullie de kinderen? Komen zij zelf thuis? Heb je afspraken gemaakt over de tijd dat hij/ zij thuis moet zijn? En mogen zij alleen naar huis fietsen? Laat het ons hier weten!