Nieuws
41308
Nieuws

Kringen

Modder

Dat de wetenschap zo nu en dan je wereldbeeld op de kop zet, is de tol die wordt betaald voor de vooruitgang. Maar soms is het wel even slikken. Zo las ik een artikel over microbioloog Thijs Ettema, werkzaam aan de Universiteit van Uppsala. Zijn voortschrijdende kennis over het ontstaan van de mens deed mijn rotsvaste overtuiging wankelen. Ik vond het namelijk altijd zo’n mooie gedachte dat de mens is gemaakt van sterrenstof. Al het leven bestaat uit elementen die het heelal, ons zonnestelsel, de aarde en uiteindelijk ook ons lichaam vormden.

Wij zijn allen sterrenkinderen.

Tot de microbioloog deze week stelde dat de mens is gemaakt van… opgevoerde moddermicroben. In het riekende slijk onder de zeebodem leven microben waarvan alle planten, dieren en mensen afstammen. Deze onzichtbare bacterie is uiteindelijk ook tot het ontstaan van het heelal te herleiden, maar het klinkt toch een stuk minder verheven als wordt beweerd dat wij afstammelingen zijn van een oervader die bestond uit gemuteerde drek.

Maar goed, het zij zo.

Dit verklaart in ieder geval wel dat we al sinds het begin van de mensheid worden geplaagd door exemplaren die niet al te verlicht zijn en het samenleven er niet aangenamer op maken. We hoeven geen namen te noemen, deze modderfiguren staan in de geschiedenisboekjes en in de kranten.

Rijkelijk laat in de ontwikkeling van de mens begon men het beestje bij de naam te noemen. Zo las ik in een ander artikel, op de site van de Sociale Verzekeringsbank, dat men pas in de Germaanse tijd begon met het geven van namen aan kinderen. Geertruida, Hildegond en Adelbert waren toen gangbare kindernamen. Op de jaarlijkse namenlijst die de bank publiceert, blijkt dat Daan en Anna in 2016 het populairst waren.

Opvallender zijn echter de uitwassen. Om de exclusiviteit van hun eigen sterrenkind te benadrukken, gaan ouders zich te buiten aan idioterie als Hunk, Dingeman, Oluwadamilola, Tippie-Tipper en, de ergste ’moderne’ naam van alle: Lamaar. Je kind Lamaar noemen, is hem met het badwater wegspoelen en hem voor de rest van zijn leven opzadelen met de gedachte dat hij er maar een beetje bijhangt. Een wormvormig aanhangsel, slachtoffer van de evolutie. Zeker als de achternaam erop aansluit, zoals in het geval van de familie Waayen.

Het zijn namen waarvoor niet het kind, maar de ouders zich diep zouden moeten schamen.

Als kind vond ik mijn achternaam al erg. Zeker toen ik erachter kwam dat de tekst op mijn geboortekaartje ’De Peereboom wordt steeds Voller’ – ik was de derde in rij – luidde. Tot ik de onvermijdelijke bijnaam Peertje als geuzennaam adopteerde en er klaar mee was.

Maar in het licht van al het bovenstaande is de naam die in 2009 werd uitgeroepen tot ’schaamnaam’ van het jaar nog steeds even schrijnend als toepasselijk: Fokje Modder.

Bedenk dus, lieve lezers, uit sterrenstof zijt gij geboren en tot hemelse modder zult gij wederkeren.

Amen.