41318
Binnenland

Streep door traktaties in zorgcentra

De bewoners van De Amandelhof en De Mirtenhof in Zeist kunnen hun bezoek niet langer vergasten op gratis koffie en koek.

De bewoners van De Amandelhof en De Mirtenhof in Zeist kunnen hun bezoek niet langer vergasten op gratis koffie en koek.

Zeist - Geen gratis thee, koffie, soep of kroketten meer voor bewoners van woonzorgcentra Amandelhof en Mirtelhof in Zeist. Het management van zorggroep Charim schrapt de kosteloze versnaperingen om een budgetoverschrijding van 80.000 euro terug te verdienen.

De bewoners van De Amandelhof en De Mirtenhof in Zeist kunnen hun bezoek niet langer vergasten op gratis koffie en koek.

De bewoners van De Amandelhof en De Mirtenhof in Zeist kunnen hun bezoek niet langer vergasten op gratis koffie en koek.

„Idioot toch?”, bitst een 87-jarige vrouw met dikke wanten aan. Ze woont tegenover de Amandelhof en bezoekt er regelmatig vriendinnen. „Als ik op bezoek kom moet ik voor de koffie en het koekje betalen? Het is echt van de gekken. Ik vraag me trouwens af hoe ze dat gaan controleren.”

Overvloedig

Een verpleegkundige verlaat met de fiets aan de hand het terrein. Ze kan zich wel vinden in het nieuwe beleid. Er moet nu eenmaal iets aan de bedrijfscultuur veranderen. Mensen zijn gewend geraakt aan het overvloedige aanbod, zegt ze. „Als toetje krijgen ze nu appelmoes, fruit én yoghurt. Dat eet je thuis toch ook niet allemaal..”

Twee vrouwen bespreken, leunend op hun rollators de koffiekwestie. „Het is wat hoor”, verzucht een van de dames als ze gevraagd wordt naar de nieuwe regels. „Koffie of een kommetje soep, dat kan er toch wel af?”

Zorggroep Charim denkt daar anders over. „In het verleden is er onvoldoende gelet op waar cliënten recht op hebben en wat we ze verstrekken”, zegt Rufo Petri van de zorgorganisatie. Hij vindt dat het geld aan de cliënten besteed worden en niet aan extra’s. De bewonersraad heeft met het besluit ingestemd.

„Voorheen konden mensen kiezen tussen drie producten tijdens de maaltijd: appelmoes, rauwkost of een dessert. In de loop van de tijd is men ze alle drie gaan verstrekken”, aldus Petri. „Dan krijg je dus overschrijding en daar moet wat aan gedaan worden. Zuur voor de cliënten , want die zijn er aan gewend geraakt, maar eigenlijk hebben ze altijd meer ontvangen dan waar ze recht op hadden.”

Een oudere dame is het hartgrondig eens met het uitbannen van de traktaties. „Ik vond het altijd al belachelijk”, zegt ze vanonder haar blauwe muts. „Er zijn mensen die hun hele familie lieten mee-eten. Schandalig. Daar heb ik nooit aan meegedaan.”