41320
Binnenland

Oma Maria (92) thuis tussen de koeien

Mevrouw Van Weerdens wens gaat in vervulling: op een melkveebedrijf in Tricht aait ze de kalfjes in de stal. De 92-jarige woont in een verzorgingshuis maar wilde - net als vroeger - nog graag een dagje naar de boerderij.

Mevrouw Van Weerdens wens gaat in vervulling: op een melkveebedrijf in Tricht aait ze de kalfjes in de stal. De 92-jarige woont in een verzorgingshuis maar wilde - net als vroeger - nog graag een dagje naar de boerderij.

Tricht - Nog één keer wilde de 92-jarige Maria Weerden een koe naar binnen brengen, iets dat ze als jong meisje op een boerderij vaak had gedaan. Bar winterweer of niet, gisteren moest het ervan komen.

Mevrouw Van Weerdens wens gaat in vervulling: op een melkveebedrijf in Tricht aait ze de kalfjes in de stal. De 92-jarige woont in een verzorgingshuis maar wilde - net als vroeger - nog graag een dagje naar de boerderij.

Mevrouw Van Weerdens wens gaat in vervulling: op een melkveebedrijf in Tricht aait ze de kalfjes in de stal. De 92-jarige woont in een verzorgingshuis maar wilde - net als vroeger - nog graag een dagje naar de boerderij.

Op kaplaarzen – „vroeger droegen we klompen” – en achter haar rollator loopt mevrouw Weerden naar koe Rosa. Al snel huppelt die de stal in. Voorzichtig scharrelt mevrouw Weerden erachteraan.

Op naar de melkrobot, waar ze toekijkt hoe twee koeien volautomatische gemolken worden. „Prachtig,” zegt ze. Twee zoons en een schoondochter zijn meegekomen naar het Betuwedorp. Hennie: „Mijn moeder vindt het fantastisch en uit zich veel meer dan normaal. Ze praat nooit zo veel over vroeger.”

Als dochter van een boerenknecht begon Maria Weerden op haar dertiende te werken in de huishouding op een Waddinxveense boerderij. „Melken deed ik niet, want dan zou ik al om vier uur op moeten, dat wilde m’n vader niet. Maar als de boeren het druk hadden en het was tijd om te melken, dan haalde ik de koeien naar binnen van achterin het weiland. Wel dertig.”

Vanuit haar rolstoel aait ze nog wat koeiensnoeten, dan gaat het groepje naar binnen. „Tijd voor een bakske”, zegt boerin Wilma Wammes. De tafel is gedekt met boerenbont servies. „Ik denk dat mijn opa en oma zich zouden omdraaien in hun graf als ze dit zouden zien gebeuren. ’Wat gebeurt hier allemaal op de boerderij?!’. Maar als ik net zo oud mag worden, zou dit ook mijn wens zijn,” aldus Wilma.

Voor mevrouw Weerden, die in een verzorgingshuis woont, het ’dagje boerderij’ een hartenwens die werkelijkheid is geworden via de stichting Gouden Dagen. „Ze vroegen een wens, dus nou ja, dan moet je wat zeggen.” Naar de boerderij dan maar, net als vroeger...